• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Advies van een moeder en CEO voor thuisonderwijs – voor het geval je tips nodig hebt

Met het schooljaar in het geding voor veel gezinnen en schooldistricten, komen ouders tot de realisatie dat ze misschien moeten overstappen op thuisonderwijs, tenminste op deeltijdbasis. (Sommigen gaan natuurlijk fulltime thuisonderwijs.) Hierbij komt begrijpelijke stress. Niet alleen hebben veel ouders fulltime banen, maar velen voelen zich niet opgewassen voor de taak om te functioneren als formele educator van hun kind.

Als dit bekend klinkt bij de situatie waarin je jezelf bevindt, hebben we de persoon om je aan te kennen: Katie Wells, CTNC, MCHC, oprichter van Wellness Mama (een welzijnsgerichte website en bron voor ouders). Niet alleen fungeert ze als CEO van het bedrijf, maar ze ook thuisonderwijst haar zes kinderen – en doet dit al lang voor COVID-19.

Hier leerden we haar beste advies, ongeacht hoe je gezin omgaat met terug-naar-school dit jaar:

1. Het is oké om te herimageneren wat "school" is en zou moeten zijn.

Het eerste wat Wells begreifen moest, is dat je je niet hoeft te richten na traditionele schoolregels als je thuis bent – en dit, vond ze, is een goed ding.

"De grootste uitdaging waar ik tegenaan liep was het doorbreken van mijn eigen mentale model van wat een schoolomgeving zou moeten zijn. Hoewel we duidelijk waren over onze doelen en de vaardigheden die we in onze kinderen wilden stimuleren, viel ik terug in de patronen van traditioneel onderwijs die zo vertrouwd waren. Ik moest bewust doorbreken en constant evalueren of er misschien een betere manier was," zegt Wells. "Ik realiseerde me dat de meeste lessen op school gemaakt zijn om een bepaalde tijdperk per week en een bepaald aantal lessen door het semester of jaar te vullen. Met thuisonderwijs waren we niet gebonden aan deze beperkingen en konden we focussen op onderbouwde kennis in plaats van een boek af te maken."

2. Begin met een einddoel in gedachten.

Deze stap vereist dat je naant over wat belangrijke informatie is die je wilt dat je kinderen begrijpen. "Het is makkelijk om in de val te vallen van beginnen met het syllabus in gedachten en het kennisoverzicht voor elke graad te volgen, maar begin met het echte eindresultaat in gedachten," zegt Wells. "Denk na over de belangrijkste vaardigheden en waarden die je aan je kind wilt doorgeven en die hem of haar het beste voorbereiden op toekomstig succes, en werk daarachteruit vanaf. Je zult waarschijnlijk ontdekken dat dit je taak in thuisonderwijs veel makkelijker maakt en hun ervaring veel leuker!"

3. Gebruik familiaire interesses als educatieve tools.

Denk aan de gewoontes en hobby's van je gezin: Welke lessen kan je kind afleiden van de activiteiten die jullie samen doen, en hoe kunnen ze werken naar jullie grotere educatieve doelen? "Thuisonderwijs gaf ons de meest flexibiliteit en controle in het werken naar deze doelen," zegt Wells. "We waarderen reizen enorm, en thuisonderwijs stelde ons in staat om van overal ter wereld te werken en te leren. Reizen bood ook geweldige leeropportuniteiten." Maar natuurlijk kan dit op bijna alles toegepast worden: sport kijken, kaarten spelen, buiten in de natuur zijn, enzovoort.

4. Op die noot, gebruik je werk ook als educatief hulpmiddel.

Deze tip kwam direct uit Wells' eigen ervaring haar carrière te smeden: "We realiseerden ons dat onze kinderen geconfronteerd werden met een onzekere en steeds technologischere toekomst. We hebben allebei carrières die niet eens bestonden toen we kinderen waren, dus was er geen manier om direct voor te bereiden op onze huidige banen," zegt Wells. "In plaats daarvan leerden we het meest van wat we nu doen op een hands-on manier en moesten we constant aanpassen en nieuwe vaardigheden leren."

Hoe past dit toe op haar lesgeven, dagelijks? "We identificeerden vaardigheden die onze kinderen zouden baten, ongeacht wat ze in de toekomst zouden kiezen: kritisch denken, creativiteit, liefde voor leren, de lessen van falen omarmen, en de capaciteit om informatie te evalueren," zegt ze. "Als ondernemers hoopten we ook dat onze kinderen hun eigen zakelijke initiatieven zouden ontvouwen en wilden we hen de basis geven om dat te doen door hen te leren problemen oplossen, anderen helpen, en buiten de gekende paden denken."

