• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

9 dingen die ouders nooit mogen zeggen tijdens het tuchten

De woorden die je tegen je kind zegt, hebben een blijvende impact op hoe je kind zich voelt over jou, maar ook over zichzelf. Als je kind zich verkeerd gedraagt, kies je woorden zorgvuldig. Hier zijn negen dingen die je nooit mag zeggen tijdens het tuchten:

1. "Je gedraagt je net als je moeder!"

Je kind vertellen dat zijn misdragend gedrag je aan iemand anders doet herinneren – of dat nu de andere ouder is of iemand anders wiens gedrag je niet waardeert – is niet behulpzaam. Zelfs vergelijkingen die bedoeld zijn om positiever te zijn, zoals "Waarom kan je niet rustig aan tafel zitten zoals je zus?", kunnen schadelijk zijn. Respecteer de unieke geest van je kind en maak duidelijk dat hij zijn eigen persoon is.

2. "Je bent zo een pestkop!"

Je kind labelen als "een klein monster" of "mijn stoute" kan een zelfverwerkelijkende voorspelling worden. Feitelijk kunnen zelfs positieve labels, zoals je kind noemen "de atleet" of "de rekenwonder", een negatieve impact hebben op het eigenwaardegevoel van je kind.

3. "Hou op te huilen of ik geef je echt wat om te huilen."

Tucht het gedrag van je kind, maar niet de emotie. Kinderen moeten weten dat hun emoties okay zijn, maar dat het gedrag onacceptabel is. Als je kind huilt omdat hij verdrietig voelt, vertel hem niet dat hij anders zou moeten voelen. Als hij echter schreeuwt en storend gedraagt, geef hem een gevolg en coach hem om gezonder om te gaan met ongemakkelijke emoties in de toekomst.

4. "Heb je je lesje al geleerd?"

Tuchten zou gaan over je kind leren van fouten, niet hem beschamen voor het mislukken. Vragen of hij zijn les geleerd heeft, impliceert dat gevolgen bedoeld waren om te straffen, niet om te leren. Een betere vraag zou zijn: "Wat kun je de volgende keer anders doen?" om te zorgen dat hij begrijpt hoe hij een betere keuze kan maken.

5. "Wacht maar tot je vader thuiskomt!"

Impliceer niet dat de andere ouder de echte tuchtmeester is en jij het misdragende gedrag niet kunt aan. Dit creëert alleen een ongezond gezinsdynamiek waarin jij jezelf als onmachtig en de andere ouder als een ogre neerzet. De meest effectieve gevolgen worden direct gegeven, probeer dus gedragsproblemen op het moment aan te pakken.

6. "Dankjewel voor het optillen. Waarom kan je dat niet elke keer?"

Probeer nooit kritiek te verpakken als lof. Het is beledigend en effectloos. Loof je kind voor goed gedrag. Zeg: "Ik ben zo blij dat je je bord direct in de afwas deed toen ik het vraagde!" Hoewel er momenten zijn dat instructie gepast is, houd je lof eerlijk en vermijd achterdochtige complimenten.

7. "Je maakt me nu boos!"

Een van de dingen die mentale sterke ouders niet doen, is hun kinderen de schuld geven voor hun emoties. Neem persoonlijke verantwoordelijkheid voor je gedachten, gedrag en gevoelens en vertel je kind niet dat hij – noch iemand anders – de macht heeft om je te laten voelen.

Een betere manier om je frustratie te formuleren is: "Ik vind de keuze die je vandaag maakt echt niet leuk."

8. "Hou op te twisten met me."

Er horen twee bij om te twisten en elke keer dat je je kind herinnert te stoppen met twisten, houd je het geschil gaande. Geef een waarschuwing, voer een gevolg door, of gebruik selectief negeren om een einde te maken aan de ruzie.

9. "Ik ga het je niet nog een keer vertellen."

Je aanwijzingen herhalen is een slechte gewoonte, en je kind erop wijzen dat je niet gaat blijven herhalen is een nog slechtere gewoonte. Zeuren geeft het signaal dat je kind niet hoeft te luisteren de eerste keer. Als je kind de eerste keer niet doet wat je vraagt, gebruik een als...dan-waarschuwing die duidelijk uitlegge wat er gebeurt als hij niet doet wat je vraagt.