Kinderslaapstoornis of gewoon slecht slapen? Wat te proberen en wanneer hulp zoeken

Of ze nu weigeren in te slapen zonder 19 verhalen, vijf gallon water en je benen om hen heen gewikkeld net zo, of ze plotseling om 2 uur 's nachts binnenkomen om hallo te zeggen (maar niet dag), kinderen en slaaptekort zijn een vreselijk iconisch duo. Een duo waar experts — en ouders en verzorgers — ongetelde uren aan hebben besteed aan onderzoek.

„Over het algemeen kunnen kinderen na 1 jaar door de hele nacht slapen — maar er zijn genoeg redenen waarom dat niet altijd gebeurt”, zegt dr. Brandon Smith, fellow algemene academische pediatrie in de afdeling Pediatrie van Johns Hopkins in Baltimore. „De piektijd voor slaapproblemen bij kinderen ligt tussen 2 en 6 jaar, en dat is wanneer we het meest darüber horen.” Smith merkt op dat slaapproblemen na die leeftijd over het algemeen een hoek omdraaien, maar het is belangrijk dat ouders en verzorgers weten wat normaal is en hoe ze slaapproblemen kunnen managen, en in sommige gevallen slaapstoornissen.

Van kinderen die 's nachts huilend wakker worden tot slaapstoornissen bij kinderen (nee, dat is niet noodzakelijk hetzelfde), bieden topexperts advies en inzicht over kinderen en slaapproblemen.

Wat zijn algemene slaapproblemen in de vroege kindertijd?

Kinderen hebben moeite met in slapen — en uitgeslapen — om diverse redenen, en sommige van deze problemen kunnen worden aangepakt door goede slaaphygiëne aan te leren (hierover later meer). Er zijn echter pediatrische slaapstoornissen die de hulp van een huisarts en/of slaapspecialist vereisen.

Hoewel sommige slaapproblemen bij kinderen geen officieel erkende slaapstoornissen zijn, zegt Kelli-Lee Harford, klinisch psycholoog, Children’s Healthcare of Atlanta Sleep Disorders Program en assistent-professor, Emory University School of Medicine Department of Pediatrics, dat het meer is dan alleen een probleem als het de dagelijkse levensstoring veroorzaakt. „Slaapproblemen worden een stoornis beschouwd als ze chronisch worden en leiden tot functionele beperkingen voor het kind, de ouder en/of het gezin”, zegt ze.

Hier zijn enkele van de meest voorkomende slaapproblemen en -stoornissen bij kinderen:

Slaapapneu. Volgens Lauren Broch, psycholoog bij het Northwell Health Sleep Disorders Center, is slaapapneu de meest voorkomende officiële slaapstoornis. „Bij slaapapneu is de ademhaling van het kind tot een bepaalde mate geobstrueerd, en wakker ze 's nachts om hun keel open te maken”, legt ze uit. „Dit is vaak te wijten aan vergrote adenoïden en tonsillen, en in sommige gevallen zullen artsen voorstellen ze te verwijderen.” Een thuismonitor die dingen meet als hartslag en luchtstroom, wordt vaak gebruikt om slaapapneu bij kinderen te diagnosticeren.

Circadiaanse ritmestoornissen. „Deze komen meestal voor bij adolescenten”, zegt Harford. Volgens de Cleveland Clinic lijden adolescenten het meest aan delayed sleep phase disorder, waarbij ze minstens twee uur later in slaap vallen en wakker worden dan wat als een normaal slaap-wakcyclus wordt beschouwd.

Resteloze benen syndroom. Resteloze benen syndroom (RBS) is bij kinderen niet ongebruiklijk, volgens Harford, en treft 1 op de 50 kinderen. RBS veroorzaakt ongemak in de ledematen (mogelijk veroorzaakt door ijzertekort), wat het voor kinderen moeilijk maakt in te slapen.

