• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

4 expert-goedgekeurde lessen die we meenemen naar het nieuwe schooljaar

Na een jaar van abrupte verandering, uitdagingen en onzekerheid, is het begrijpelijk dat we willen dat dingen teruggaan naar normaal. Maar in plaats van precies terug te keren naar hoe dingen waren, laten we even stilstaan en herzien wat er beter moet veranderen. Zeker, velen van ons hebben geleerd dat bepaalde gedragingen die we vroeger standaard vonden, ons niet langer dienen, als ze dat ooit deden.

En hetzelfde geldt voor kinderen en school. Nu het nieuwe schooljaar aanbreekt, laten we verouderde ideeën en praktijken achter ons en laten we nieuwe mindsets en prioriteiten bloeien – inclusief deze vier lessen van onze favoriete experts:

1. Luisteren naar je lichaam &geest.

In plaats van door het schooljaar te worstelen – nooit een les, oefening of toetsvoorbereiding missen – help je kind in contact te komen met hun innerlijke en uiterlijke welzijn, zodat ze beter weten wanneer ze vrije tijd nodig hebben, of het nu voor mentale of fysieke redenen is.

Recentelijk hebben we diverse voorbeelden hiervan gezien – van Simone Biles die een stap terugzette tijdens de Olympische Spelen tot Naomi Osaka die uitstapte bij de French Open. Hoewel ze tegenwind ontvingen, kregen ze ook een overstroming van steun en begrip. Duidelijk was hun beslissing om hun eigen behoeften eerste te stellen, in plaats van mentale belasting of fysieke blessures te riskeren, herkenbaar. En we vinden het belangrijk dat kinderen leren zich bewust te zijn van hun mentale, fysieke en emotionele gezondheid, zodat ze om hulp, hulpbronnen of een pauze kunnen vragen wanneer ze die nodig hebben.

"Het gevaar is dat deze mensen zo goed worden in hun gevoelens opzij te schuiven dat ze eigenlijk vergeten dat die gevoelens bestaan," schrijft Chloe Carmichael, Ph.D., gediplomeerd klinisch psycholoog. "Dit leidt tot gevoelens van burn-out en maakt ze vatbaar voor mentale of fysieke blessures. De sleutel is om tijd te nemen vóór en/of na stressvolle gebeurtenissen om de emotionele tol die ze op je nemen te overwegen."

Check regelmatig met ze in en luister naar wat ze zeggen: dit zal het signaal sturen dat hun behoeften ertoe doen en geldig zijn. Op die manier zijn ze geneigder hun zorgen te uiten voordat ze een probleem worden.

2. Vrije tijd prioriteren.

Een zorg die experts herhaaldelijk naar ons toe brengen is dat kinderen tegenwoordig veel minder vrije, ongestructureerde tijd hebben dan generaties vóór hen. Natuurlijk was vorig jaar vol met noodzakelijke beperkingen die ervoor zorgen dat kinderen en gezinnen veilig bleven, maar we praten over de opgelegde beperkingen die het moderne leven en opvoeden kenmerken. Tussen de insluimerende oproep van schermtijd en de druk om meer te doen, meer te plannen en meer te bereiken – loopt men het risico de zo noodzakelijke jonge vrijheid te verliezen.

"Kinderen hebben natuur nodig, ze hebben ongestructureerde tijd nodig, en ze hebben spel nodig. Het lijkt misschien alsof dit gewoon 'plezier' is, maar we weten uit onderzoek dat dit is hoe ze groeien," zegt gediplomeerd fysioloog Nicole Beurkens, Ph.D., CNS.

Ja, rusttijd is productieve tijd. Hier zit het probleem: kinderen leren dit van de volwassenen die ze in hun leven zien. En jij, als bewuste ouder, probeert misschien je kinderen duidelijk te maken dat werk-levenbalans belangrijk is voor je algehele gezondheid, maar tenzij je ze vroeg laat zien hoe je regelmatig ongestructureerde tijd hebt, stuur je ze misschien gemengde signalen. "Je kunt je kinderen vertellen dat het heel belangrijk is om tijd voor zichzelf te nemen," zegt Aliza Pressman, Ph.D., mede-oprichtende directeur en directeur van klinische programmering voor het Mount Sinai Parenting Center. "Maar als je jezelf en je kind geen kans geeft om rustig te zijn en ongestructureerde tijd te hebben, toon je ze eigenlijk dat het eigenlijk geen prioriteit hoeft te zijn en je het na al het andere moet plaatsen."

En zoals Beurkens opmerkt, ziet ze dit probleem opduiken bij de kinderen waarmee ze regelmatig werkt. "Ik heb tieners die dingen zeggen als 'Ik wil niet volwassen worden want voor zover ik kan zien, is het gewoon werken, werken, werken, en geen balans,'" zegt ze. "We leren hen dit door altijd meer activiteiten, meer druk, meer dingen om te doen op te laden."

3. Vier vaak.

Als er één thema is dat ik hoor van vrienden en familie over dit afgelopen jaar, is het de behoefte om vreugde te vinden in overwinningen, hoe klein ook. "Onderzoek toont aan dat, of groot of klein, vieringen belangrijk zijn omdat ze kansen bieden om te reflecteren en dankbaarheid te tonen. Het genieten van grote en kleine vieringen voegt een beetje ceremonialiteit aan het leven toe," zegt socioloog Janice Johnson Dias, Ph.D., vast verbonden associate professor sociologie aan John Jay College in New York City en auteur van Parent Like It Matters.

Door het schooljaar heen, moedig kinderen aan door hun goede werk te erkennen. Maar nog belangrijker, vraag dat ze hetzelfde voor zichzelf doen. "Zichzelf vieren en eren zal kinderen in een ideale positie brengen om zich goed te voelen, ideeën te conceptualiseren, en zich capabel te voelen initiatieven te leiden," zegt ze.

4. Emotionele intelligentie in onze lesplannen integreren.

"Natuurlijk zijn we allemaal bezorgd over het emotionele leven van onze kinderen. We weten wat er op het spel staat – praktisch alles. Hun fysieke en mentale welzijn, hun vermogen om op school te leren, hun toekomstige succes op het werk en in hun eigen gezinnen, hangen allemaal hiervan af. Er is geen grotere maatstaf voor hoe we ons als ouders hebben gedaan dan het succes van onze kinderen in dit opzicht," schrijft psycholoog Marc Brackett, Ph.D., oprichtende directeur van het Yale Center for Emotional Intelligence, professor aan het Child Study Center van Yale University, en auteur van Permission to Feel.

Academische en fysieke opvoeding zijn altijd deel geweest van het bredere curriculum. Emotionele intelligentie en veerkracht? Niet zoveel. Het probleem is natuurlijk dat emotionele veerkracht niet het beste geleerd wordt via een leerboek. En – nogmaals – kinderen leren dit aan jouw voorbeeld.

"Je leert je kinderen hun emoties uiten door vaardig de jouwe te uiten. Omgekeerd, als je aarzelend bent om je gevoelens te uiten, of dit maar zelden doet, in zo min mogelijk woorden, dan zullen je kinderen leren dat ze dit ook moeten doen als ze volwassen worden." Je kunt meer leren over het ontwikkelen van emotioneel intelligente banden met kinderen hier.