• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Je baby laten slapen: verhalen van uitputting en uitvinding

Zoals bij alles wat nieuws is, kost het legtijd gaan voor een baby vaak veel experimenteren. En soms, als we slaapgebrekkig zijn, bedenken we niet altijd de beste ideeën.

"De wereld is een fascinerende plek, en de meeste kinderen zijn liever wakker dan slapen," zegt Glenna Winnie, M.D., slaapspecialist bij het Pediatric Sleep Center in Purcellville, VA. "Ze vechten vaak om wakker te blijven wanneer ze moeten slapen, en worden daardoor overmoe, krijgen gedragsproblemen of worden overmatig actief door slaaptekort."

Noodzaak is de moeder van uitvinding, zoals ouders wier baby's wakker worden zodra hun hoofd het wiegje raakt, zullen vertellen. Maar misschien ben je een van de gelukkigen die nog niet hoeven te rijden met baby, angesnald in de autozitje, van de ene kant van de stad naar de andere. Zo niet, vind troost in de volgende verhalen van proberen en fouten.

Hoewel ouders vaak grote lengtes gaan om hun kind te laten in- en doorlaten, moet veiligheid altijd voorop staan. "Wees altijd zeker dat je kind niet kan verwonding oplopen of verstikken. Blijf altijd bij je kind als hij ergens anders slaapt dan in een wiegje of bed, en houd alle verstikkingsrisico's ver van je kind vandaan," waarschuwt Jodi Mindell, Ph.D., associate-directeur van het Slaapcentrum van het Kinderziekenhuis van Philadelphia en auteur van Sleeping Through the Night.

1. Geschiedenis in de kinderkamer

De meeste bedrituelen omvatten voorlezen. Helaas deed dit niets om de 20-maande dochter van Nicole en Jason Hunter, "de lichtste slaper op aarde", te laten slapen. "Isabel betrok zich bij de kinderboeken die we voorlasen, en die hielden haar wakker," zegt Jason.

Dus begon hij geschiedenisboeken voor te lezen. "Max Hastings' Armageddon was heel effectief," zegt Jason, een geschiedenisstudent, over de 640 pagina's tellende volume van de Britse historicus over de laatste val van het Derde Rijk. "Als ik het hardop voorlas, langzaam en methodisch, viel ze in slaap." Uiteindelijk noemde Isabel alle boeken van haar vader "Max Hastings."

"Veel mensen denken dat kinderen hun eigen slaapschema bepalen," zegt dr. Winnie. "Maar ouders moeten grenzen stellen. Het duurt tijd voordat een kind – en een volwassene – 's avonds tot rust komt, om klaar te zijn voor bed. Het bedritueel moet kort zijn – 15 tot 30 minuten – en eindigen met het kind in bed en het licht uit. Consistentie is het liefste dat je voor je kind kunt doen."

2. De auto-beweging namaken

Veel baby's slapen in hun autozitje tijdens het rijden. Niet wilgend elke lutje in de auto stappen, bedachten Kathy en Bill Guerry een simpele oplossing. "We zetten de baby in het autozitje en zetten het zitje op de droger terwijl die aan het draaien was," vertelt Kathy. "Het werkte prima tot de buzzer afging aan het einde van de cyclus. We moesten opnieuw beginnen."

"De Amerikaanse Academie voor Kindergeneeskunde moedigt acties als pucken of schuddelen niet aan omdat ze een slaapassociatie worden," zegt Sanjeev Kothare, M.D., directeur van het Center for Pediatric Sleep Disorders. "Het duurt ongeveer twee weken om een baby opnieuw te trainen tot een goede slaper." Dit proces, legt dr. Kothare uit, omvat het terugbrengen van de slaap van het kind met ongeveer een uur en dan het kind in het wiegje leggen, elke vijf minuten reageren, dan uitbreiden naar 10 en 15 minuten.

