Miskraamrisico na amniocentese

Verschillende bronnen noemen een verschillend risiconiveau voor miskraam na een amniocentese. Welke is correct?

Wat is amniocentese?

Amniocentese is een prenatale test die meestal tussen 15 en 20 weken gestatie uitgevoerd wordt. Het wordt meestal gebruikt om te testen op twee primaire aandoeningen: chromosomale stoornissen zoals het syndroom van Down, en neuralebuisdefecten, zoals spina bifida.

Tijdens deze test steekt de arts een naald door je buik in je baarmoeder om een monster amniotisch vocht te trekken. Het monster kan gebruikt worden om tests uit te voeren op aangeboren afwijkingen, genetische problemen, longontwikkeling en infecties bij je ontwikkelende baby.

Hoe risico bepaald wordt

Voordat we over het risico op miskraam gerelateerd aan amniocentese praten, is het belangrijk om te bespreken hoe dit bestudeerd wordt. Het risico op miskraam na een amniocentese betekent niet dat alle miskramen die na een amniocentese optreden, veroorzaakt zijn door de procedure. Met andere woorden, er is de kans dat een miskraam ook had plaatsgevonden als de procedure niet was gedaan. Daarom is het in studies belangrijk te kijken hoe vaak miskraam op een bepaald stadium van de zwangerschap voorkomt en dat aftrekken van het aantal miskramen dat gemiddeld voorkomt in een zwangerschap waarin geen amniocentese wordt uitgevoerd.

Daarnaast kunnen vrouwen die kiezen voor een amniocentese – bijvoorbeeld vrouwen met een hogere moederlijke leeftijd of die een positieve screeningstest op afwijkingen hadden – een verhoogd risico op miskraam hebben zelfs zonder amniocentese-procedure.

Belang van het begrijpen van de risico's

Het is erg belangrijk om je persoonlijke risico op miskraam (en andere risico's van amniocentese hieronder vermeld) met je arts te bespreken. Dit kan een moeilijke beslissing zijn, aangezien je de test overweegt als een manier om een gezonde zwangerschap te helpen waarborgen, terwijl de test zelf risico's voor je zwangerschap met zich meebrengt.

Elke vrouw is anders

We kijken vaak naar statistieken om theoretische risico's te begrijpen, maar vrouwen zijn geen statistieken. Er zijn vrouwen die, op basis van diverse factoren, meer kans hebben op miskraam na een amniocentese, net als het risico op miskraam zonder amniocentese wijd varieert. Houd dit in gedachten bij de cijfers hieronder.

Statistieken over miskramen na amniocentese

Statistieken die het risico op miskraam na een amniocentese definiëren, variëren aanzienlijk, maar in het algemeen wordt gedacht dat een miskraam optreedt in 0,2% tot 0,3% van de amniocentese-procedures. Dit vertaalt zich in een miskraamrisico van tussen 1 op de 300 en 1 op de 500 zwangerschappen. (Eerdere studies vonden percentages zo hoog als 1 op de 100 procedures.)

Het ware percentage kan nog lager liggen. Een studie uit 2015 keek naar meer dan 42.000 vrouwen die een amniocentese hadden ondergaan vóór 24 weken gestatie. In deze studie was het risico op miskraam vóór 24 weken 0,81% bij vrouwen met amniocentese en 0,67% in een controlegroep zonder amniocentese, wat suggereert dat het overige risico rond de 0,14% lag, of ongeveer 1 op de 700 vrouwen.

Wanneer treedt een miskraam gerelateerd aan amniocentese meestal op?

De meeste miskramen gerelateerd aan een amniocentese treden op in de eerste drie dagen na de procedure. Dat gezegd hebbende, zijn late miskramen door de procedure voorgekomen tot een paar weken na de test.

Hoe kan een amniocentese een miskraam veroorzaken?

Het is niet zeker bekend wat bijdraagt aan het miskraamrisico na een amniocentese. Mogelijke oorzaken zijn schade aan de amniotische membranen met verlies van amniotisch vocht, infectie, of bloeding.

Factoren die het risico verhogen

De timing van een amniocentese is een factor die geassocieerd is met verschillen in miskraam. Er wordt gedacht dat amniocentese vóór 15 weken gestatie een groter risico op miskraam draagt dan tweedekwartier-amniocentese-procedures.

De vaardigheid van de uitvoerder kan ook een rol spelen. In het algemeen hebben medische centra die grotere aantallen van een bepaalde procedure uitvoeren, minder complicaties. Er is gevonden dat de kwaliteit van het monster dat tijdens een amniocentese verkregen wordt, beter is wanneer uitgevoerd door een ervaren arts.

Overige risico's

Voordat je een amniocentese overweegt, is het belangrijk om met je arts over alle potentiële risico's te praten. Naast miskraam, omvatten mogelijke risico's van amniocentese:

  • Amniotisch vocht lekkage
  • Overdracht van infecties (van moeder naar baby) van hepatitis C, HIV, of toxoplasmose
  • Rhesus-sensitisatie
  • Naaldletsels bij de baby (het gebruik van echo om de naald te sturen heeft dit risico sterk verminderd)
  • Infectie
  • Klauwvoet (wanneer de procedure vóór 15 weken gedaan wordt), heupverrekking, en longproblemen

Symptomen van bedreigde miskraam na amniocentese

Voordat je een amniocentese ondergaat, is het belangrijk om je bewust te zijn dat – ondanks het veel lagere miskraamrisico – tenminste 1% tot 2% van de vrouwen symptomen van een bedreigde miskraam zullen ervaren, zoals krampen, bloedverlies, of lekkage van amniotisch vocht. Deze symptomen kunnen erg angstaanjagend zijn, maar gelukkig blijken ze vaak onschuldig te zijn.

Conclusie

De waarheid is, het echte miskraamrisico van amniocentese is nog steeds onzeker. Als je amniocentese overweegt om welke reden dan ook en je je zorgen maakt over het risico, is het belangrijk om je behandelaar alle vragen te stellen die je hebt. Beslissen of je een amniocentese laat uitvoeren is een heel persoonlijke beslissing. Praten met een genetisch adviseur kan extreem nuttig zijn, niet alleen om de risico's van de prenatale testprocedures te begrijpen die we beschikbaar hebben, maar om te overwegen wat je zou doen gegeven de mogelijkheid van afwijkende resultaten. Een goede genetisch adviseur kan je helpen door een lijst van vragen die je moet overwegen betreffende genetische tests, en de mogelijke risico's en voordelen voor jou en je kind specifiek, in plaats van statistieken.

Previous:

Next: