• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Je geadopteerde kind opvoeden: Problemen

Je geadopteerde kind opvoeden: Problemen

Adoptinfo

Een adoptiekwestie is een probleem dat een geadopteerd kind bezighoudt en benauwd en gerelateerd is aan de adoptie. Bijvoorbeeld, angst dat een geboorteouder het kind zou ontvoeren is een adoptiekwestie.

Wat is dan geen adoptiekwestie? Elk probleem dat niet gerelateerd is aan de adoptie. Bijvoorbeeld, een kind dat van nature schuchter is of een kind die zijn leerkracht haat, ervaart geen adoptiekwestie. Onthoud, veel problemen die geadopteerde kids ervaren hebben niets met adoptie te maken.

Krijgen geadopteerde kids ooit emotionele of psychologische problemen? Zeker. Soms botsen ze tegen een tijdelijke ruige weg; andere keren hebben ze professionele hulp nodig. Waarschijnlijk de grootste tijd waarop kids problemen ervaren is tijdens de adolescentie, doorgaans een moeilijke tijd voor de meeste kinderen. Ik zal kijken naar enkele van de meest voorkomende problemen waar sommige geadopteerde kinderen mee te maken krijgen.

"Jij bent niet mijn echte moeder"

"Ik haat je! Jij bent niet mijn echte moeder! Mijn echte moeder zou nooit zo gemeen zijn als jij bent!" Als je deze woorden van je kind hoort, kan het een verbijsterende ervaring zijn. Je kunt je afvragen over je competentie en of je kind je überhaupt liefheeft.

Het goede nieuws is dat in de meeste gevallen je kind niet bedoelt wat ze zei. Ze heeft een emotionele uitbarsting omdat ze boos is dat je de CD niet kocht die ze wilde. Of je haar niet liet doen wat ze denkt dat iedereen mag. Of je haar straft voor een misdrijf.

Je moet uitbarstingen als deze precies zo hanteren als elke biologische ouder zou. Evalueer of je gelijk had of fout was. Ben je eerlijk? Is de straf passend voor het misdrijf? Als je voelt dat je alles goed gedaan hebt, houd je stand. Als je elke keer ingaat wanneer de "echte ouder" aanklacht komt, zal je kind het herhaaldelijk gebruiken om je te controleren, en dat is niet goed voor een van jullie.

Wat je kunt zeggen, in reactie op de "jij bent niet mijn echte moeder" uitbarsting, is dat je wel haar echte moeder bent, in de eerste zin. En dan zeggen dat je besloten hebt dat het belangrijk is voor haar om te doen wat je gezegd hebt. Zeg dat je haar liefhebt en je je bedroefd voelt dat ze boos is, maar dat je er later over pratet als jullie allebei kalmer zijn. (Je kunt er ook bij toevoegen dat ouders die biologische kinderen opvoeden ook niet hun kids laten doen wat ze willen.) Neem dan een diepe adem, laat een paar tranentjes vallen in het privégezelschap, en ga verder. (Je kind kan ook huilen. Ze kan verrast zijn door haar eigen uitbarsting.)

Familybuilding Tips

De auteurs van Het adoptieve gezin in behandeling bespreken een probleem dat soms ongewild wordt veroorzaakt door adopters die hun kind overmatig verwennen - de creatie van een kleine prins of prinses die het huishouden regeert.

Ouders moeten beseffen dat zij, niet het kind, de baas zijn. Laat je kind niet wild rondlopen en het gezin laten regeren. Hoewel je dit kind zo lang gewenst hebt en zo intense liefde hebt, doe je haar geen plezier door constant in te geven op haar eisen. De koude, wrede wereld zal dat niet doen.

Disciplinerampen

Soms zijn adopters zo verheugd dat ze eindelijk een kind geadopteerd hebben dat ze, wanneer het kind later misgedrag vertoont - zoals kinderen onvermijdelijk doen - het gedrag laten lopen omdat ze onwillig zijn hun kind te disciplineren. Maar als enige ouder, adoptief of niet-adoptief, een kind het huishouden laat regeren, zit die ouder in grote problemen. Voor veel meer oudertips voor kids van baby tot adolescent, lees Je geadopteerde kind opvoeden (McGraw-Hill, 2004) door Andrew Adesman, een bekende kinderarts in New York. (Voor de eerlijkheid, ik heb hem geholpen het boek te schrijven.)

Andere adopters voelen geen rechtvaardigheid om een volledige en complete ouder voor het kind te zijn. Ze stellen zich de geboortemoeder voor die over hen oordeelt als slechte ouders voor het verliezen van hun geduld en schreeuwen. De waarheid is dat als het kind had gebleven bij de geboortemoeder, ze hem waarschijnlijk ook zou straffen voor zijn misgedrag. Omdat jij het kind opvoedt en zij niet, is het jouw taak.

Echo-reactie

Soms kan een kind dat op oudere leeftijd geadopteerd is, wat therapeut Claudia Jewett een echo-reactie noemt vertonen. Dit verwijst naar hypervigilant gedrag gebaseerd op angsten die het kind heeft ontwikkeld uit eerdere ervaringen. Bijvoorbeeld, Jewett begeleidde een kind dat nooit in blauwe auto's wilde stappen (hoewel andere kleur auto's oké waren). Door het kind te ondervragen, ontdekte Jewett dat de auto's van de maatschappelijke dienst altijd blauw waren. Het kind associeerde blauwe auto's met weggehaald worden en in nog een pleeggezin geplaatst worden. Begrip en desensitisatie kunnen werken om dit soort problemen op te lossen.

Adoptinfo

Als je kind problematische symptomen vertoont die geen onmiddellijk gevaar voor zichzelf of anderen veroorzaken, haal je kind niet haastig naar de dichtstbijzijnde psycholoog of psychiater. (Dit geldt met name als je je kind net uit een ander land hebt geadopteerd. Het kost tijd om wennen aan een nieuw gezin/cultuur/leefstijl/klimaat!) Begin in plaats daarvan met je kinderarts. Vraag de dokter je kind een compleet lichamelijk onderzoek te geven. Als alles fysiek goed is met je kind, kan je dokter je soms adviseren om de hulp van een geestelijke gezondheidsprofessional in te roepen.

Voedselstrijd

Als "voedsel liefde is," dan kan een vroege tekortkoming aan voedsel zeer sterk en negatief geïnterpreteerd worden door sommige kinderen. Eigenlijk zijn voedselproblemen vrij veelvoorkomend bij kids die na de babyperiode geadopteerd worden, met name oudere kids uit andere landen. Hier zijn een paar voedselkwesties:

• Extreme kieskeurigheid over voedsel. Kids die in een weeshuis, groepshuis, of andere plek hebben geleefd waar ze niet altijd genoeg te eten kregen - of extreem fade voedsel - moeten wennen aan de vele nieuwe voedsel die je serveert.
• Gulzig eten. Voedselgulzigheid kan ouders echt opstoten, vooral als een kind gulzig eet tot het punt van overgeven. Dit is geen teken van boulimia; meestal wil het geadopteerde kind dat gulzig eet zeker weten dat hij of zij genoeg voedsel zal hebben, in tegenstelling tot het verleden. Voedselgulzigheid is vooral veelvoorkomend als het kind ondervoed was. Het probleem is bijna altijd tijdelijk.
• Horten en verstoppen van voedsel. Dit is een veelvoorkomend probleem voor kinderen die nooit wisten waar hun volgende maaltijd vandaan zou komen. Ze hebben tijd nodig om te leren dat voedsel overvloedig is in hun nieuwe huis.