• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wat te doen als je kind weigert naar de time-out te gaan

Wat te doen als je kind weigert naar de time-out te gaan

Hoe je een kind beheert dat weigert naar de time-out te gaan, hangt af van de leeftijd en grootte van je kind. Voor kinderen tot vijf of zes jaar is het acceptabel om ze op te tillen en in de time-out te zetten. Wees voorzichtig om je kind of jezelf niet te laten. Als je kind niet in de time-out blijft, houd de deur van buitenaf dicht. Sommige ouders moeten dit aanvankelijk doen.

Een deur dichthouden is een intense fysieke belasting. Je kunt je verschrikkelijk voelen. Beide ouders moeten om beurt doen of een andere volwassene in de buurt hebben om hulp te roepen. Het is logischer om de deur een paar minuten dicht te houden dan in te geven. Terwijl je de deur dicht houdt, is het essentieel dat je kalm blijft, de controle over jezelf en de situatie behoudt. Herinner je kind af en toe met een kalme stem: „Zodra je rustig zit, start ik de timer.” Als je je ongemakkelijk voelt met deze techniek, probeer het volgende idee.

Bij oudere kinderen of jongere kinderen die te sterk zijn om fysiek te controleren, heb je een andere aanpak nodig. Als je kind weigert naar de time-out te gaan, wacht een minuut en vraag opnieuw. Als je merkt dat je boos wordt, loop weg en koel af voor een paar minuten. Twist niet en schreeuw niet.

Geef je kind een minuut om na te denken
Het is prima om je kind een minuut te geven om na te denken over wat er gaat gebeuren. „Voordat dit verder gaat, denk na over wat het betekent. Je verliest je fiets. Je moet nog steeds je time-out afdoen. Ik ga niet met je discussiëren. Het ligt aan je. Waarom niet je tijd afzitten en het achter je hebben?” Soms maken kinderen slechte keuzes. Geef ze een minuut om na te denken. Ze kunnen beseffen dat tien minuten time-out beter is dan een lange ruzie.

Neem de schat weg
Als je kind na je tweede verzoek weigert naar de time-out te gaan, is het tijd om voor iets te gaan wat het dierbaarst is. Neem het voorrecht, de activiteit of het speelgoed weg dat je kind het meest liefheeft. Kies zo mogelijk iets dat je kunt opsluiten of wegstoppen. Dingen als fietsen, cd-spelers, computers, videospellen, televisies, stereos en videofilms werken goed. Ik weet niet wat het favoriete speelgoed van je kind is, maar jij wel. Wat het ook is, dat sluit je op. De schat gaat in time-out.

Als je zoon dol is op fietsen, en hij weigert naar de time-out te gaan, sluit dan zijn fiets op. Houd het opgesloten totdat hij zijn tien minuten time-out heeft gedaan. (Voeg vijf minuten toe aan de oorspronkelijke vijf minuten omdat hij niet meewerkte.)

Sommige kinderen zetten je elke keer op de proef, in de hoop dat je ingeeft. Ze gaan nooit naar de time-out totdat je de fiets oppakt. Op het moment dat je de fiets opsluit, hebben ze de tien minuten al gedaan. Dan moet je de fiets weer ontgrendelen. Je kunt gemanipuleerd worden door dit soort regeling. Als er een gat in je plan zit, zullen je kinderen het vinden.

Je kunt deze situatie corrigeren door de fiets opgesloten te houden tot vierentwintig uur nadat je kind de time-out heeft gedaan. Als je kind de time-out start wanneer je de fiets opsluit, geef je de fiets na vierentwintig uur en tien minuten terug. Als je kind twee uur wacht om de time-out te doen, geef je de fiets vierentwintig uur daarna terug. Je moet misschien toevoegen dat hij op volledige restricitie is tot hij zijn fiets terugkrijgt.

Deze backup-strategie werkt goed. Doe alles wat je kunt (behalve discussiëren en boos worden) om je kind te overtuigen dat vijf of tien minuten afzitten beter is dan zijn fiets een dag kwijtraken. Eenmaal als je begint met voorrechten wegnemen, kan het misgedrag escaleren omdat je kind gelijk wil komen.

Als je verwacht dat je kind kan weigeren naar de time-out te gaan, bespreek dan de backup-procedures wanneer je time-out voor het eerst uitlegt.

Greg: „Wat ga je doen als ik niet naar de time-out ga?” Vader: „We sluiten je fiets op. Je krijgt je fiets terug als je je time-out doet.” Moeder: „Als dat je niet overtuigt, dan moeten we iets anders doen, zoals je fiets een hele dag opsluiten.” Greg: „Maar dat is niet eerlijk.” Vader: „Nou, Greg, zoals ik al zei, de keuze is aan jou. We hopen dat we nooit je fiets hoeven op te sluiten. We hopen dat het nooit gebeurt. Maar dat is wat we zullen doen als we moeten. Dat is een belofte.”

Welke backup-plan je ook bedenkt, zorg ervoor dat de weigering van je kind om naar de time-out te gaan jouw kind ongemak kost, niet jou. Dreig niet met backup-straffen die jou meer kosten dan je kind. Zeg niet: „We kunnen niet uit eten gaan tot je je time-out hebt gedaan.” Dit geeft je kind controle over jou en het hele gezin.

Veel ouders zijn in de war over het wegnemen van een voorrecht als backup voor time-out. Waarom niet de fiets van het begin af aan opsluiten en time-out vergeten? Time-out is iets wat kort is en makkelijk toe te passen. Het is iets wat straffen op de lange termijn makkelijker maakt. Time-out is makkelijker dan de fiets meerdere keren per week opsluiten. Als je te veel voorrechten wegnemt, kan je ontmoedigd raken en opgeven om zijn gedrag te verbeteren.