Parasomnieën. „Parasomnieën zijn een groep slaapstoornissen die ongewone gedragingen tijdens de slaap veroorzaken”, merkt Harford op. „Ze omvatten slaappraten, slapen lopen, nachtmerries en nachtangst.” Nachtangst kan zeer ontstellend zijn voor ouders en verzorgers om te zien, maar het is belangrijk niet in te grijpen als een kind er een heeft, omdat het de situatie erger kan maken.

„Wanneer een kind een nachtangst heeft, kan het huilend wakker worden, zweten, met een versnelde hartslag — en ze zijn zich niet bewust van hun omgeving en kunnen niet getroost worden”, zegt Smith. „Het is het beste dat ouders of verzorgers bij hun kinderen blijven om te zorgen dat ze veilig zijn, de aanval laten verlopen en het kind daarna weer in bed leggen.”

Wat is gedragsinsomnie bij kinderen?

Eén van de meest voorkomende slaapproblemen bij kinderen is gedragsinsomnie bij kinderen, en meer dan vaak is een consistent bedtijdenritueel (waarbij kinderen zichzelf in slaap wiegen) het antidoot.

„Gedragsinsomnie komt in twee vormen — een waarbij het kind moeite heeft in te slapen en een waarbij ze 's nachts vaak wakker worden”, merkt Smith op. „De slaapproblemen van het kind zijn niet echt gebonden aan een medisch probleem, maar zijn meer een aangeleerd gedrag dat aangepakt moet worden.”

Anders gezegd: Vaak vallen kinderen in slaap met de hulp van een volwassene en wakker ze 's nachts, onstaan om zichzelf weer in bed te brengen. Voor kinderen die moeite hebben met aanvankelijk in slaap vallen, kan angst een factor zijn (waarin het belangrijk is professionele hulp te zoeken), maar vaker is het het ontbreken van een routine die bevorderlijk is voor slaap.

„Gedragsinsomnie bij kinderen, wat vaker bij jongere kinderen voorkomt, kan zich voordoen als weigeren om te gaan slapen, lang duren voordat ze in slaap vallen en/of moeite hebben met uitgeslapen”, zegt Harford. „Het ontstaat vaak door moeilijkheden met grenzen stellen en/of slaapassociaties — iets waaraan een kind raakt gewend aan het begin van de nacht om in te slapen, zoals een ouder of een speen, en wat het 's nachts opzoekt als het niet meer aanwezig is.”

Waarom wakker mijn kind 's nachts huilend?

In sommige gevallen wakkeren kinderen 's nachts huilend — dit is vaak het resultaat van een nachtmerrie of nachtangst. „Nachtmerries en nachtangst zijn twee veelvoorkomende redenen waarom kinderen huilend wakker worden”, legt dr. Sara Siddiqui uit, kinderarts en klinisch assistent-professor in de afdeling Pediatrie bij NYU Langone’s Hassenfeld Children’s Hospital in New York. „Beide zijn tekens van hersenontwikkeling en kunnen normaal zijn, maar het is de moeite waard om het te melden bij de kinderarts, want een actieve verbeelding, met wat angst en zorgen, kan leiden tot slaapproblemen.” De beste manier om dit te proberen te voorkomen, volgens Smith, is consistent zijn, routines hebben en kinderen verzekeren als ze bang zijn.

Hoe stop ik mijn kind ervan 's nachts wakker te worden?

Terwijl er slaapproblemen zijn, zoals slaapapneu en RBS, die behandeling van een gezondheidszorgverlener vereisen, kan het probleem vaak vooraf thuis worden aangepakt. (Ook moet worden opgemerkt dat er omstandelijke redenen zijn waarom kinderen af en toe slecht slapen — de geboorte van een broertje of zusje, potten trainen of overstappen op een kinderbed lossen zich vaak vanzelf op, volgens Harford, en zijn geen gedragsinsomnie bij kinderen.)

Voor kinderen die weigeren te gaan slapen of elke nacht wakker worden, is goede slaaphygiëne de sleutel. „Kinderen moeten een routine voor de avond en bedtijd hebben die elke dag wordt gedaan”, merkt Smith op. „Geen routine hebben is een van de meest voorkomende redenen voor kinderen om 's nachts wakker te worden of moeite te hebben met in slaap vallen. Voor de allerjongste kinderen kunnen ze nog steeds problemen hebben met scheiding van ouders, wat dingen erger kan maken als ze 's nachts wakker worden en beseffen dat ze alleen zijn.”