"Laat je baby nooit alleen als hij ergens anders slaapt dan in zijn wiegje. Het autozitje kan gemakkelijk van de droger vallen," waarschuwt dr. Mindell.

3. Een wiegje kan een grote plek zijn

Raquel Avila en Simon Fraser hadden dubbel werk om hun tweeling te laten slapen. "Ava en Maddy werden geboren op 35 weken, van slechts 1,8 kilo," vertelt Raquel. Pasgeborenen hebben vaak meer tijd nodig om ontwikkelingsmijlpalen te halen, en dat geldt ook voor doorlaten slapen. Maddy had met name moeite met slapen. Ze sliep alleen in haar autozitje.

"We snaarden haar in en namen het autozitje mee naar bed, zodat we haar tussen ons in konden schuddelen tot ze in slaap viel," vertelt Raquel. Vanaf toen vertrouwden ze op het autozitje en zetten ze het zelfs in het wiegje met de baby erin. "Ik denk dat ze zich warm en knus moest voelen, alsof ze in de baarmoeder was," voegt Raquel toe.

"Pasgeborenen hebben onrijpe slaapcentra en kunnen langer duren dan hun voltermijn tijdgenoten om te leren slapen," legt dr. Kothare uit. "Als ze heel vroeg geboren zijn, kunnen ze fysiologische redenen hebben om niet goed te slapen, en als ze in de NICU zijn geweest, kunnen ze emotionele aspecten aan hun slaapproblemen hebben."

"Er zijn zorgen over ademhaling als een baby in een autozitje slaapt, dus check de positie met je dokter. Zorg ook dat het autozitje niet om kan vallen of dat ze niets kan bereiken als je baby in een autozitje slaapt," adviseert dr. Mindell.

4. Beter dan een knuffeldeken

Terwijl andere kinderen hun knuffeldekentjes knuffelen, had baby Sophia een andere tactiele troostbron nodig. "Sophia zou alleen slapen als ze met mijn haar speelde," vertelt Miriam Mathers over haar dochter. "Dus ik zat op de vloer met mijn hoofd tegen de stangen [van haar wiegje]. Gelukkig had ik redelijk lang haar; anders was het onhandig geweest."

"Het grote, belangrijke ding bij kinderen is de slaap-onset associatie. We hebben allemaal een set voorwaarden waaronder we ons comfortabel voelen om in slaap te vallen," zegt dr. Winnie. "Kinderen leren die voorwaarden die aanwezig zijn bij het inslapen te verwachten en worden vaak afhankelijk van ze voor slaap na wakker worden in de nacht."

Sophia had tussen haar eerste en tweede levensjaar haar moeders haar nodig. Toen stopten ze allebei plotseling, "cold turkey".

5. De hands-off aanpak

Als baby nummer twee kwam voor Maria Vasilakis-McGlynn en haar man Chris, kwam een levensreddend product op de markt: de Bibfeeder. Dit specifieke babylatzje heeft bandjes die een fles op de borst van de baby houden.

Maria hield baby Eleni en haar grote broer in wipstoeltjes naast haar bed en "zodra ik een geluid hoorde, reikte ik met de ene hand de tepel in een mond. Na een tijdje wisten ze zelf hoe ze de tepel moesten zoeken," zegt McGlynn, verheugd over hoeveel slaap ze bespaarde.

Uiteindelijk gingen haar kinderen over naar het wiegje, maar Eleni gebruikte de Bibfeeder basis "vanaf de dag dat ze thuiskwam uit het ziekenhuis tot de dag dat ze de fles zelf kon vasthouden."

"Kinderen mogen niet tot in de slaap gevoed worden of uit flessen drinken," zegt dr. Winnie. "Er zitten medische problemen aan vast als je in bed drinkt, waaronder gastro-oesofageale reflux en karies."

6. Als één speen niet genoeg is

"Ons oudste zoon sliep met vijf speentjes. Als er één miste, was er echt drama," vertelt Herman Garcia. "Hij had er een in zijn mond, één in elk handje, en de andere twee om tegen zijn gezicht te wrijven."

