• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Nachtenmerries: 6 Stappen Om Engelse Dromen Te Stoppen

Maandenlang had mijn 10-jarige dochter Jane bijna elke nacht nachtmerries. Ze wakker werd schreiend naar me, ik rende naar haar kamer, en ze smeekte me om bij haar te blijven omdat ze te bang was om alleen te zijn. Was ze niet te oud voor dit?

De meeste van haar nachtmerries gingen over eng poppen. Ze had een reclame op Disney Channel gezien voor een film over een griezelige pop – doordrenkend van Chucky – en kon het beeld niet uit haar hoofd krijgen. Telkens als Jane wakker werd van een nachtmerrie, zag ze haar American Girl-pop en werd nog meer bang. Daarna hoorde ze geluiden en worryde dat inbrekers ons appartement binnenkwamen.

Elke keer vertelde ik haar dat haar slechte dromen niet echt waren, maar ze bleven gebeuren. Nodig te zeggen: we waren allebei uitgeput. Bij bedtijd zei ze altijd: "Poppen zijn nep en niemand is hier, toch?" en dwong me te antwoorden: "Poppen zijn nep en niemand is hier." Mijn hart brak voor ver. Voor zover ik kon zien, was ze een gelukkig, goed geïntegreerd kind, zonder grote bron van stress. Leidde ze onderliggend aan angst?

Als redacteur bij Parents heb ik gelukkig toegang tot sommige van de top experts van het land. Dus ik zette me op om te achterhalen wat er aan de hand was.

Donkere gedachten Tot mijn verbazing was Jane niet te oud voor frequente nachtmerries. In feite zijn ze het meest voorkomend bij kinderen van 6 tot 10 jaar. Terwijl kleuters een actieve verbeelding hebben en zich zorgen maken over monsters onder hun bed, verwerken oudere kinderen echte levensangsten – zoals ontvoering of neergeschoten worden – in hun dromen, zegt Parents-adviseur Jodi Mindell, Ph.D., associate-directeur van het Slaapcentrum van The Children's Hospital of Philadelphia. Een studie van Nederlandse onderzoekers vond dat 96% van de 7- tot 9-jarigen nachtmerries rapporteerde, vergeleken met 68% van de 4- tot 6-jarigen en 76% van de 10- tot 12-jarigen: bijna 70% van de kinderen zei dat hun dromen gingen over iets wat ze op TV hadden gezien.

Nachtmerries gebeuren tijdens REM-slaap, en veel kinderen wakker worden er niet na. Echter, de dromen kunnen een kind wakker maken deels omdat ze de fight-or-flight reactie van het lichaam activeren die de hartslag verhoogt. Elke bron van stress – zelfs oververmoeidheid – kan het risico op nachtmerries vergroten. Dus slechte dromen kunnen een zelfverwerkelijkende voorspelling zijn: stressen over of je een nachtmerrie gaat hebben, maakt het waarschijnlijker dat je er een krijgt. Wanneer een kind wakker wordt met angst, kan zijn huis eng lijken en dat maakt het nog moeilijker om weer alleen in slaap te vallen, zegt psychologe Dawn Huebner, Ph.D., auteur van What to Do When You Dread Your Bed, een kinderboek dat uiteindelijk Jane hielp. Een kind kan moeite hebben met onderscheid tussen dromen en realiteit, en weerstand bieden om in slaap te vallen omdat hij denkt dat hij teruggaat in de slechte droom.

"De functie van dromen lijkt te zijn om zin te geven aan onze ervaringen over de dag," zegt Dr. Huebner. Als je kind ab en toe een slechte droom heeft, werkt hij gewoon iets door, en is het onderdeel van normale ontwikkelingsangst. Maar als hij meer dagen dan niet nachtmerries heeft gedurende diverse weken, denk dan over mogelijke stressbronnen thuis of op school die je hem kunt helpen aanpakken. Volg dan deze stappen om hem de vaardigheden te helpen ontwikkelen die hij nodig heeft om zelfstandig in slaap te vallen.

Wees begripvol. Als je kind een slechte droom heeft, is het natuurlijk om te zeggen: "Het is niet echt – ga weer slapen," zegt psychiater Robin Berman, M.D., een Parents adviseur en auteur van Permission to Parent. "Maar voor haar lijkt het heel echt." Troost je kind en valideer hoe ze zich voelt. Je kunt zeggen: "Ik kan me voorstellen dat dat heel eng zou zijn, maar er is geen boze man in je kamer."

