• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe je je kind laat uiten en praten

Als je dit artikel leest, is de teruggetrokkenheid van je kind je al een tijdje aan het storen. Je hebt misschien verschillende tactieken geprobeerd om hem open te krijgen: veel vragen stellen of constant opmerken hoe stil hij is. Wat je ook deed, het werkte niet; als je doorgaat met hetzelfde, kun je geen ander resultaat verwachten. Je moet je aanpak veranderen.

Stappen

1. Beoordeel je situatie eerlijk. Is je kind veranderd, stil en oncommunicatief geworden toen hij eerder meer praatte? Gaat hij op slot bij bepaalde personen of onderwerpen? Als je kind altijd al stil was en je zoekt manieren om hem open te krijgen, is dat iets anders; als dit nieuw is, probeer de oorzaak van de gedragsverandering te vinden.

2. Vraag je af wat er recent veranderd is. Nieuwe mensen, scholen, wijk? Een verlies ervaren: vriend verhuisd, gezondheidsverandering? Ben jij meer gestrest of minder benaderbaar? Nieuwe baan en dagelijkse routine? Kijk naar wat er in jullie gezinsleven speelt voor aanwijzingen.

3. Creëer een comfortabele omgeving. Je kind opent zich eerder als hij weet dat hij niet met afkeuring wordt getroffen bij het uiten van pijnlijke emoties of onpopulaire meningen. Je hoeft onbeheerste woede niet te tolereren, maar sta toe dat je kind vrij kan spreken zonder kritiek. Probeer twee weken lang alleen positieve dingen te zeggen. Als je geneigd bent te zeuren of te bekritiseren, hou dan op. Je kunt gedrag corrigeren zonder te bekritiseren. Zeg: 'Je moet nu je tanden poetsen' in plaats van: 'Ik kan niet geloven dat je je tanden nog niet hebt gepoetst.' Jij bepaalt de thuisomgeving waarin je kind zich veilig voelt om zich te uiten.

4. Gebruik actief luisteren. Weerspiegel wat je kind zegt; dat laat hem weten dat je luistert en begrijpt, of geeft hem de kans je te corrigeren als je het fout hebt. Als hij zegt: 'Ik haat mijn gymleraar echt', doe niet geschokt of probeer hem te weerleggen. Herhaal gewoon: 'Het klinkt alsof je gymleraar niet je favoriete persoon is.' Soms helpt het al om negatieve gevoelens en gedachten te uiten om ze te ontwapen.

5. Stel open vragen. Vragen die niet met 'ja' of 'nee' beantwoord kunnen worden. Vraag wat je kind op school deed; als hij een favoriet vak heeft, vraag specifiek: 'Wat leer je nu in de Engelse literatuur?' Vraag een jonger kind met wie hij op het speelplein speelde. Gebruik momenten waarop kinderen meer open gaan: direct na school, net voor bed, of in de auto.

6. Weet wanneer je professionele hulp moet zoeken. Als de stilte een totale gedragsverandering is, is dat een rood vlag dat er iets speelt. Het kan puberteit zijn (10-14 jaar), maar ook een teken dat er ernstig mis is in zijn wereld. Paniek niet, maar besef dat kinderen ernstige problemen tegenkomen: pesten, mishandeling, groepsdruk, uithuisetting. Als je geprobeerd hebt een veilige sfeer te creëren en hij opent zich nog steeds niet, zoek een gekwalificeerde therapeut om te ontdekken wat er gaande is. Wacht niet of schuif het niet op – jij je kind's beste advocate, en hij heeft misschien hulp nodig om zijn stem te vinden.