Wanneer helpen van onze kinderen niet helpt
Ik was aan het onderzoek doen voor een boek dat ik schreef, Als ik een opvoeding do-over had. Ik had spijt, maar eigenlijk wilde ik van andere ouders horen. Wat is iets wat ze graag over wilden doen? Is er een moment dat helpen van onze kinderen niet helpt? Ik wilde er meer over weten. Dus ik ondervroeg honderden ouders met slechts één vraag:
"Als je in de tijd terug kon gaan en slechts één opvoedingspraktijk kon veranderen... wat zou je over doen?"
De antwoorden begonnen binnen te stromen. Terwijl ze dat deden, begon ik gemeenschappelijke delers te zien:
"Ik wou dat ik niet zo veel uitgeflip was."
"Ik had minder gepreken en meer geluisterd."
"Hou op met neerstorten en proberen ze van elk mogelijk gevaar te redden."
De antwoorden waren eye-openers.
Inmengen
Een van de grootste spijten was zeker in het gebied dat ik "inmengen" noem. Ik herkende het meteen omdat ik het met mijn oudste had gedaan. Het was niet wreed of zelfzuchtig. Heel het tegenovergestelde eigenlijk. Ouders mengen zich in omdat ze zoveel zorgen, en ze haten het om te kijken hoe hun kinderen lijden. Daardoor eindigen ze met het micromanagen van elk aspect van het leven van hun kinderen. Een moeder zei het goed. Ze vertelde me: "Ik wou dat ik een stap terug had gezet en mijn kinderen de gevolgen had laten ervaren. Ik dacht dat ik hielp, maar blijkt dat ik ze van het echte leven beroofde."
Uitflipping
Naarmate ik meer vroeg over opvoedingsspijt, gebruikten ze allemaal exact dezelfde zin om hun acties te beschrijven: uitflippin. Dit is inmengen en uitflippin op een heel nieuw niveau. Het is meer dan alleen een helicopterouder - mamas en papa's die neerstorten en hun kinderen redden van elke mogelijke tragedie. Het is één deel neerstorten, en een ander deel overreageren.
En ik was de koning van uitflippin.
Mijn kinderen moeten dit principe leren, dacht ik. Ik moet mezelf in de situatie inbrengen en hen de fout van hun manieren laten zien.
Mijn vrouw Lori zou zeggen: "Jonathan, laat het los."
"Maar ik ben OCD." Zei ik. "Ik kan niets loslaten!"
Uiteindelijk gebeurde er iets. Een echt "Aha!"-moment voor mij.
Wanneer helpen niet helpt – een oplossing
We hangen uit met enkele vrienden van ons. Ik noem ze "Tim en Christy." Een bepaald moment is in mijn geheugen gegoten toen onze gezinnen de dag samen doorbrachten in een waterpark.
De kinderen lachten allemaal en speelden op de glijbanen, toen de twaalfjarige dochter van Tim en Christy rustig op ons afkwam met haar hoofd hangend. Christy merkte direct de ingedommeldheid van haar dochter op en reageerde op een voedende manier.
"Hee, schat. Alles oké?"
"Ja. Ik wil gewoon niet meer op de glijbanen."
"Dat is oké," zei haar moeder nietig. "Neem alle tijd die je nodig hebt."
Uiteindelijk legde het jonge meisje uit dat enkele gemeine kinderen voorin de rij waren gekomen en haar intimideerden.
Wijs deze kleine rotzakken aan. Ik gooi ze in de golfbad! dacht ik. Maar Christy was veel meer in tune met de situatie van haar dochter.
Wat ga je doen?
Christy keek naar haar dochter en vroeg: "Dus wat ga je doen?"
Ik was geschokt. Wat bedoel je met 'wat ga je doen?' Ze is twaalf jaar oud. Hoe weet ze wat goed is? Ik weet niet eens wat goed is in deze situatie. Hoe kan ze het mogelijk oplossen? Ik wilde helpen.
En dat is net het punt. Het leven zit vol rommelige situaties die geen makkelijke oplossingen hebben. Die pestkoppen waren niet de laatste gemeine kinderen die de dochter ooit zou tegenkomen. En belangrijker nog, over een paar jaar zou dit jonge meisje waarschijnlijk in een studentenflat of misschien zelfs een luchtmachtkazerne zijn, deze beslissingen op zich zelf nemend. Mam zou er niet zijn om te neerstorten en de situatie te "helpen aanpakken." Dat wil zeggen, ze had beter nu al kunnen beginnen met uitzoeken. Dit is het type hulp dat echt helpt.
En dat is wat de tween deed. Ze loste het op. En haar moeder volgde op met de beroemde counselor-zin: "Hoe is dat voor je uitgepakt?"
Dat moment veranderde letterlijk de manier waarop ik opvoedde.
Echte hulp testen – vertrouwen
Een week later had mijn jongste een anfalletje. "Papa, Alyssa deelt niet!"
Ik probeerde mijn best Christy. "Dus, wat ga je doen?"
Mijn dochter knipperde niet eens. "Haar slaan."
Ik lacht, waarschijnlijk meer over mezelf omdat ik twijfelde of dit zou werken. Helpen haar helpt echt? Maar ik volhardde. "Nou, ik denk dat je weet hoe dat uitpakt, dus ik ga je vertrouwen dat je een betere oplossing kunt bedenken."
Vertrouwen.
Wie had dat gedacht.
Mijn dochters lossen het die dag echt op. Wie weet, misschien greep God in en interveneerde die ene keer gewoon om mij een les te leren. Maar ze lossen het op. Dat was het soort hulp dat ze nodig hadden.
Nee, ik ben geen hippie-ouder die begon mijn 8- en 10-jarigen te laten doen wat ze wilden... maar ik leerde langzaam om los te laten en hen te laten leren onderscheiden.
Het geheim?
Ik hield mijn oog op de kalender. Ik bleef ze 8 jaar later voorstellen, dan 5 jaar, dan net een paar jaar later, in die studentenflat op zichzelf, beslissingen nemend op zich. Bereidde ik ze voor op die dag? Of mengde ik me in of flippte ik uit en nam ik elke beslissing voor ze? Helpte ik onze kinderen echt of niet?
Wat met jou? Klaar om echte hulp te bieden door je kinderen de kans te geven fouten te maken en ervan te leren?
Laat me vragen: "Dus, wat ga jij doen?"
Previous:Minder schreeuwtijd
-
Ouders zijn is altijd met een zekere mate van angst verbonden. Hedendaags zijn de nieuwsmedia vol met gruwelijke verhalen over schoolschietpartijen en kinderen die sterven aan straatdrugs en wascapsules. Als u de risicos overweegt waarmee uw kinderen -
Veel gezinnen hebben alleen deeltijds of occasionele kinderopvang nodig, in plaats van een fulltime nanny. En hoewel je misschien denkt dat je niet verplicht bent om loonbelastingen te betalen voor het inhuren van een date-night oppas, after-school -
De definitie van menselijkheid is de staat van mens zijn; meer specifiek, vriendelijk zijn tegenover anderen. Wanneer we aan menselijkheid denken, denken we aan marches, bewegingen of platforms die het geval van gelijkheid voortdrijven. Deze zijn ee
