• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Pre-eclampsie

Pre-eclampsie is een aandoening die sommige zwangere vrouwen treft, meestal tijdens de tweede helft van de zwangerschap (vanaf ongeveer 20 weken) of onmiddellijk na de bevalling van hun baby.

Vrouwen met pre-eclampsie hebben hoge bloeddruk, vochtvasthouding (oedeem) en eiwit in de urine (proteinurie). Als het niet behandeld wordt, kan het leiden tot ernstige complicaties en in 1 tot 2 op de 100 gevallen levensbedreigend zijn. Bij het ongeboren kind kan pre-eclampsie groeiproblemen veroorzaken.

Hoewel de exacte oorzaak van pre-eclampsie niet bekend is, wordt ervan uitgegaan dat het ontstaat wanneer er een probleem is met de placenta (het orgaan dat de bloedvoorziening van de baby koppelt aan die van de moeder). Zwangere vrouwen met pre-eclampsie beseffen vaak niet dat ze het hebben.

Pre-eclampsie wordt meestal gediagnostiseerd tijdens routinematige controles bij de verloskundige. Milde pre-eclampsie kan worden gemonitord met bloeddruk- en urinetests bij regelmatige controlles en verdwijnt meestal snel na de bevalling. Ernstige pre-eclampsie moet misschien in het ziekenhuis worden gemonitord.

Symptomen van pre-eclampsie

Vroegsymptomen

Zwangere vrouwen met pre-eclampsie ontwikkelen de volgende symptomen eerst:

• hoge bloeddruk (hypertensie)
• proteinurie (eiwit in de urine)

U zult deze symptomen waarschijnlijk niet zelf opmerken, maar uw huisarts of verloskundige zou ze moeten oppikken tijdens uw controlles. Hoge bloeddruk treft 1 op de 10 zwangere vrouwen, dus dit op zich duidt niet op pre-eclampsie. De aanwezigheid van eiwit in de urine is echter een goede indicator van de aandoening.

Progressieve symptomen

Naarmate pre-eclampsie zich ontwikkelt, kan het vochtvasthouding (oedeem) veroorzaken, wat vaak leidt tot plotselinge zwelling van de voeten, enkels, gezicht en handen. Oedeem is een ander veelvoorkomend zwangerschapssymptoom, maar neigt ertoe in de lagere lichaamsdelen te zitten, zoals de voeten en enkels. Het bouwt geleidelijk op tijdens de dag. Als de zwelling plotseling is, en met name het gezicht en de handen treft, kan het pre-eclampsie zijn.

Naarmate pre-eclampsie vordert, kan het veroorzaken:

• ernstige hoofdpijn
• gezichtsproblemen, zoals vervaging of flitserende lichten zien
• duizeligheid
• pijn in de bovenbuik (net onder de ribben)
• kortademigheid
• misselijkheid en braken
• extreem gewichtstoename door vochtvasthouding
• minder urine
• zich over het algemeen onwel voelen

Als u symptomen van pre-eclampsie opmerkt, zoek dan onmiddellijk medisch advies. Zonder directe behandeling kan pre-eclampsie leiden tot een aantal ernstige complicaties, waaronder:

• eclampsie (stuipaanvallen)
• HELLP-syndroom — een gecombineerde lever- en bloedstollingsstoornis
• problemen in de nieren en hersenen
• beroerte

Deze complicaties zijn echter zeldzaam.

Hoe pre-eclampsie uw ongeboren baby beïnvloedt

Ongeveer 5 tot 10 op de 100 vroeggeboortes in Australië zijn te wijten aan pre-eclampsie of de bijbehorende complicaties.

Het hoofdteken van pre-eclampsie bij het ongeboren kind is trage groei. Dit wordt veroorzaakt door slechte bloedtoevoer door de placenta naar de baby. De groeiende baby ontvangt minder zuurstof en minder voedingsstoffen dan het zou moeten, wat de ontwikkeling kan beïnvloeden. Dit heet 'intra-uteriene groeirestrictie' of 'intra-uteriene groeivertraging'.

Risicofactoren

Sommige factoren zijn geïdentificeerd die uw kans op het ontwikkelen van pre-eclampsie kunnen vergroten. De belangrijkste risicofactoren zijn:

• U had pre-eclampsie in een eerdere zwangerschap. Er is een ongeveer 1 op 5 kans dat u de aandoening in latere zwangerschappen opnieuw ontwikkelt.
• U heeft een bestaand medisch probleem: bijvoorbeeld diabetes, niersiekte, migraine of hoge bloeddruk.

Overige risicofactoren zijn:

• Het is uw eerste zwangerschap. Pre-eclampsie is meer waarschijnlijk tijdens de eerste zwangerschap dan tijdens eventuele opvolgende zwangerschappen.
• Het is minstens 10 jaar geleden sinds uw laatste zwangerschap.
• U hebt een familiaire aanleg voor de aandoening. Bijvoorbeeld, uw moeder of zus heeft pre-eclampsie gehad.
• U bent een tiener of ouder dan 40.
• U had obesiteit aan het begin van uw zwangerschap (uw BMI was 30 of hoger).
• U verwacht meerlingen, zoals tweelingen of drielingen (dit legt meer druk op de placenta).

Behandeling van pre-eclampsie

Pre-eclampsie kan worden beheerd door de bloeddruk te verlagen en de andere symptomen te managen, soms met medicatie. Sommige vrouwen met pre-eclampsie moeten in het ziekenhuis worden gemonitord.

De enige manier om pre-eclampsie te genezen is de baby te baren.

Lees meer over hoe pre-eclampsie behandeld wordt.