• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Co to jest bezdech senny u małych dzieci?

Kiedy myślisz o bezdechu sennym, może ci przychodzić na myśl obraz chrapiącego starszego mężczyzny. Ale warunki snu mogą pojawić się również u małych dzieci.

Szacuje się, że do 4 procent wszystkich dzieci doświadcza bezdechu sennego, wiele z nich w wieku od 2 do 8 lat.

Niektóre dzieci wyrastają z tego, ponieważ ich migdałki i migdałki kurczą się z wiekiem. Ale często tak się nie dzieje, co może prowadzić do problemów zdrowotnych i behawioralnych. W rzeczywistości szacuje się, że około jedna czwarta wszystkich dzieci, u których zdiagnozowano zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD), również wykazuje objawy bezdechu sennego.

Co to jest bezdech senny u małych dzieci?

Bezdech senny to zaburzenie snu, w którym oddychanie jest wielokrotnie przerywane i rozpoczynane podczas snu. Istnieją trzy główne typy:

• Obturacyjny bezdech senny , najczęstsza postać, która ma miejsce z powodu zablokowania dróg oddechowych.
• Centralny bezdech senny, gdzie mózg nie wysyła odpowiednich sygnałów do mięśni kontrolujących oddychanie.
• Złożony bezdech senny, co jest kombinacją obu.

Obturacyjny bezdech senny jest zdecydowanie najczęstszym rodzajem bezdechu sennego u małych dzieci. Chociaż istnieje również coś, co nazywa się bezdechem wcześniaków, w którym oddech noworodka zatrzymuje się na co najmniej 20 sekund, jest to coś, co można zobaczyć tylko u wcześniaków i zwykle ustępuje samoistnie wraz z dojrzewaniem niemowlęcia.

Jakie są objawy bezdechu sennego u małych dzieci?

Oznaki bezdechu sennego u małych dzieci są podobne do objawów bezdechu sennego obserwowanego u starszych dzieci i obejmują:

• Częste chrapanie. Samo chrapanie niekoniecznie jest powodem do niepokoju, ponieważ robi to nawet 12% wszystkich dzieci. Ale może to być oznaką bezdechu sennego, dlatego ważne jest, aby poruszyć temat następnym razem, gdy spotkasz się z pediatrą.
• Problemy z oddychaniem w nocy. Mogą to być krótkie okresy nieoddychania — jeśli przyłożysz ucho do ust lub nosa malucha, zauważysz, że powietrze lub tlen nie przepływa przez nie do płuc — lub oddychanie przez usta, ponieważ przewód nosowy jest całkowicie zablokowane przez powiększone migdałki i migdałki.
• Niepokój podczas snu. Ponieważ Twój maluch ciągle się budzi, może wydawać się, że „rzuca się i obraca” przez całą noc. Możesz zauważyć, że twój maluch często porusza się w swoim łóżku lub budzi się w zupełnie innych pozycjach niż był, kiedy kładł się spać. Twoje dziecko może również spać w dziwnej pozycji:na przykład wygina szyję do tyłu, aby ułatwić udrożnienie dróg oddechowych.
• Senność w ciągu dnia. Twoje dziecko może drzemać dłużej lub dłużej niż zwykle lub często zasypiać w przedszkolu lub podczas jazdy samochodem.
• Problemy z zachowaniem. Możesz zauważyć drażliwość, rozdrażnienie, nadpobudliwość lub trudności ze skupieniem uwagi u swojego dziecka.
• Częste infekcje migdałków lub ucha.
• Nocne koszmary (odcinki krzyków i wymachiwania rękami podczas snu) i lunatykowania.

Co powoduje bezdech senny u małych dzieci?

Najczęstszymi przyczynami bezdechu sennego u małych dzieci są powiększone migdałki na plecach lub gardle i/lub powiększone migdałki w tylnej części jamy nosowej.

Podczas gdy maluch może nie mieć problemów z oddychaniem, gdy nie śpi i jest aktywny, podczas snu jego napięcie mięśniowe spada, co powoduje zwężenie dróg oddechowych. W rezultacie migdałki i/lub migdałki blokują drogi oddechowe i utrudniają dziecku oddychanie. Kiedy Twoje dziecko ma krótką przerwę w oddychaniu, budzi się na krótko. Zwiększa to jego napięcie mięśniowe i otwiera drogi oddechowe, ale także uniemożliwia mu spokojny sen.

Inne przyczyny obturacyjnego bezdechu sennego u małych dzieci to:

• Nadwaga lub otyłość

• Schorzenia takie jak zespół Downa lub porażenie mózgowe

• Wywiad rodzinny obturacyjnego bezdechu sennego

• Przedwcześnie urodzony lub niska waga urodzeniowa

Leczenie bezdechu sennego u małych dzieci

Bardzo ważne jest leczenie bezdechu sennego u małych dzieci. Jeśli zostanie zignorowana, może powodować słaby wzrost i niewystarczający przyrost masy ciała („brak rozwoju”), wysokie ciśnienie krwi, problemy z uczeniem się i problemy z zachowaniem. Leczenie bezdechu sennego u małych dzieci obejmuje:

• Wycięcie migdałków i adenoidektomia. Jeśli bezdech senny Twojego malucha jest spowodowany dużymi migdałkami i migdałkami, najczęstszym sposobem leczenia jest ich usunięcie. Podczas gdy wielu lekarzy chce poczekać, aż maluch skończy 3 lata, aby wykonać tę operację, czasami, jeśli bezdech senny jest wystarczająco ciężki, nie ma wyboru. W takim przypadku Twoje dziecko będzie musiało pozostać w szpitalu na noc (zamiast wracać do domu kilka godzin po zabiegu) w celu monitorowania.
• Ciągłe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych (CPAP). To wymaga, aby Twoje dziecko nosiło maskę podczas snu. Maska zapewnia stałe ciśnienie powietrza przez nos malucha i pomaga mu oddychać. Może to być zalecane, jeśli bezdech senny Twojego malucha nie poprawi się po T&A.
• Utrata wagi. Jeśli Twoje dziecko ma nadwagę lub jest otyłe, wykazano, że utrata wagi poprawia bezdech senny. Twoje dziecko może w międzyczasie nadal korzystać z CPAP.
• Kortykosteroidy donosowe. Recepta lub spray do nosa OTC może pomóc w leczeniu łagodnych przypadków bezdechu sennego, zwłaszcza jeśli Twoje dziecko jest bardzo małe, a lekarz chce zachować ostrożność. Wykazano również, że lek montelukast na receptę jest skuteczny.

Kiedy wezwać lekarza

Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów bezdechu sennego, porozmawiaj ze swoim pediatrą. Mogą chcieć, aby Twoje dziecko wykonało nocne badanie snu zwane polisomnogramem. Odbywa się to zwykle w szpitalach lub głównych ośrodkach medycznych. Kilka czujników zostanie podłączonych do Twojego malucha podczas snu, aby monitorować jego oddech, natlenienie i fale mózgowe.

Jeśli badanie wykaże, że Twoje dziecko ma bezdech senny, będziesz współpracować ze swoim pediatrą oraz innymi specjalistami, takimi jak pulmonolodzy dziecięcy, otolaryngolodzy lub neurolodzy, aby ustalić najlepsze leczenie.