Hoe gedragsproblemen bij peuters en kinderen aan te pakken

Bij het aanpakken van gedragsproblemen bij peuters en kinderen heb je misschien al geprobeerd goed gedrag te belonen, alleen om te merken dat het kind na een tijdje geen interesse meer toont in de beloning. Misschien heb je straffen als time-out geprobeerd, maar je kind lijkt ongeroerd door je pogingen om ze van slecht gedrag af te houden en naar goed gedrag te sturen.

De sleutel ligt erin om te begrijpen waarom de gedragsproblemen ontstaan. Kinderen schakelen over op probleemgedrag meestal om vier algemene redenen, die hieronder worden besproken.

Stap 1: Herken een kind dat macht zoekt

Als het kind reageert met weerstand op verzoeken – een stevig "Nee" of "Je kunt me niet dwingen" – dan zoekt het kind mogelijk macht binnen de gezinsstructuur. Als baby's hadden ze alle macht; ze aten, sliepen en gingen op het toilet wanneer ze wilden, en iedereen rekte zich naar hun schema. Naarmate routines en regels worden ingesteld, voelen ze alsof ze geen macht meer hebben en zich moeten buigen naar regels die van buitenaf worden opgelegd.

Je kunt je kind helpen door ze betrokken te maken bij gezinsroutines en ze kansen te geven om mee te beslissen over eenvoudige dagelijkse zaken, zoals wat er op tafel komt of welke activiteiten worden uitgevoerd. Onthoud wel dat bij grote, levensbepalende beslissingen jij het recht hebt om hun keuze te overrulen en ze naar betere alternatieven te sturen.

Stap 2: Herken een kind dat aandacht zoekt

Als het kind constant jouw aandacht vraagt – door je te vragen naar wat ze doen, om mee te doen, of gewoon omdat ze iets te vertellen hebben – dan hebben ze waarschijnlijk meer één-op-één kwaliteitstijd met je nodig.

Kinderen verlangen naar aandacht en hebben op sommige dagen meer nodig dan op andere. Als ouders is het onze verplichting om zowel de hoeveelheid als de kwaliteit van de aandacht te geven die ons kind nodig heeft. Praat met oudere kinderen over hun dag, vrienden, interesses en moeilijkheden. Besteed tijd aan activiteiten met jongere kinderen. Elk kind, ongeacht leeftijd, heeft en verlangt één-op-één tijd met hun ouders.

Stap 3: Begrijp gedrag van een kind dat controle zoekt

Een kind dat eist om nu iets te krijgen of niet wil stoppen met wat het doet, zoekt meer controle over het eigen leven en zou baat hebben bij het mogen maken van meer eigen keuzes en verantwoordelijkheid voor bepaalde aspecten van hun leven.

Een kind dat controle verlangt, kan zich voelen alsof het te weinig te melden heeft over de eigen dagelijkse activiteiten. Bied keuzes in een situatie aan en laat het kind de voor- en nadelen van elke optie begrijpen. Laat ze daarna hun eigen oplossing kiezen en verantwoordelijkheid nemen voor de gevolgen.

Stap 4: Realiseer je wanneer een kind uitvalt door onvervulde behoeften

Een kind dat knorrig of moeilijk is omdat het hongerig, dors, moe of ongemakkelijk/verveeld is, heeft deze behoeften vervuld gekregen via een geregeld schema van voeding, voldoende beweging, stimulerende activiteiten en voldoende slaap.

Ook volwassenen worden irritabel als ze hongerig, verveeld of moe zijn. Kinderen vinden veiligheid in het op een routinematige basis vervuld krijgen van hun basisbehoeften. Het is belangrijk om de fysiologische behoeften van je kind direct te vervullen – of het nu jonger of ouder is – om het gedrag dat gekoppeld is aan onvervulde behoeften onder controle te krijgen.

Stap 5: Een laatste opmerking

Het is belangrijk om aandacht te besteden aan hoe jij zelf met situaties omgaat en hoe je reageert op je kind en hun gedrag. Hoe je kind ziet hoe jij reageert, is hoe zij leren om te reageren in hun eigen leven. Je bent je kind misschien onbewust aan het trainen. Reageren ze op manieren die lijken op jouw reacties? Of hebben ze geleerd dat bepaalde gedragingen hen het gewenste resultaat opleveren? Misschien gaan ze in woede omdat ze weten dat jij dan instort. Word je bewust van je eigen reacties en interacties; het kan de sleutel zijn tot de gedragsgewoontes van je kind.

Controleer ook of de gedragsproblemen niet samenhangen met andere aandoeningen, zoals ADHD, autisme of Asperger, die meer specialistische hulp kunnen vereisen.

Previous:

Next: