De kenmerken van een gestrest kind

De kenmerken van een gestrest kind

"Ik zweer dat hij bezeten is," klaagde de moeder van de zesjarige Harry. "Hij is de meeste van de week in een vreselijke humeur geweest, en gisteren vond ik hem in de kamer van zijn zus vrolijk haar speelkat ontmantelend met een keukenmes. Het stof vloog overal heen. Maar toen ik de kamer binnenkwam, keek hij me met die grote onmachtige ogen aan (het mes nog steeds in zijn hand, trouwens) en schreeuwde: 'Het was niet ik!' En toen kraakte zijn gezicht plotseling en begon hij te huilen. Zijn vader blijft vragen wanneer zijn menstruatie begint!"

Wat Harry's moeder beschreef is redelijk typisch voor een kind onder druk, en het was geen verrassing te ontdekken dat Harry's gedrag waarschijnlijk een vertraagde reactie was op een recente verhuizing van het gezin naar een nieuw huis. Abrupte humeurswisselingen, liegen, en pesterijgedrag kunnen allemaal uiterlijke tekens zijn van interne druk als de zelfbeheersingskrachten van je kind afbreken. Vanwege de al genoemde redenen kunnen gestreste kinderen ook melden dat ze het moeilijk vinden om te concentreren en meer vergeetachtig worden dan normaal.

Wanneer stresshormoonniveaus verhoogd zijn, kunnen ze ook enkele van de fysieke symptomen van angst produceren: benauwd, trillend, of duizelig voelen. Je kind kan eruitzien alsof het "iets opgelopen is," klagend over tintelingen, hoofdpijnen, maagkrampen, of een plotselinge hitte- of koudegolf. Verhoogde zweetafscheiding kan de huid klam voelen, en de psychologische effecten van deze hormonen kunnen je kind onrustig en vreemd laten voelen. Slaappatronen kunnen ook verstoord raken, en je kind kan beginnen nightmare te hebben - zelfs als de inhoud ervan ongerelateerd lijkt aan wat er in het dagelijks leven van je kind gaande is.

Als je kind ooit ongelukkig genoeg is om een volledige paniekaanval te ervaren, kunnen deze symptomen in intensiteit toenemen tot het punt dat zowel jij als je kind vrezen dat er iets fysiek ernstigs mis is. In de greep van een paniekaanval kunnen mensen lijden van hartkloppingen, gevoelsverlies in hun ledematen, verstikkingsgevoelens, en desorientatie. Ze ervaren intense angst dat ze gek gaan of zelfs gaan sterven. In feite, hoewel paniekaanvallen acuut ontstellend zijn wanneer ze voorkomen, zijn hun symptomen fysiek onschadelijk. Echter, als het zo erg is, heeft je kind misschien professionele hulp nodig en moet je met je huisarts praten.

Wat angstreacties binnen het "normale" bereik betreft, moet je ook alert zijn op tekenen van regressief gedrag. Angstige kinderen kunnen de klok emotioneel terugdraaien door terug te vallen op gewoontes en lang verouderde gedragspatronen, zoals duimzuigen of jou constant in zicht willen houden. Oudere kinderen zijn geneigder om weerbarstig, onaardig, knorrig, onbeleefd, en ingetogen te worden.