Miskraam

Wat is een miskraam?

Een miskraam is het verlies van een baby vóór de 20e week van de zwangerschap. De medische term is spontane abortus. Maar het is geen abortus in de gangbare betekenis van het woord.

Zolang 50% van alle zwangerschappen eindigen in miskraam – meestal voordat een vrouw haar menstruatie mist of weet dat ze zwanger is. Ongeveer 15%-25% van de bevestigde zwangerschappen eindigen in miskraam.

Meer dan 80% van de miskramen gebeuren binnen de eerste 3 maanden van de zwangerschap. Miskramen na 20 weken zijn zeldzamer. Wanneer ze zich voordoen, noemen huisartsen ze late miskramen.

Symptomen van een miskraam

Symptomen van een miskraam zijn onder andere:

• Bloedverlies dat van licht naar zwaar gaat
• Ernstige krampen
• Buikpijn
• Zwakte
• Verergerende of ernstige rugpijn
• Koorts met een van deze symptomen
• Gewichtsverlies
• Wit-roze slijm
• Weeën
• Weefsel dat eruitziet als bloedstolsels uit de vagina komt
• Minder zwangerschapskenmerken

Als u deze symptomen heeft, contacteer direct uw huisarts. Zij of hij vertelt u of u naar het spreekuur of de spoedeisende hulp moet komen.

Oorzaken en risicofactoren van miskraam

De meeste miskramen gebeuren omdat het ongeboren kind fatale genetische problemen heeft. Meestal zijn deze problemen niet gerelateerd aan de moeder.

Andere problemen die het risico op miskraam kunnen verhogen zijn:

• Infectie
• Medische aandoeningen bij de moeder, zoals diabetes of schildklieraandoeningen
• Hormoonproblemen
• Immuunsysteemreacties
• Fysieke problemen bij de moeder
• Baarmoederafwijkingen
• Roken
• Alcohol drinken
• Drugs gebruiken
• Blootstelling aan straling of giftige stoffen

Een vrouw heeft een hoger risico op miskraam als zij:

1. Ouder is dan 35 jaar
2. Bepaalde ziekten heeft, zoals diabetes of schildklierproblemen
3. Drie of meer miskramen heeft gehad

Cervixinsufficientie. Een miskraam kan soms gebeuren wanneer de moeder een zwakke baarmoederhals heeft. Huisartsen noemen dit cervixinsufficientie. Het betekent dat de baarmoederhals de zwangerschap niet kan vasthouden. Dit type miskraam gebeurt meestal in het tweede trimester.

Er zijn meestal weinig symptomen vóór een miskraam door cervixinsufficientie. U kunt plotselinge druk voelen, uw vruchtwater kan breken, en weefsel van de baby en placenta kan uw lichaam verlaten zonder veel pijn. Huisartsen behandelen een ontoereikende baarmoederhals meestal met een "cerclage" (een hecht) in de volgende zwangerschap, meestal rond 12 weken. Het hecht houdt uw baarmoederhals gesloten tot de huisarts het rond de bevalling verwijdert. Als u nooit een miskraam had maar uw huisarts vaststelt dat u cervixinsufficientie heeft, kan hij of zij het hecht preventief plaatsen.

Soorten miskramen

Er zijn verschillende soorten miskramen, waaronder:

Dreigende miskraam. U bent aan het bloeden en er is dreiging van miskraam, maar uw baarmoederhals is niet open. Uw zwangerschap zal waarschijnlijk zonder problemen doorgaan.

Onvermijdelijke miskraam. U bent aan het bloeden en krampen. Uw baarmoederhals is open. Een miskraam is waarschijnlijk.

Onvolledige miskraam. Een deel van de weefsels van de baby of de placenta verlaat uw lichaam, maar een deel blijft in uw baarmoeder.

Volledige miskraam. Alle zwangerschapsweefsels verlaten uw lichaam. Dit type miskraam gebeurt meestal vóór de 12e week van de zwangerschap.

Gemiste miskraam (missed miscarriage). Het embryo sterft of is nooit gevormd, maar de weefsels blijven in uw baarmoeder.

Herhaalde miskramen (RM). U verliest drie of meer zwangerschappen op rij tijdens het eerste trimester. Dit type miskraam treft ongeveer 1% van de paren die een kind proberen te krijgen.

Diagnose van miskraam

Om te controleren of u een miskraam hebt gehad, zal uw huisarts doen:

• Een inwendig onderzoek. Ze controleren of uw baarmoederhals begint te openen.
• Een echografie. Deze test gebruikt geluidsgolven om de hartslag van de baby te controleren. Als de resultaten niet duidelijk zijn, moet u misschien na een week terugkomen voor een herhaalde test.
• Bloedtests. De huisarts gebruikt ze om zwangerschapshormonen in uw bloed te zoeken en te vergelijken met eerdere waarden. Ze kunnen u ook op anemie testen als u veel bent gebloed.
• Weefseltests. Als weefsel uw lichaam heeft verlaten, kan de huisarts het naar een lab sturen om te bevestigen dat u een miskraam had. Het kan ook helpen om een andere oorzaak voor uw symptomen uit te sluiten.
• Chromosoomtests. Als u twee of meer miskramen heeft gehad, kan de huisarts deze tests doen om te zien of uw genen of die van uw partner de oorzaak zijn.