Siddiqui adviseert om routines vroeg te beginnen. „Ik adviseer om aan goede slaaptechnieken en routines te werken vanaf 6 maanden”, legt ze uit. „Ik raad vaak aan: bad, boek, bed. De routine kan iets worden aangepast naarmate ze ouder worden.”

Daarnaast is het cruciaal dat ouders en verzorgers zich onttrekken aan de bedtijdvergelijking voordat het kind in slaap is. „Hoe een kind in slaap valt is de sleutel”, zegt Broch. „Als een kind op zichzelf in slaap valt, zichzelf kalmeert, wanneer ze in een lichte slaap vallen of 's nachts wakker worden, kunnen ze zichzelf weer in slaap brengen omdat de situatie hetzelfde is als toen ze voor het eerst in bed gingen.”

De beste manier om deze praktijk in te voeren is wanneer kinderen jong zijn (Siddiqui adviseert baby's moe in bed te leggen zodat ze leren zelf in te slapen). Maar in gevallen waarin kinderen met een slaapassociatie in bed gaan — zoals jij — adviseert Broch om je stap voor stap uit het plaatje te halen. „Je kunt beginnen met in bed liggen, dan verder naar ergens in de kamer zitten, naar bij de deur zitten, tot uiteindelijk helemaal niet meer aanwezig zijn wanneer ze in slaap vallen”, zegt ze.

Andere manieren om goede slaaphygiëne te bevorderen, volgens Harford:

  • Vermijd stimulerende activiteiten voor het slapengaan.
  • Vermijd schermen twee uur voor het slapengaan.
  • Zorg voor een slaapomgeving die koel, donker en stil is.
  • Zorg dat kinderen voldoende fysieke activiteit krijgen.
  • Beperk cafeïne.
  • Heeft een consistent slaapschema.

Zwaar werk voor drukke ouders en verzorgers? Ja. Maar het is de moeite waard, want het is zo belangrijk voor kinderen (en ouders) om voldoende rust te krijgen. „Als kinderen niet genoeg slapen, beïnvloedt dat hun humeur overdag”, zegt Siddiqui. „Andere problemen, zoals angst, depressie en oppositieel gedrag, kunnen ook ontstaan.”

Een goed bedtijdenritueel moet een tot twee uur voor het slapengaan beginnen en het kan tot drie weken duren voordat een gewoonte is ontwikkeld, volgens Siddiqui.

Wat te doen als kinderen 's nachts wakker worden

Zelfs met een stevige slaaproutine en goede gewoontes wakkeren kinderen soms 's nachts — met name de jongere. „De kannen en kinderhersen veranderen en ontwikkelen zich zeer snel en soms kunnen dromen, nachtmerries en zelfs nachtangst beginnen te voorkomen door die snelle hersenontwikkeling”, zegt Siddiqui. „Een reclame op tv of zelfs een verhaaltje dat de vorige avond werd verteld, kan leiden tot angst 's nachts, wat leidt tot moeite met in slapen of wakker worden.” Wanneer dit gebeurt, is het het beste om dingen zo ongebruikelijk mogelijk te maken.

„Minimaliseer de versterking van midden-in-de-nacht-wakker-worden door ze saai en telkens hetzelfde te maken”, zegt Broch. „Lei ze terug naar hun bed om ze te laten weten dat dit de plek is waar ze de nacht doorbrengen.”

Smith voegt toe dat het verleidelijk is om toe te geven en kinderen in je bed te laten klimmen uit pure uitputting — maar dat je dat niet moet doen. „Blijf sterk als kinderen 's nachts wakker worden”, zegt hij. „Hun onafhankelijkheid en zelfkalmering aanmoedigen is zo belangrijk in dat moment en ook voor hun toekomst.”

Previous:

Next: