Oorzaken En Risico's Van Doodgeboorte
Intrauteriene foetale demise is de klinische term voor doodgeboorte die gebruikt wordt om de dood van een baby in de baarmoeder te beschrijven. De term wordt meestal toegepast op verliezen op of na de 20e week van de zwangerschap.
Zwangerschappen die eerder verloren gaan, worden als miskramen beschouwd en anders behandeld door medische onderzoekers. Ouders van een doodgeboren baby ontvangen bijvoorbeeld een geboorte- en sterfteakte, terwijl ouders van een miskraam foetus dit niet doen.
Voor velen die zo'n verlies hebben meegemaakt, kan de grens tussen een doodgeboorte en miskraam vaak willekeurig lijken, maar dit zou op geen enkele manier moeten suggereren dat de emotionele reactie van een ouder meer of minder diepgaand is.
Voorkomen Van Doodgeboorte
Volgens de Centers for Disease Control and Prevention treedt foetale dood op in ruwweg 1 op de 100 zwangerschappen in de VS. Vroege doodgeboorte (optredend van 20 tot 27 weken) is slechts iets vaker dan late doodgeboorte (28 weken of later). Volgens de CDC zijn er ongeveer 24.000 doodgeboren geboortes in de Verenigde Staten.
Foetale demise wordt wereldwijd anders gedefinieerd, gebaseerd op de zwangerschapsduur en het gewicht van de foetus. In sommige plaatsen kan de drempel variëren van ten minste 16 weken tot ten minste 26 weken met een gewicht van ten minste 400 gram tot ten minste 500 gram.
Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie waren er in 2015 wereldwijd 2,6 miljoen doodgebortes, met meer dan 7178 doden per dag. De meeste vonden plaats in ontwikkelingslanden. Achtendertig procent voordoeg in laag- en middeninkomenslanden. Ongeveer de helft van alle doodgebortes vond plaats tijdens de geboorte (intrapartale periode), het moment met het grootste risico.
Oorzaken
Alles bij elkaar genomen, zal ongeveer een op de vier doodgebortes onverklaard blijven. Van degene met een gediagnosticeerde oorzaak, zullen de meest voorkomende zijn:
- Congenitale geboorteafwijkingen
- Genetische afwijkingen
- Placenta-afscheiding en andere placenta-aandoeningen (zoals vasa praevia)
- Placenta-dysfunctie leidend tot foetale groeibeperking
- Navelstrengcomplicaties
- Baarmoederrubture
Risicofactoren
Er zijn verschillende factoren die een vrouw op groter risico kunnen plaatsen voor doodgeboorte. Sommige zijn factoren die je kunt controleren; andere kun je niet.
Gezondheid Van De Moeder
Je algemene gezondheid en welzijn zijn cruciaal in het bepalen van je vermogen om een kind tot de termine te dragen. Hypertensie, diabetes, lupus, niersiekten, schildklierstoornissen, en trombofilie zijn slechts enkele van de aandoeningen geassocieerd met doodgeboorte. Roken, alcohol, en obesitas kunnen ook bijdragen.
Etniciteit
Etniciteit en ras spelen ook een rol, zowel in termen van genetische predispositie als de sociaal-economische barrières die sommige moeders ervan weerhouden toegang te krijgen tot perinatale zorg. Afro-Amerikaanse vrouwen zijn vandaag de dag twee keer zo geneigd om een doodgeboorte te hebben vergeleken met blanke vrouwen.
Leeftijd
Gevorderde moederleeftijd is niet meer de factor die het vroeger was dankzij geavanceerde perinatale technologieën. Toch zijn vrouwen ouder dan 35 meer geneigd om onverklaarde doodgebortes te hebben dan jongere vrouwen.
Meerlingzwangerschap
Meer dan een baby dragen verhoogt je risico op doodgeboorte. Als gevolg hiervan wordt bij vrouwen die in vitro fertilitisatie (IVF) ondergaan, vaak aanbevolen om één embryo per cyclus over te plaatsen om de kans op doodgeboorte te verminderen.
Blootstelling Aan Geweld
Huiselijk geweld kan vrouwen van alle rassen en economische staanden beïnvloeden. Echter, in arme gemeenschappen kunnen hoge werkloosheid, druggebruik, en incarceratie samengaan om een moeder en ongeboren kind in nog groter risico te brengen.
Geschiedenis Van Problemen
Een geschiedenis van zwangerschapsproblemen, inclusief foetale groeibeperking en vroeggeboorte, vertaalt zich in een hoger risico op doodgeboorte in een opvolgende zwangerschap. Tegenovergesteld, vrouwen die een eerdere doodgeboorte hebben gehad, zijn twee tot 10 keer waarschijnlijker om er nog een te ervaren.
Een Doodgeboorte Ervaren
Het meest voorkomende teken van een doodgeboorte is wanneer een moeder haar baby niet meer voelt bewegen. Als je dokter bevestigt dat je baby in feite doodgeboren is, zul je waarschijnlijk twee opties krijgen:
- De bevalling induceren met medicatie zodat deze binnen een paar dagen begint
- Wachten tot de bevalling van nature plaatsvindt binnen een week of twee
Als je een doodgeboorte ervaart, is het natuurlijk om een vaak duizeligende reeks emoties te voelen. Probeer ze niet te onderdrukken. Keer in plaats daarvan je steunnetwerk toe (inclusief je vrienden, familie, en medisch professional) voor hulp om met je verlies te leren leven.
Als je jezelf onstaat om te coping, zoek professionele hulp van een gelicenseerde counselor of mental health professional. Vraag je dokter of gynaecoloog om verwijzingen. Uiteindelijk is het accepteren van een doodgeboorte geen gebeurtenis; het is een proces. Geef jezelf tijd en sluit je niet af. Dingen zullen beter gaan.
-
Als het aankomt op de eerste weken van borstvoeding, is iedereen een beginner die eerste keer! Veel vrouwen zullen een borstvoedingsdoel stellen: drie maanden, zes maanden, één jaar – wat zich goed voelt. Tijdens de eerste weken van borstvoeding kunn -
Kinderen gezond laten eten kan een oefening in frustratie zijn en de bron van veel gezinsdiscordie. Veel kids zijn van nature kieskeurig eters, en ze voor een bord vol broccoli zetten zal ze waarschijnlijk niet veranderen in groenteliefhebber -
SAT en PSAT Feiten In Het Kort Gebracht door de American School Counselor Association Deze aanwijzingen helpen jou en je tiener door de alfabetoep van toelatingstesten te navigeren. De twee grote college toelatingstesten zijn de Scholastic Assessmen