Als de baby 's nachts bewogen werd, voelde hij naar de speentjes, en als ze er niet waren, "was er groot drama." Dit gebeurde alleen in het wiegje. Lutjes gingen makkelijk elders.

"Ik herinner me een paar late nachtuitstapjes naar de apotheek tijdens vakanties om er meer te kopen als we ze vergeten of verloren hadden," zegt Herman.

"Dit is een geweldig voorbeeld van een ongewone slaap-onset associatie," zegt dr. Winnie. "Ik zou de familie adviseren een kleine stapel speentjes in de hoek van het wiegje te leggen, zodat als het kind er een verliest, hij er een kan pakken en zelf weer in slaap kan vallen."

7. Flessen in het wiegje

Gloria Juliana had geen moeite haar baby te laten inslapen, maar hij wakkerde 's nachts een paar keer om zijn fles te vragen. "We besloten een paar flessen in het wiegje te leggen, zodat hij ze zelf kon vinden," zegt Gloria. "We legden vijf of zes flessen, met sap of water."

Toen de flessen leeg waren, vlogen ze uit het wiegje. "Hij gooide ze eruit!" zegt Gloria, die ze op de vloer vond liggen.

Hoewel het voor de Julianas werkte, adviseren kinderartsen ertegen baby's in bed te drinken. "Het is beter geen flessen in het wiegje te laten, zeker niet met sap. Er is een grote kans dat je baby tandbederf krijgt," waarschuwt dr. Mindell. "Zelfs water in grote hoeveelheden is niet goed voor baby's."

8. Wat ze niet weten, kan ze niet kwetsen

Baby's verplaatsen naar een nieuwe slaapsituatie kan ze soms in de war brengen. Dat gebeurde met Amy Giles' tweede baby, die goed sliep als baby in haar wiegje, maar moeite had om aan een wiegje te wennen.

"Julia wilde niet dat ik haar kamer verliet. Ze viel niet in slaap tenzij ik in de kamer was," vertelt Amy, moeder van twee. "Ik dacht dat ik op een gegeven moment uit de kamer kon glijden, dus legde ik me op de vloer naast haar wiegje."

Toen ze bijna zeker was dat de baby sliep, kroop Amy op haar buik uit de kamer. (Haar man deed het om beurt, en deed hetzelfde.) "Je zou denken dat we probeerden te ontkomen aan een gijzelingssituatie! Soms viel ze in slaap met de gedachte dat ik nog daar was. Andere keren tilde ze de bescherming op, zag me proberen te ontsnappen en begon te brullen. En dan begon ik het hele proces weer."

Dingen waren ergst toen Julia 15 tot 18 maanden was. Er waren veel nachten dat Amy opgaf en op de kamerteppich inslief. "Gelukkig hadden we extra uitgegeven aan de tapijt en was het extra zachte."

Uiteindelijk beseften Amy en Pat dat ze hun baby geen plezier deden en gingen ze over op zacht 'Ferberen'.

"Zodra ze leerde zelf in te slapen, deed ze het 's nachts veel beter," zegt Amy. "We beseften dat we haar moesten leren slapen."

"Als je je routine aan het begin van de nacht verandert, kun je je kind herleren," zegt dr. Winnie. "Het is de eerste keer inslapen die belangrijk is. We hebben allemaal slaapcycli, maar we kunnen ons zelf weer in slaap brengen. Baby's die dat kunnen, heten zelf-verstillers."

9. Ouderskap is een uithoudingsport

Sejun Ra vond een manier om fit te blijven en zijn baby te laten slapen. "Haeli was heel moeilijk neer te leggen, dus ik probeerde veel dingen – zingen, lopen, zwaaien – maar het enige dat werkte was een op-en-neer beweging," zegt hij. "Ik deed squats en lunges ongeveer 30 minuten lang terwijl ik Haeli vasthield."

Sejun begon met alleen zijn armen, maar dat werd echt moeizaam, dus hij begon met lunges en squats. "Eerst kon ik niet meer dan vijf minuten, maar na een paar maanden waren mijn benen echt sterk en deed ik normaal 30 minuten. Het werkte elke keer!"

Sejun en zijn vrouw Jinhee hadden er zelfs een naam voor: "de sumo," naar de bewegingen die sumoworstelaars maken aan het begin van een wedstrijd.

"Ik hoefde het niet elke nacht te doen, maar tenminste twee keer per week was het een noodzakelijk regiment," zegt Sejun. "Ik denk dat met wat fijnafstelling het bij elke baby kan werken."

"Bewegingen tijdens het slapen zijn associaties en mogen niet aangemoedigd worden," zegt dr. Kothare. "Het is onduidelijk waarom verticale beweging door de hersenen wordt geprefereerd."

10. Nog een manier voor die op-en-neer beweging

Kristin en Mike Zangrillen gebruikten een geboortebal om baby Annabelle door hun hele appartement te bouncen om haar tijdens haar lutje in slaap te houden.

"Ik was bij een vriendin, haar en haar pasgeborene bezoeken. Vanwege beperkte zitplaatsen eindigde een van ons op de bal. Het leek de baby te kalmeren," zegt Kristin. "We probeerden het met onze baby, kort na haar thuiskomst en het werkte. Hoe meer je bounct, hoe kalmer de baby."

De eerste vier maanden bouncten Kristin en haar man tot een half uur en hadden een gesprek met hun familie, keken naar het nieuws, enz.

"We hebben allemaal de bal gebruikt – mijn man, mijn vader en moeder, iedereen," voegt Kristin toe.

"Het was cruciaal! Het was een integraal onderdeel van het pasgeborene-ecosysteem," zegt Mike, die het nog meer nodig had omdat hij geen "magische borsten" had. Het werkte beter als ze een 'sst' geluid in het oor van de baby maakten, en ook, "hoe hoger je bounct, hoe kalmer de baby."

11. Een laatste woord van dr. Winnie

Ieder van ons heeft een set omstandigheden waaronder we 's nachts in slaap kunnen vallen, slaap-onset associaties genoemd. Als we om welke reden dan ook wakker worden (normaal of abnormaal), moeten we die slaap-onset associaties herstellen om weer in slaap te vallen.

Die voorwaarden zijn meestal heel specifiek, zoals een kussen in een bepaalde positie, mamas haar strelen, vijf speentjes hebben, of de rand van een geliefd deken tussen twee vingers wrijven. Soms omvatten ze een fles drinken, of door mama geschuddeld worden. De sleutel tot doorlopen slapen is om een baby of kind te helpen een set slaap-onset associaties te ontwikkelen die het kind zelf kan creëren, zonder ouderlijke interventie; dan, als het kind 's nachts wakker wordt, kan het die voorwaarden herstellen en weer in slaap vallen.

Daarom moet een baby vanaf ongeveer vier maanden neergelegd worden om zelf in te slapen, wanneer de baby slaperig is maar nog niet slaapt, zodat de baby leert in te slapen zonder hulp van een ander. Op deze leeftijd moet voeding gescheiden zijn van inslapen door tenminste een paar minuten; naarmate de baby ouder wordt, eindig de voeding 15 tot 30 minuten voor het neerleggen.

Copyright © 2011 Meredith Corporation.

Alle inhoud op deze website, inclusief medische meningen en andere gezondheidsgerelateerde informatie, is alleen ter informatie en mag niet worden beschouwd als een specifieke diagnose of behandelplan voor een individuele situatie. Gebruik van deze site en de daarin vervatte informatie creëert geen arts-patiënt relatie. Raadpleeg altijd je eigen huisarts bij vragen over je eigen gezondheid of die van anderen.