5. Herbekijk cijferssystemen.

Cijfers, hoewel belangrijk voor praktische redenen, tellen niet noodzakelijk op tot echte levenswaarde, zegt Wells. "In veel leeromgevingen beginnen scores op 100, en leerlingen verliezen punten voor 'foute' antwoorden. Ik begrijp het gemak dat dit biedt bij het cijferen, maar voel niet dat het een accurate weergave is van het leven of leren. Het versterkt subtil de idee dat er maar één correct antwoord is op een probleem en dat je punten verliest voor falen," zegt Wells. "In het leven is de creatieve oplossing vaak de meest nuttige. Een 'fout' antwoord kan leiden tot een grote omslag die geweldige resultaten oplevert. En vaak komen de grootste en belangrijkste lessen uit falen."

6. Run gezinszaken als een gezinsbedrijf.

Natuurlijk is een van de hoofduitdagingen van thuisonderwijs niet noodzakelijk het onderwijs zelf. Maar hoe je schoolluis, thuisleven en je carrière in balans houdt. "Ik realiseerde me dat ik het bedrijf liep met focus, intentionaliteit, en gedefinieerde systemen en probeerde mijn thuisleven grotendeels in mijn hoofd te managen. Ik begon systemen thuis te bouwen en toe te passen, het team (gezin) erbij te betrekken, en elk lid autonomie te geven, en het veranderde mijn leven," zegt Wells.

"In mijn ervaring komt veel van de stress die ouders ervaren, vooral bij het toevoegen van nieuwe variabelen als thuisonderwijs, voort uit de stress van open lussen of het proberen het emotionele gewicht van alles wat gedaan moet worden te managen," zegt ze. "Het is belangrijk om alle gezinsleden actief te betrekken op een leeftijdsgeschikt niveau en taken over te dragen zodat niet alleen jij ze niet doet, maar je ook niet emotioneel verantwoordelijk bent voor het zorgen dat ze gedaan worden."

7. Leer ze dat acties gevolg hebben.

Deel van het opvoeden van een verantwoordelijke volwassene is kinderen te leren dat acties, of het niet acties, gevolgen hebben. Ze leren dit natuurlijk op school (slecht gedrag leidt tot arrestatie; huiswerk niet maken resulteert in slechte cijfers) maar ook thuis.

"Begrijpen de kinderen duidelijk wat hun rollen en verantwoordelijkheden zijn in school en thuis? Begrijpen ze waarom deze dingen belangrijk zijn en de doelen die ze helpen bereiken? En heb je de verantwoordelijkheid aan hen overgedragen voor het voltooien van deze dingen?" vraagt ze. "Met andere woorden, huishoudelijke verantwoordelijkheden moeten gebeuren voor het huishouden soepel te laten draaien. De kinderen 'helpen' mij niet door deze dingen te doen; ze dragen op een betekenisvolle manier bij aan het gezin. Als de borden niet schoon en beschikbaar zijn, kan ik ze niet gebruiken om diner te koken, en iedereen krijgt honger. We bouwen natuurlijke gevolgen in en zorgen ervoor dat de kinderen ze kennen, zodat we ze niet hoeven te motiveren, te prikkelen of te incentiveren om dingen gedaan te krijgen."

Dit kan ook als motivator dienen voor school en huiswerk. Het duwt het idee van intrinsieke motivatie in plaats van extrinsieke motivatie.

"Er zijn natuurlijk veel momenten dat kinderen niet willen werken. Er zijn ook veel momenten dat ik niet wil werken. Maar kinderen houden niet op honger te hebben, en het huishouden stopt niet met bepaalde taken te nodig hebben alleen omdat ik niet wil werken," zegt ze. "We hebben een duidelijke verwachting gevestigd dat huishoudelijke en schoolverantwoordelijkheden verplicht zijn en ervoor gezorgd dat de kinderen de tools hebben om deze dingen zonder frustratie gedaan te krijgen. We hebben als/dan-schema's om hen eraan te herinneren en potentiële vragen te beantwoorden: 'Als ik mijn ochtendverantwoordelijkheden afmaak, dan kan ik naar buiten gaan spelen.' Op die manier hebben ze duidelijke motivatie, en het vermindert de vragen en beslissingen die ik moet maken."