• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe antiracistische kinderopvang eruitziet, waarom het belangrijk is en hoe je het vindt

Ik heb me zorgen gemaakt over het voorbereiden van mijn kinderen op een wereld die hun mishandeling normaliseert op basis van hun huidskleur, sinds voor ze geboren waren. En nu ik er een heb – en binnenkort twee – kleuters, is mijn zoektocht naar programma's en kinderopvang die verder gaan dan verdragen en naar het bevestigen van hen geïntensiveerd.

"Ik denk echt dat alle ouders, niet alleen ouders van kleur, op een punt moeten zijn waar we genoeg hebben van racisme, discriminatie, vooroordelen en haatspraak," zegt Ann-Louise Lockhart, een kinderpsychologe, die gepromoveerd is in klinische psychologie en ook een oudercoach is en eigenaar van A New Day Pediatric Psychology in San Antonio, Texas. "We mogen geen van die dingen in enige omgeving, setting of professie tolereren."

Terwijl de traumatische aspecten van ouderschap als persoon van kleur in de laatste jaren publiek bekend zijn geworden, documenteren organisaties als de American Psychological Association de fysieke, sociale en psychologische impact van rassestress op de mentale gezondheid van ouders. Er is echter nog hoop: We leren dat het introduceren van alle kinderen aan antiracistische principes vanaf jonge leeftijd een deel van de stress die ouders van kleur ervaren kan verlichten, kinderen een grotere waardering voor diversiteit vanaf jonge leeftijd kan geven en bijdragen aan een positiever zelfbeeld voor jongeren van kleur.

Lockhart gelooft dat kinderopvang en andere vroege kinderonderwijsvormen ground zero zijn voor het introduceren van onderwerpen als cultuur en identiteit en het promoten van positieve boodschappen over ras en verschil. Ze zegt dat dit het onmiskenbaar cruciaal maakt dat iedereen – vooral kinderopvangers – antiracistische principes omarmt. "Als we serieus zijn over het behandelen van iedereen als een mens, moet het beginnen met effectief ouderschap van onze kinderen, alle kinderen," zegt Lockhart, "en ervoor zorgen dat de mensen die we betalen om voor onze kinderen te zorgen, hetzelfde gevoel hebben."

Toegang tot vroege kinderopvang die de cultuur van antiracisme incorporeert, baat alle gezinnen. Echter, hoewel veel ouders de sociale en culturele voordelen van antiracistische kinderopvang zoeken, weten weinig hoe ze het moeten herkennen of waar ze het kunnen vinden. Hieronder zijn een paar suggesties voor ouders geïnteresseerd in meer te leren over antiracistische kinderopvang.

Hoe antiracistische kinderopvang gedefinieerd wordt

Terwijl veel ouders het rasvraagstuk graag later in het leven willen aanpakken, heeft onderzoek aangetoond dat kinderen sociale scripts over ras oppikken vanaf 3 jaar, rond dezelfde tijd dat ze de kleuterschool beginnen. Dit betekent dat het imperatief is dat kleuterschoolomgevingen actief werken om positieve boodschappen over ras en identiteit over te dragen.

Jasmine Banks, een gelicentieerde associate counselor en medeoprichter van Parenting is Political, een digitaal project dat de gesprekken en verhalen die omringen familie en ouderschap wil verschuiven, zegt dat de beste manier voor ouders om te ontdekken of een kinderopvangoptie antiracistisch is, is om directe vragen te stellen over rasselijke gelijkheid, bias en disciplinering. Als zwarte queermoeder van vier, gebruikte ze deze tactiek bij het zoeken van kinderopvang voor haar eigen kinderen.

"Ik beoordeel de klassen en kijk welke rassen en etniciteiten worden weerspiegeld in het curriculum, boeken en speelgoed. Ik vraag ook naar non-discriminatiebeleid," zegt Banks, die antiracistische kinderopvang definieert als een vorm van kinderopvang die meetbare stappen onderneemt om te educeren terwijl een leefomgeving wordt gecreëerd die witte suprematie decentreert en direct anti-zwartheid confronteert.

Dit kan gezien worden in grote details zoals het luidruchtig bevestigen dat alle typen gezinnen geldig zijn en kleine stappen zoals ervoor zorgen dat alle kunst- en ambachtsactiviteiten kleuren en haartypes vertegenwoordigen die een breed scala aan kenmerken afdekken.

