• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

De waarheid over slapen als moeder

Voordat we kinderen hadden, kregen we een puppy, die we snel realiseerden "verteringsproblemen" had. 's Nachts werkte ik in de SEH; overdag schoonmade ik achter hem op. Er was geen slaap.

Vier dagen later bood de dierenarts aan de puppy op te vangen tijdens de medicijnen, en ik zei "Ja!" voordat ze klaar was. Ik belde mijn moeder toen ik naar huis reed om wat rust te krijgen.

Moeder: Je hebt je puppy bij de dierenarts gelaten?

Ik: Ja. Dat kan. Is dat niet briljant?

Moeder: Je weet wel dat je dat niet kunt als je échte kinderen hebt, toch?

(Echt? Is dat een regel?)

Ik zou graag willen vertellen dat "moeder zijn niet inherent moeilijker maakt om te slapen," maar ik heb een eerlijk gezicht, en jullie zouden zien dat ik lieg. Feit is, ver ver na de pasgeborenenfase, slaapt een moeder slechter. In een studie onder vrouwen onder de 45, was moeder zijn de enkele bepalende factor die beïnvloedde of een vrouw slaapgedepriveerd was. Voeg het feit toe dat vrouwen naturelijkerwijs meer geneigd zijn tot insomnia dan mannen, en er is een hele zusterlijk genootschap wakker om 2 uur 's nachts.

Want, als kinderen schurken waren, zou slaapsabotage hun superkracht zijn. U ziet, slaaponttrekking is lang gebruikt als vorm van "verhoord verhoor" (aka marteling), en ik ben er vrij overtuigd van dat kinderen dit weten. Ik las ook dat het Europees Hof voor de Rechten van de Mens deze praktijk "onmenselijk en vernederend" noemde, wat me deed twijfelen over de ethiek en mededogen van mijn pasgeborene toen hij om 2 uur 's nachts wakker was.

Dus, tenminste weet u nu waarom u begint gek te worden als u uitput bent – het is een spionagefoltermethode. In mijn opleiding mochten we regelmatig 30 uur wakker blijven (het was training, geen marteling, werd me verteld), en ik realiseerde me dat ik het nooit als spion zou maken. Ik zou kerngeheimten kwijtspreeken voor een dutje [CIA-agent die dit boek leest haalt mijn naam van de spionlijst]. Want slaaptekort speelt niet alleen met onze emoties en executieve functies; het verstoort ons immuunsysteem en verhoogt ons risico op ongelukken, relationele onenigheid en gewichtstoename. Kinderen met onvoldoende slaap lopen hoger risico op obesitas, leer- en ontwikkelingsachterstanden, gedragsuitbarstingen, en zelfs ADHD-achtig gedrag.

Aan de andere kant, zoals Amy Poehler ons vertelt in haar memoires Yes, Please, "Één goede nacht slapen kan je helpen te beseffen dat je niet met iemand moet breken, of dat je te hard bent op je vriendin, of dat je de race of het spel of de baan wéél gaat winnen. Slaap helpt je winnen in het leven."

De tweedelige moeder-slaap two-step.

Mijn moeder had gelijk: mensen kijken af op het vragen om uw kind bij de dierenarts op te vangen; slapen als moeder is niet zo simpel. Ik kan u niet gewoon zeggen "prioriteer slaap" en jullie krijgen plotseling uw ZZZ's, zoals iedereen die om 1 uur 's nachts naar het plafond staart kan getuigen. Dat is zeker waar als uw lichaamsbalans of circadiane ritme uit balans is.

Zoals Poehler voortzette, "Slaap en ik hebben geen goede relatie... Ik jaag constant op slaap en duw het weer weg. Een goede nacht rust... is vol vrees en teleurstelling. Als het alleen ik ben met mijn onrustige lichaam en geest, voel ik alsof de hele wereld slaapt en weg is."

Om uw ZZZ's te krijgen, moet u slaap vanuit twee hoeken aanpakken:

1. Externe slaapsaboteurs, zoals uw kinderen en hun slaapgewoontes, uw takenlijst, late-nacht projecten, en tv.

2. Interne factoren, zoals een uit-het-evenwicht geraakt circadiane ritme, stress, en rasende gedachten.

De interne slaapfactoren.

Waarheid is, hoe moe u ook bent, u kunt uzelf niet dwingen in slaap te vallen. Harvard-professor Dr. Daniel Wegner toonde een vergelijkbaar fenomeen in zijn beroemde "witte beer" experimenten. Hij zei de deelnemers specifiek niet aan een witte beer te denken. Uitkwam, hoe harder de deelnemers probeerden niet over de beer te denken, des te meer konden ze het niet uit hun hoofd krijgen. Slaap werkt hetzelfde – hoe harder u probeert het te forceren, des te moeilijker het wordt.

Klinkt onmogelijk? Het is niet – met de juiste veranderingen. Denk aan slaap als de kolibries die mijn dochter graag ziet op ons patio. Ik kan kolibries niet dwingen te komen, maar met de juiste omgeving kunnen we vrij zeker zijn dat "als je het bouwt, zullen ze komen." Dus ik creëer een omgeving die kolibrie-vriendelijk is: veilig, genoeg water en voedsel, en ze houden ervan om daar te zijn. We kunnen slaap niet makkelijker forceren dan kolibries, maar als de omgeving slaap-vriendelijk is, dan krijgt u eindelijk uw eigen Field of Dreams – en de rust die u nodig heeft.

Fragment uit het boek Mom Hacks door Dr. Darria Long Gillespie, gepubliceerd op 19 februari 2019 door Hachette Books, een divisie van Hachette Book Group. Copyright © 2019.