Is 14 te jong om te daten?

Vraag: Mijn 14-jarige dochter heeft een "vriendje" die bijna elke nacht belt en ze praten minstens 2 uur. Ze wilde hem, zijn vriendin, en haar vriendin uitnodigen voor een filmavond. De jongens beloofden om voor 21:30 te vertrekken en ze maakte duidelijk dat ze "niets zouden doen". Mijn man en ik waren het er ook over eens dat ze pas mocht daten als ze minimaal het eerste jaar van de middelbare school af had. Ze vond dit heel onredelijk en argueerde dat de ouders van haar vriendin toestemming gaven voor een 16-jarige jongen uit een andere stad om met de auto te komen en haar op te halen voor de film. Wat is geschikt voor kinderen van de leeftijd van mijn dochter?

Antwoord: Je dochter gebruikt de oude uitspraak "maar de ouders van mijn vriendin...". Dat is heel normaal en, zoals passend, hebben jullie als ouders gezegd dat ze pas mag daten als ze haar eerste jaar afgerond heeft.

Pubers hebben zeker de ervaring nodig van interactie in veilige situaties zoals het kijken naar een film in jullie huis. Ik vind dat passend, mits jullie erbij zijn. Dat betekent: jullie keuren de film goed, jullie ontvangen de gasten, jullie gaan ab en toe de kamer in, en jullie – samen met jullie dochter – zeggen ze allemaal tegen 21:30 vaarwel.

Ik moedig jullie aan om na te denken over de 2 uur die ze elke nacht aan de telefoon doorbrengt met haar vriend (onafhankelijk van het geslacht). Er zijn hier grenzen die me schijnen te worden overtreden. Wanneer doet je dochter haar huiswerk, leest ze, interageert met het gezin, doet huishoudelijk werk, ziet andere vrienden, ontwikkelt haar eigen hobby's, enzovoort? Is dit een gezins-telefoon? Tien tot vijftien minuten maximaal zou voldoende moeten zijn. Ik ga ervan uit dat ze deze vriend elke dag op school ziet – ze kunnen dan praten.

Als het haar eigen telefoon is, moet ik een persoonlijke vooroordeel bekennen: Waarom heeft een jonge tiener een eigen lijn nodig? Zelfs met een eigen lijn moet tiener-telefoongebruik bewaakt worden. Dat is de taak die ouders serieus moeten nemen om de veiligheid van onze kinderen – en onszelf – te waarborgen.