Hoe je een kind helpt dat niet reageert op tucht

Omgaan met een kind dat niet luistert of reageert op tucht kan erg frustrerend zijn voor elke ouder, alsook voor het kind. De kans om het kind passend handelen te leren wordt vaak gemist in de strijd. Ouders kunnen een kind dat weerstand biedt aan tucht helpen door een omgeving van verantwoordelijkheid in het gezin te creëren met keuzes, waardering en ervaringen om verantwoordelijke acties te vergroten.

Benodigdheden

  • Papier
  • Schrijfgereedschap

Instructies

  1. Beoordelen

    • Observeer je huidige gebruik van tucht en het resultaat. Werkt het?

    • Let op wanneer je tucht of straf gebruikt. Tucht komt van het woord "discipel", wat "leren" betekent. Kinderen reageren gunstiger op een leermethode die echte keuzes en gevolgen omvat dan op een methode gebaseerd op angst-gebaseerde straf.

    • Onderzoek alternatieven voor straf. Als je straf gebruikt, kan het veranderen van je benadering tot tucht veranderen hoe je kind reageert.

  2. Beslissen

    • Maak een lijst van de gedragingen die je storen. Aan de overkant van de lijst schrijf je de gedragingen die je wel wilt zien of wat je waardeert aan je kind.

    • Beslis welke gedragingen geen tucht nodig hebben en welke adres moeten worden.

    • Denk na over hoe je je kind vanuit een liefdevol perspectief kunt benaderen, zodat hij wil meewerken met je. Schrijf oprechte uitspraken op die je met je kind kunt gebruiken die de waarde van je kind bevestigen en medewerking aanmoedigen. Bijvoorbeeld: "Ik waardeer het echt dat je de blokjes opruimde" of "Ik merkte dat je Maggie hielp toen die kinderen haar lastig vielen. Je toonde dat je omgeeft."

  3. Bespreken

    • Praat met je kind over tucht en vraag je kind hoe hij graag gedragsproblemen wil oplossen. Oudere kinderen hebben vaak oplossingen die ouders acceptabel zouden vinden.

    • Focus op gedragingen die je graag wilt zien in plaats van een lijst met verboden gedragingen op te sommen.

    • Als je een pre-verbale kind hebt, overweeg manieren om gedrag van iets onpassends naar een passende actie om te leiden.

  4. Keuze

    • Wijs de keuzes uit die je kind de hele dag maakt, zodat de focus niet alleen op negatieve uitkomsten ligt.

    • Leer met keuzes in plaats van straf. Als je kind haar speelgoed niet opruimt wanneer gevraagd, bied haar een keuze. Zeg zoiets als: "Als je je speelgoed nu opruimt, heb je het later vandaag nog te gebruiken, maar als je het op de vloer laat liggen, pak ik het op en je mag er niet mee spelen tot morgen."

    • Bied aan om mee te helpen opruimen met kinderen die jong of erg gefrustreerd zijn.

  5. Consistentie

    • Wees voorzichtig om keuzes en gevolgen niet te overmatig te gebruiken, zodat ze straffen in masker worden.

    • Plan vooruit en volg keuzes en gevolgen na, zodat jij en je kind beiden wennen aan een consistente manier van leren.

    • Geef jezelf de ruimte om te experimenteren en te groeien met het tuchtproces. Dit kan een nieuwe manier van je kind leren zijn, en er kunnen momenten zijn dat je jezelf in twijfel trekt. Blijf gefocust op het gewenste resultaat voor je gezin.

  6. Boosheid

    • Beschrijf hoe je je voelt in plaats van je boosheid op je kind te richten.

    • Als je op een gegeven moment voelt dat je de grens naar straf hebt overschreden omdat je boos bent, wees niet bang om excuses te maken en opnieuw te beginnen. Ouders zijn altijd model voor hun kinderen en het is waardevol om te praten over hoe je excuses maakt en iets anders doet wanneer nodig.

    • Bespreek manieren om op passende wijze met boosheid om te gaan met je kind. Kinderen die oud genoeg zijn, kunnen praten over wat ze voelen, zonder anderen te beschuldigen. Jonge kinderen hebben misschien een veilige ruimte nodig om alleen te zijn of een knuffel om te versterken dat alle emoties een signaal zijn en veilig om te ervaren.

Previous:

Next: