• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Weten je kinderen hoe ze met hun emoties om moeten gaan?

In de VS wordt angst nu beschouwd als een kinder-epidemie, en de cijfers van depressie en zelfmoord stijgen voortdurend. In mijn adviespraktijk zit ik met talloze jonge meisjes die copingvaardigheden missen om te gaan met de vreezen die ze ervaren rond school, gescheiden zijn van hun ouders of andere angstaanjagende situaties. Ik zie ook jonge mannen die geen vermogen hebben om hun emoties te reguleren. Hun enige "copingvaardigheid" is ontploffen, met weinig acht voor gezinsleden die in de nasleep worden geraakt.

Hoe een kind zich emotioneel ontwikkelt dicteert vaak wie hij wordt als echtgenoot, vriend, collega, en zelfs, ergens in de toekomst, een ouder.

Dat is waarom twee collega's en ik een lijst hebben samengesteld van emotionele, spirituele en sociale mijlpalentjes die we geloven dat kinderen moeten bereiken.

Je Kind Begeleiden Door Emotionele Mijlpalentjes

Kersverse inzichten over de emotionele mijlpalentjes van je kind van counselors Sissy Goff en David Thomas, die praktische advies geven aan ouders.

Dit is Deel 1. Bekijk Deel 2.

Hier zijn vier emotionele mijlpalentjes waar ouders naar uit kunnen kijken en die ze kunnen cultiveren naarmate hun kinderen groeien:

Emotionele woordenschat

Als ik zit met ouders van peuters, is er één primaire emotie die die ouders beschrijven in hun kinderen. Je hebt het misschien geraden - boosheid. Boosheid is wat psychologen een secundaire emotie noemen. Dat betekent dat er meestal een andere emotie onder de boosheid schuilt.

Het kind dat een boze uitbarsting heeft, kan zich verdrietig voelen over het feit dat haar gevoelens door een broer of zus zijn gekwetst. Of ze kan zich vreesachtig en gestoord voelen door overgangen (vaak een indicator van angst). Maar, omdat het kind nog niet heeft geleerd zijn gevoelens te benoemen, worden ze allemaal in de emotie van boosheid geftund.

Om onze kinderen gezonde relaties en gezonde emotionele levens te geven naarmate ze groeien, moeten ze in staat zijn hun gevoelens nauwkeurig te identificeren en te verwoorden. Wanneer ik spreek in kerken en scholen, neem ik een basis gevoelensgrafiek mee. Een gezin creëerde hun eigen grafiek.

Perspectief

Heb je ooit de pijnschalen gezien die in de spoedeisende hulp hangen? Deze grafieken laten nummers één tot tien zien met gezichten die de variërende graden van pijn vertegenwoordigen. In mijn praktijk heb ik veel begonnen over pijnschalen te praten.

Veel kinderen lijken te leven op

Niveau 10 !

Het maakt niet uit of de emotie vrees, verdriet, boosheid of opwinding is. Ze slaan één tot negen over en gaan recht naar 10. Als volwassenen zouden de meeste van ons zeggen dat het leven eigenlijk in het twee tot zeven bereik gebeurt. Kinderen moeten leren onderscheid te maken tussen niveaus van emotie zodat ze een gezond perspectief op het leven ontwikkelen.

In een kalm moment zal ik zeggen: "Vertel me het ergste wat je je kunt voorstellen. Wat is een 10 op je schaal?" Daaruit kunnen we bespreken welk emotieniveau passend is voor verschillende omstandigheden vanwege die basislijn.

Je kunt hetzelfde met je kind doen om hem te helpen zijn emoties te reguleren. Als hij na school in de auto stapt en zegt: "Dit is de slechtste dag van mijn hele leven!" kun je beginnen met empathie: "Dat klinkt echt zwaar," en dan naar je schaal verwijzen: "Wat voor nummer denk je dat het op je schaal was?" Dit toont dat je luistert en probeert te begrijpen, maar het doel is om het kind naar een plek van perspectief te bewegen.

Empathie

Onze kinderen helpen om in de schoenen van iemand anders te stappen is diepgaand belangrijk. We willen dat ze niet alleen mededogen tonen, maar ook empathie hebben voor anderen - om te begrijpen wat het leven voelt vanuit andermans standpunt. Dit is een van de fundamentele bouwstenen voor relaties, en een die ik afnemend zie, met name tijdens de adolescentie.

Vanuit een ontwikkelingsstandpunt worstelen de meeste tieners in het empathie-departement. Ze denken de meeste tijd aan zichzelf. En sociale media helpen niet. Hier zijn een paar ideeën die je kunt gebruiken om je kinderen in deze richting te bewegen:

• Neem je kinderen mee om vrijwilligerswerk te doen in een voedingskeuken.
• Lees samen waargebeurde verhalen over andermans worstelingen.
• Kijk films die andermans moeilijkheden benadrukken.
• Ga op een gezinszendingsreis.

Stel dan vragen, zoals: "Wat denk je dat dat personage voelt?" of "Wat zou je doen als jij hij was?"

Eigenwijsheid / Redzaamheid

Een vriend zei recent: "Ik wou dat mijn moeder vaker had gezegd, 'Je kunt het,' dan 'Laat me het voor je doen.'" Als ouders moeten we bereid zijn een stap terug te zetten en onze kinderen meer zelf te laten regelen. Ze missen redzaamheid simpelweg omdat we te vaak hun enigste bron zijn. Vraag jezelf:

• Wat kan mijn zoon doen wat ik nu voor hem doe?
• Hoe kan ik mijn dochter meer verantwoordelijkheid geven?
• Waar kan ik vragen stellen in plaats van antwoorden geven?

Vragen helpen kinderen zelf na te denken en de stippen te verbinden zonder de ouder antwoorden in kleine hapjes in te spoelen.

Terwijl je zoekt om de vruchten van deze vier emotionele mijlpalentjes in je kinderen te ontwikkelen, vergeet jezelf niet. Hoe sta je er voor met het benoemen van je gevoelens, perspectief behouden, empathie tonen en redzaamheid uitoefenen? Onze kinderen leren meer door observatie dan door informatie. Als we willen dat ze deze mijlpalentjes bereiken, moeten we ze zelf uitvoeren.

Psalm 144:12 biedt deze aanmoediging: "Mogen onze zonen in hun jeugd zijn als planten volwassen, onze dochters als hoekpilaren gehakt voor de structuur van een paleis." Als we onze kinderen leiden naar emotionele rijpheid, zullen ze meer worden van wie God hen bedoelt te zijn. Ze zullen fouten maken, natuurlijk, en ab en toe een paar stappen terugzetten, maar dan zullen ze weer vooruitgaan. Gods genade zal hun stappen - en de onze - bedekken langs de paden die Hij voor ons heeft gelegd.