Ronda Taylor Bullock, die gepromoveerd is in onderwijs en medeoprichter en leidende curator is bij we are (working to extend anti-racist education), merkt op dat het bieden van antiracistische kinderopvang erkenning vereist van racisme's aanwezigheid in alle instituties, inclusief kinderopvang.

"Antiracistische kinderopvang is wanneer kinderopvangers actief werken om racisme in hun setting te creëren en te verstoren," zegt Bullock. "Het is belangrijk voor deze ruimtes om kinderen te helpen gezonde rasselijke identiteiten te ontwikkelen, hen te helpen begrijpen wat eerlijke versus oneerlijke behandeling is en ouders te helpen educeren."

Waar je op moet letten in antiracistische kinderopvang

Bij het zoeken naar antiracistische kinderopvang, zullen ouders waarschijnlijk meerdere faciliteiten moeten bezoeken – of verschillende nannies of oppassen interviewen wanneer ze individuele verzorgers zoeken – om te beoordelen welke elementen van zorg het beste werken voor hun gezin.

Niet verrassend kunnen ouders veel leren over een kinderopvangfaciliteit door te kijken naar hun wervingspraktijken. Onze experts stellen voor te onderzoeken of de demografie van het personeel de studentenbevolking nauwkeurig weerspiegelt – vooral bij omgaan met kinderen van kleur. Antiracistische leeromgevingen anticiperen en zoeken de gevolgen van systemische onderdrukking op studenten te verlichten. Je kunt een of al het volgende zien:

• Actieve werving van zwarte en bruine kinderen en aanbieders.
• Meertalige ondersteuning voor ouders die geen Engels spreken.
• Een schuifende schaal tarief of beurzen voor laaginkomens kinderen.
• Zorgen dat alle kinderen toegang hebben tot voedsel en voorradies (en uniformen indien nodig).
• Duidelijke communicatie met ouders en bereidheid om het curriculum aan te passen aan de behoeften van elk kind.

Banks merkt op dat tijdens het bezoeken van kinderopvangfaciliteiten, ouders moeten verwachten dat administrators – en personeel afhankelijk van de grootte – zich bezighouden met expliciete maar leeftijdsgerechte gesprekken over anti-zwartheid, witte suprematie en racisme, zelfs als het ongemakkelijk is.

Het is geen automatische dealbreaker als aanbieders van kleur ondervertegenwoordigd zijn in een faciliteit. Bullock stelt voor dat de grootste prioriteit is om ervoor te zorgen dat kinderen toegang hebben tot aanbieders en educaties die ze met waardigheid kunnen behandelen. Toch moeten ze zichzelf bewust genoeg zijn om verder te gaan dan slechts niet racistisch zijn.

"Ouders zouden moeten vragen hoe de aanbieders kinderen ondersteunen bij het ontwikkelen van gezonde rasselijke identiteiten," voegt Bullock toe. "Ze zouden ook moeten vragen of het curriculum vensters en spiegelbeelden vertegenwoordigt – vensters betekent dat de kinderen leren over kinderen van wie ze verschillen en spiegelbeelden betekent dat ze zichzelf zien als deel van de cultuur en leeromgeving."

Lockhart vraagt ouders het volgende te overwegen bij het evalueren van faciliteiten en aanbieders:

• Wat is het ontwikkelingsstadium van je kind, en wat ben je comfortabel met wat ze aan blootgesteld worden?
• Wat voor unieke culturele / identiteitsgebaseerde behoeften heeft jouw gezin?
• Is de zorgoptie die je overweegt in staat om die behoeften te vullen – bijvoorbeeld, zorgen voor de huid- en haarbehoeften van kinderen van kleur?
• Zijn ze voldoende geïnformeerd om vragen over ras en verschil te beantwoorden zonder terug te vallen op kleurblinde antwoorden?

Welke vragen je aan aanbieders moet stellen over antiracistische zorg

Het onderzoeken van faciliteitspraktijken, zoals personeelsdemografie, lesmateriaal en strafstrategieën, is essentieel. Echter, Lockhart zegt dat aangezien kinderen vatbaar zijn voor zowel positieve als negatieve boodschappen, de verzorgers verder moeten gaan dan kleurblinde 'we zijn allemaal hetzelfde' perspectieven. Ondanks goedbedoeld, zijn deze perspectieven onjuist en schadelijk en kunnen ze de ervaringen van mensen van kleur ongeldig maken.

