• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Leraar wordt brutaleerlijk over waarom ze stopt: niet om de redenen die je denkt

Het is geen geheim dat leraren het zwaar hebben, maar de redenen daarvoor zijn waarschijnlijk niet wat de meeste ouders verwachten. Als mensen praten over problemen in het onderwijs, noemen ze meestal de lage lonen van leraren en het afschuwelijke gedrag van 'jongeren van nu'. Nou, voormalig kleuterlerares Jessica Gentry zegt dat dat niet de enige problemen zijn, en ze ging recentelijk naar Facebook om het record recht te trekken over wat haar echt dreef om haar baan op te zeggen: drangende ouders en het onderwijssysteem zelf.

'Laat me vertellen waarom diegenen die passie voor lesgeven uitleven, het beroep verlaten alsof hun haar brandt', schrijft de opgewonden voormalige lerares uit Harrisburg, Virginia, in haar post. 'De oude uitrede "de kinderen zijn veranderd." Nee. Absoluut niet. Kinderen zijn kinderen. OPVOEDING is veranderd. DE SAMENLEVING is veranderd. De kinderen zijn gewoon de onschuldige slachtoffers daarvan.'

Gentry zegt dat ouders te veel uren werken, verslaafd zijn aan electronica en vaak gedwongen zijn hun kinderen in instabiele opvoeding- en kinderopvangsituaties te laten vanwege hun drukke levens. Hoewel veel daarvan buiten controle van ouders valt, verandert het hoe kinderen zich gedragen.

'Kinderen gedragen zich onwenselijk in de omgeving waar ze zich veilig voelen', legt Gentry uit. '... Voor die "goed gedragen" kinderen - ze gooien normale kinder-wanhoop thuis omdat het veilig is. De kinderen die tafels omgooien op school? Ze hebben geen veilige plek thuis. Onze klassen zijn de eerste plek waar ze ooit "nee" horen, grenzen krijgen, liefde zien getoond door respect.'

Bovenop alle veranderingen die ze thuis ervaren, zegt Gentry dat scholen zwaardere curricula en meer electronica opdringen. 'In het midden van al dit ... is onze reactie [dat] we "21e-eeuwse" scholen nodig hebben. 1 op 1 leerling-naar-technologie', schrijft ze. 'Oh. Oké. Dus vergeet de basis van relatiegroei en hands-on leren. Kinderen kunnen al geen sociale signalen lezen en zich adequaat gedragen in sociale situaties ... laten we meer apparaten op ze gooien omdat het er goed uitziet op onze website.'

Ze heeft niet onrecht over de toename van technologie in de klas. Een enquête vorig jaar toonde aan dat 50% van de Amerikaanse leraren nu een 1-op-1 leerling-naar-apparaat verhouding rapporteren, wat betekent dat leerlingen tablets of andere mobiele apparaten gebruiken voor ten minste een deel van hun leren. Hoe dit technologiegebruik kinderen beïnvloedt, blijft te zien. In een beleidsverklaring zegt de National Association for the Education of Young Children (NAEYC) dat studies conflicterende bewijzen tonen over hoe schermgebruik sociale vaardigheden en leren beïnvloedt, daarom is hun officiële standpunt dat technologie in de klas oké is, mits het wordt gebruikt 'binnen het raamwerk van ontwikkelingsgeschikte praktijk, ter ondersteuning van leardoelen die voor individuele kinderen zijn vastgelegd.'

Gentry zegt echter dat dat niet wat er gebeurt. In plaats daarvan verliezen kinderen waardevolle leertijd. 'Omdat onze technologiebenadering niet lijkt te werken, moeten leraren waarschijnlijk meer training krijgen. Dus haal twee voorbereidingsuren per week weg. En maak die tijd volledig waardeloos als het gaat om TOEVOEGEN aan de kwaliteit van het onderwijs', onthult ze. 'Alleen dit jaar werd een nieuwe reken-toets geïntroduceerd voor kleuterleraren. We moesten een training bijwonen op een schooldag (tijd gemist met leerlingen) en het kostte ons DRIE WEEKEN om het af te nemen ... Zo'n. Verspilling.'

Misschien wel het moeilijkste op Gentry's bord was het opbouwen van sterke relaties met ouders. 'In plaats van ouders verantwoordelijk te stellen ... en ze echte partners te maken, hebben we een klantenservice-mentaliteit aangenomen', schrijft ze. '... Ik werd uitgescholden door ouders die op schoolreis wilden mee maar de DRIE briefjes die naar huis gingen misten ... Ik heb ouders meerdere keren laten staan op oudersavonden en toen aanklagen toen ik weigerde een naschoolse optie aan te bieden.'

Al dat gecombineerd met stagnerende lonen die vaak geen rekening houden met de lange uren die leraren tijdens het schooljaar maken of het feit dat 94% van de leraren gedwongen wordt eigen geld uit te geven aan basisklasbenodigdheden, creëert een omgeving die Gentry zegt 'mijn fysieke en mentale gezondheid in gevaar bracht elke. enkele. Dag.'

In Virginia, waar Gentry werkte, bleven in 2016 meer dan 1.000 lerarensvacatures onbezet, en landelijk gebeuren vergelijkbare lerarentekorten, aldus de New York Post. Ongeveer 8% van de verlaat het beroep elk jaar, met redenen als groeiende klasgroepen, krimpende budgetten, gebrek aan administratieve steun, lage beslissingsbevoegdheid en algehele ontevredenheid.

Gentry's post raakt de kern voor veel leraren die zich zorgen maken over de staat van het Amerikaanse onderwijssysteem. Het is meer dan 209.000 keer gedeeld op het moment van schrijven en heeft duizenden positieve, ondersteunende reacties. De vraag is nu of politici, schoolfunctionarissen en ouders deze problemen kunnen aanpakken voordat meer leraren als Gentry het beroep definitief achter zich laten.