Behandeling van miskraam

Minstens 85% van de vrouwen die een miskraam hebben gehad, krijgen daarna normale zwangerschappen en geboortes. Een miskraam betekent niet noodzakelijk dat u een vruchtbaarheidsprobleem hebt. Aan de andere kant, ongeveer 1%-2% van de vrouwen kan herhaalde miskramen (drie of meer) hebben. Sommige onderzoekers geloven dat dit gerelateerd is aan een auto-immuunreactie.

Als de miskraam volledig is en uw baarmoeder leeg is, heeft u waarschijnlijk geen verdere behandeling nodig.

Soms komt niet alle weefsel uit. Als dat gebeurt, kan uw huisarts een dilatatie en curettage (D&C) uitvoeren. Zij of hij vergroot uw baarmoederhals en verwijdert zachterweis eventueel overgebleven weefsel. Er zijn ook medicijnen die u kunt nemen die ervoor zorgen dat overgebleven weefsel in uw baarmoeder het lichaam verlaat. Dit kan een betere optie zijn als u operatie wilt vermijden.

Als het later in de zwangerschap is en de foetus in de baarmoeder is overleden, zal de huisarts de bevalling inleiden.

Wanneer het bloedverlies stopt, kunt u waarschijnlijk uw normale activiteiten hervatten. Als uw baarmoederhals van zichzelf open ging maar u nog steeds zwanger bent, kunt u een aandoening hebben genaamd ontoereikende baarmoederhals. Uw huisarts kan een procedure doen om hem te sluiten, genaamd cerclage.

Als uw bloedgroep Rh-negatief is, kan de huisarts u een bloedproduct geven genaamd Rh-immunoglobuline (Rhogam). Dit voorkomt dat u antilichamen aanmaakt die uw baby of toekomstige zwangerschappen kunnen schaden.

U kunt bloedtests, genetische tests of medicijnen krijgen als u meer dan twee miskramen op rij heeft gehad (herhaalde miskraam). Om deze aandoening te diagnosticeren, kan uw huisarts tests gebruiken zoals:

• Bekken echografie
• Hysterosalpingogram, een röntgenfoto van de baarmoeder en eileiders
• Hysteroscopie. De huisarts gebruikt een dun, telescoopachtig apparaat dat via de vagina en baarmoederhals wordt ingevoerd om in uw baarmoeder te kijken

Als u twee miskramen op rij heeft gehad, gebruik anticonceptie en bespreek met uw huisarts tests om de oorzaak te vinden.

Symptomen na een miskraam

Bloedverlies en milde ongemak zijn veelvoorkomende symptomen na een miskraam. Als u zwaar bloedverlies heeft met koorts, rillingen of pijn, contacteer direct uw huisarts. Dit kunnen tekenen zijn van een infectie.

Naast de fysieke effecten kunt u ook een scala aan emoties voelen, van verdriet en schuldgevoelens tot rouw en zorgen over toekomstige zwangerschappen. Wat u voelt is normaal. Sta uw rouw toe.

Als u er toe in staat bent, praat met mensen in uw omgeving die u steunen, zoals uw partner, een vriend of familie. U kunt ook praten met een professionele psycholoog. Rouwondersteuningsgroepen voor zwangerschapsverlies kunnen ook een waardevolle bron zijn voor u en uw partner. Vraag uw huisarts voor meer informatie over deze hulpmiddelen. En onthoud dat iedereen op een ander tempo en op een andere manier geneest.

Zwangerschap na een miskraam

U kunt zwanger worden na een miskraam. Minstens 85% van de vrouwen die er een hebben gehad, krijgen daarna normale zwangerschappen en geboortes. Een miskraam betekent niet dat u een vruchtbaarheidsprobleem hebt. Aan de andere kant, ongeveer 1%-2% van de vrouwen kan herhaalde miskramen (drie of meer) hebben.

Als u twee miskramen op rij heeft gehad, moet u stoppen met zwanger proberen, anticonceptie gebruiken, en uw huisarts vragen tests te doen om de oorzaak te vinden.

Wanneer weer proberen zwanger te worden na een miskraam

Bespreken met uw huisarts het timing van uw volgende zwangerschap. Sommige experts zeggen dat u een bepaalde tijd moet wachten (van één menstruatiecyclus tot 3 maanden) voordat u het opnieuw probeert. Om een nieuwe miskraam te voorkomen, kan de huisarts behandeling met progesteron voorstellen, een hormoon dat helpt bij de inplanting van het embryo en de vroege zwangerschap in uw baarmoeder ondersteunt.

Tijd nemen om fysiek en emotioneel te genezen na een miskraam is belangrijk. Belangrijkst van alles: blaam uzelf niet. Begeleiding is beschikbaar om u te helpen met uw verlies.

Voorkoming van miskraam

De meeste miskramen gebeuren omdat er een probleem is met de zwangerschap. U kunt ze niet voorkomen. Als uw huisarts testen doet en een probleem vindt, kunnen behandelopties beschikbaar zijn.

Als u een ziekte heeft, kan het behandelen ervan uw kansen op een succesvolle zwangerschap verbeteren. Een stap die u kunt nemen is zo gezond mogelijk worden voordat u probeert een baby te krijgen:

• Beweeg regelmatig.
• Eet een gezond, gebalanceerd dieet.
• Houd een gezond gewicht.
• Vermijd infecties.
• Rook niet, drink geen alcohol, en gebruik geen illegale drugs.
• Beperk cafeïne.