• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

De Drie Keer Regel

De Drie Keer Regel

Vaak wat er gebeurt wanneer we proberen onze kinderen te disciplineren is dat we ze herhaaldelijk iets vertellen totdat we ongelofelijk boos en gefrustreerd zijn. Bijvoorbeeld, als je zegt: "Johnny, stop met je broer slaan," en hij stopt niet, zal je het waarschijnlijk weer zeggen. Als hij nog steeds niet stopt, zou je het misschien nog een paar keer zeggen tot je wreed bent. Dan pak je hem misschien en stop je hem kickend en schreeuwend in zijn kamer, zet de TV uit, of haal een speelgoedje weg waar hij mee aan het spelen is.

Een methode die veel beter werkt voor zowel jou als je kind is de drie keer regel. Eerst zeg je simpelweg: "Johnny, stop met je broer slaan." De tweede keer zeg je het met een gevolg: "Johnny, stop met je broer slaan of je krijgt een time-out in je kamer, je mag vandaag niet meer TV kijken, of ik zal het speelgoed waar je om vecht wegdoen." En de derde keer, wat er ook gebeurt, pas je het gevolg toe. Derde verzoek wordt meestal vergezeld door langzaam te tellen een... twee... en bij drie, boem, ze zijn in time-out, of hebben wat voor gevolg je ze waarschuwde.

Je moet deze regel elke keer gebruiken om effectief te zijn. Geef niet op! Als je je straf doorvoert, zal je kind echt leren dat je wat je zegt serieus neemt. En hij of zij zal weten dat niet luisteren naar je een gevolg oplevert, niet alleen een dreiging. Het geeft je kind ook een gevoel van controle omdat hij of zij altijd een waarschuwing krijgt voordat de straf daadwerkelijk uitgevoerd wordt.

Het is ook belangrijk om de straffen zorgvuldig te kiezen. Je moet twee dingen in gedachten houden. Eerst, de straf moet iets zijn dat je kunt en wilt doorvoeren. Als je Bobby vertelt dat hij niet mee mag naar het feestje en je weet dat je hem toch meeneemt, is dat geen passende keuze. Tweedens, je moet ook in de gewoonte komen de straf passend te maken bij het misdrijf. Als Susie in het boek van haar zusje kleurt, moet je haar een time-out in haar kamer geven, of de krijtjes de rest van de dag verboden stellen. Toetje na het avondeten wegnemen zou niet zo passend zijn. Hoe dichter het gevolg ligt (in tijd en relatie) bij het onpassende gedrag, des te waarschijnlijker het kind de relatie van zijn of haar handelingen tot de straf begrijpt.