Ze zegt dat verzorgers goed bewandeld moeten zijn in de historische, sociale en culturele momenten die gemeenschappen van kleur beïnvloeden. Ze stelt dat voor Amerikanen er evenveel inspanning moet zijn om Jim Crow, slavernij en de Tulsa racemoord te memoriseren als Pearl Harbor en 9/11, omdat veel van deze gebeurtenissen in de niet-zo-ver verleden gebeurden in termen van antiracistisch curriculum.

"Als individuen kinderen en jongeren van kleur socialiseren en opvoeden, moeten ze alle geschiedenis begrijpen, niet alleen de delen waar ze aandacht aan willen besteden, omdat zoveel van onze geschiedenis door blijft te worden herhaald en direct voor ons getoond," merkt ze op.

Opnieuw stelt Lockhart voor dat ouders bereidheid om flexibel te zijn rondom deze verwachtingen zal afhangen van geografisch gebied, toegang tot andere individuen van kleur en of ze voorbeelden hebben van zorgzame, gewetensvolle en cultureel nederige mensen buiten hun etnische achtergrond. Gezinnen vinden zelden een all-in-one aanbieder. Aanbieders moeten bereid zijn te luisteren en te leren, zodat ze voorbereid zijn om eventuele culturele behoeften te vervullen.

Toch, bij omgaan met voornamelijk witte aanbieders, stellen onze experts voor dat ouders het volgende moeten vragen over wat er in de klas gebeurt:

• Wat zijn de disciplinering- en strafcijfers in de klas?
• Zijn correctieve maatregelen geworteld in herstellende praktijken of straffe?
• Hoe worden identiteit en culturele ervaringen bevestigd door lessen, klasactiviteiten en andere interacties?
• Wat voor culturele vieringen/feestdagen worden in de klas erkend? Welke maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat geromantiseerde feestdagen, als Thanksgiving, geen schadelijke culturele stereotypen en misinformatie versterken?
• Hoe betrokken is de aanbieder of faciliteit bij de lokale gemeenschap?

Waarom toegang tot antiracistische zorg er toe doet (onafhankelijk van ras)

De pandemie heeft de kinderopvangstoringen verergerd die een bijzondere impact hadden op gezinnen van kleur. Maar alle drie experts zijn het erover eens dat antiracistische kinderopvang vitaal is voor alle kinderen, ongeacht etniciteit. Het is nuttig voor ouders die vragen hoe ze een antiracistisch kind opvoeden of die hopen meer te leren over het verschil tussen niet-racistisch versus antiracistisch.

"Een cultuur van antiracistische kinderopvang baat alle gezinnen omdat het een gezonde omgeving is voor BIPOC-kinderen en kinderen die zich als wit identificeren. Het is een ruimte waar elke kinderwaardigheid erkend wordt. Het is een ruimte waar er waardering is voor verschil. Gemeenschap wordt gewaardeerd, en empathie voor anderen wordt ontwikkeld en ondersteund," zegt Bullock, en merkt op dat een vroege introductie tot antiracistische principes kinderen helpt de onleren-proces te omzeilen dat veel volwassenen vastzit. Lockhart gelooft dat kwalitatieve, cultureel competentie en bevestigende kinderopvang beschikbaar moet zijn voor alle gezinnen ongeacht inkomen.

Wanneer je geen toegang hebt tot (formeel) antiracistische zorg

Helaas zullen er omstandigheden zijn waar toegang tot intentionieel antiracistisch centrumgebaseerde zorg, kleuterscholen en aanbieders niet beschikbaar zal zijn. Mijn gezin woont in een landelijk, voornamelijk conservatieve staat die weinig kinderopvangbronnen heeft, om te beginnen. Om te copeeren, werken we aan het instillen van gezonde rasselijke socialisatie thuis. Het goede nieuws is dat alle gezinnen kunnen – en moeten – klasleren aanvullen door antiracistische gewoontes buiten school af te dwingen.

Hieronder zijn een paar eenvoudige manieren waarop ouders elementen van antiracisme in de thuissituatie kunnen incorporeren:

• Introduceer diverse personages – zowel fictie als non-fictie – en culturen via boeken.
• Moedig aan en normaliseer vragen over ras en verschil als gezin.
• Spreek met je verzorger of kinderopvangfaciliteit en bied aan culturele lessen in de klas te brengen.
• Begrijp dat alle ouders in staat zijn racistische gevoelens over te dragen en commit je tot leren en groeien.

Zoek meer context via bronnen als Teaching Tolerance | Diversity, Equity and Justice en Social Justice Books, gericht op ouders en educaties.