Zet de toneel voor slaap. Kinderen die te laat naar bed gaan, hebben vaker nachtmerries. Schoolkinderen hebben tien tot elf uur slaap nodig. Elektronica – die de productie van het slaapbevorderende hormoon melatonine remmen – moeten een half uur voor bedtijd uitgeschakeld worden, wanneer het beste is om een rustige activiteit te doen zoals een bordspel spelen, baden, of naar buiten kijken naar de sterren, stelt Dr. Huebner voor.

Oefen ontspannen. Een kalm lichaam en geest hebben makkelijker in slaap vallen en door slapen. Jane leerde hoe ze "cirkelademen" moet doen, een techniek uit het boek van Dr. Huebner. Je verbeelt je dat je adem ingaat door je rechter neusgat en uitgaat door het linker neusgat. De volgende adem gaat in door het linker neusgat en uit de rechter. Heen en weer, alsof je in een cirkel ademt.

Een nieuwe knuffel kan je kind helpen zich veiliger te voelen in bed. Een studie van Israëlische kinderen tijdens de Israël-Libanon oorlog van 2006 door onderzoekers van de Tel Aviv Universiteit vond dat kinderen die een "Huggy Puppy" kregen, minder nachtmerries en andere stressgerelateerde symptomen hadden dan kinderen op een wachtlijst. De kinderen werden verteld dat ze de poes beschermen moesten of dat de poes hen zou beschermen.

Vermijd niet wat eng is. Toen Jane bang was voor haar American Girl-pop, vroeg ze me om het gezicht om te draaien – en ik deed het. Maar dat was een fout; blijkt dat ik haar juist bevestigde dat de pop inderdaad eng was. In plaats van je kind te beschermen, help haar geleidelijk leren te tolereren waar ze bang voor is. Het punt is: hoe vaker ze erover nadenkt of het ding dat ze eng vindt ziet, hoe minder eng het wordt. Dr. Huebner stelt voor uit te leggen dat het als kauwen op een kauwgom is: eerst is de smaak heel sterk, maar als je blijft kauwen verdwijnt de smaak.

Besteed 15 minuten per dag aan focus op poppen, honden, of wat haar nachtmerrie thema ook is. Ze kan een foto van een pop printen en in een puzzel knippen, een theepartje houden met haar poppen, en een boek over poppen lezen. Dat gezegd, je mag je kind niet blootstellen aan nieuwe beelden die haar kunnen verschrikken (en zeker niet 's avonds). CNN of een gewelddadige film aanstaan kan je kind beïnvloeden zelfs als je niet denkt dat ze kijkt.

Herprogrameer de hersenen van je kind. Slechte dromen kunnen simpelweg een gewoonte van zijn geest worden. Na een nachtmerrie of bij bedtijd, moet hij aan iets gelukkigs en leuks denken. "Hij kan zich voorstellen dat hij het kanaal verandert weg van zijn angstvolle gedachten," zegt Dr. Huebner.

Je kunt hem ook helpen leren onderscheid te maken tussen fantasie en realiteit en het probleem op een meer logische manier aan te pakken. Als je onder het bed kijkt en zegt: "Er zitten geen monsters hieronder," kan je je kind er eigenlijk nog meer van overtuigen dat ze echt zijn, zegt Dr. Berman. In plaats daarvan, haal de rekenmachine erbij en tel het totale aantal nachten dat hij in zijn huis heeft geslapen, en vraag hem dan: "Hoeveel keer is een inbreker binnen gekomen?" Als hij bang is voor iets als een aardbeving of brand, kun je hem helpen focus te leggen op oplossingen. Oefen jullie familiebrandvluchtplan, bijvoorbeeld, en verander de batterijen in de rookmelders samen.

De volgende stap is om hem aan te moedigen om een nieuw einde te bedenken voor zijn slechte droom dat grappig, magisch, of krachtig is. "Alleen al nadenken over het herschreven droom maakt hem minder geneigd de nachtmerrie te hebben," zegt Dr. Huebner. Misschien valt de boze man in een bad vol spaghetti of duwt je kind het monster van een klif. Jane besloot dat de eng pop in haar droom in chocolade zou veranderen en ze zou het opeten.

Overweeg buiten hulp. Als geen van deze strategieën werkt na een paar weken – of de nachtmerries van je kind haar 's overdag bang maken en interfereren met haar normale leven – kan ze baat hebben bij cognitieve gedragstherapie. "In een paar sessies kan een kind technieken leren die dingen dramatisch omkeren, en ze voelt zich sterk," zegt Dr. Huebner. "De angst lost op, en therapie blijkt een positief ding te zijn in plaats van een stigma."

Soms is er geen makkelijke oplossing voor slechte dromen, en een kind groeit er gewoon uit, zegt Dr. Berman. Dat gebeurde met een van haar zonen. "Nachtmerries komen vaak uit het niets, maar ze kunnen ook weer uit het niets verdwijnen."