Regresja snu u 15-miesięcznego malucha – czy Twoje dziecko przechodzi przez nią?
Po karmieniu, nowi rodzice skupiają się najbardziej na tym, ile śpią ich niemowlęta i maluchy. Dla sprawiedliwości, dzieci w wieku 1–2 lat powinny spać 11–14 godzin dziennie, wliczając drzemki. Dobra wiadomość: wiele maluchów zasypia bez problemu w nocy.
Ale czasem pojawia się haczyk w harmonogramie, sprawiając, że pewne maluchy znowu zaczynają budzić się w środku nocy lub wstają na poranek zanim kuk kuknie kogut. Jeśli tak u Ciebie, możecie mieć do czynienia z regresją snu 15-miesięcznego.
Czytaj dalej, by dowiedzieć się, czym jest regresja snu 15-miesięcznego, jak długo trwa i jak ułatwić dziecku powrót na tor snu.
Czym jest regresja snu 15-miesięcznego?
Regresja snu 15-miesięcznego to po prostu przerwa w nocnym i popołudniowym harmonogramie drzemek, który tak starannie ułożyłeś dla malucha, zdarzająca się, gdy dziecko ma około 15 miesięcy.
Nie każde maluch przejdzie tę fazę, tak jak nie wszystkie niemowlęta przechodzą różne regresje snu w niemowlęctwie, w tym te w 4., 6., 8. i 12. miesiącu życia.
Jak długo trwa regresja snu 15-miesięcznego?
Jeśli zastanawiasz się, jak długo może trwać regresja 15-miesięczna, możesz się zrelaksować. Ten cofnięcie jest tymczasowe i zazwyczaj ucicha po kilku tygodniach lub kilku, w zależności od dziecka.
Np. niektóre maluchy szybko wracają do starych rutyn, gdy odrzucią drzemkę, inne mogą potrzebować nowego podejścia do treningu snu, co trwa dłużej.
Znaki, że Twoje maluch przechodzi regresję snu 15-miesięcznego
Ciekaw, jakie są znaki regresji snu 15-miesięcznego? Oto co szukać:
Drażliwość. Możesz zauważyć więcej płaczu pod koniec dnia, a także dodatkowych łez przy kładzeniu do drzemki lub na noc.
Budzenie się o każdej porze. Płacz w środku nocy, w regularnych godzinach drzemek lub wstanie o świcie to inne typowe sygnały.
Pominięte drzemki. Jeśli maluch skraca drzemkowanie na pół lub pomija je tu i tam w tygodniu, może odrzucać jedną z dwóch, co wpływa na regresję.
Przyczyny regresji snu 15-miesięcznego u maluchów
Przyczyny często wiążą się z kilkoma kamieniami milowymi, które maluch przebija teraz, czy to fizyczne, emocjonalne czy rozwojowe. Oto co może zakłócać drzemki i nocne kładzenie:
Rozkwitająca niezależność. Czy słyszałeś „Ja sam!” w ostatnim czasie? Maluch chce założyć marynarkę, pociągnąć kaczkę i chwycić łyżkę, którą oferujesz, bez pomocy – by udowodnić, jaka duża jest. Nowo odkryta niezależność może sprawić, że opiera się snowi.
Lęk rozdzielności. Ta przyklepania faza zazwyczaj szczyci się między 9.–10. a 18. miesiącem, co czyni ją bardzo prawdopodobną główną przyczyną regresji 15-miesięcznej.
Chodzenie – i bieganie. Umiejętności ruchowe rozwijają się gwałtownie, od wciągania i chodzenia po meblach do kroków i biegania. I kto chce spać, jak można to robić?
Więcej słów. Większość niemowląt mówi pierwsze słowo ok. 12. miesiąca, więc maluch pewnie ćwiczy nową umiejętność (w kółko!) wołając „Mama!” i „Chodź tu!” z łóżeczka w czasie drzemki i nocy.
Choroba lub zębienie. Przeziębienie, gorączka lub zapalenie ucha może obudzić malucha w nocy – a ból zębienia to inna częsta przyczyna zakłóconego snu. W tym wieku pierwsze trzonowe zębki malucha przebijają dziąsła, a kły przyjdą dalej, ok. 16–23 miesiące.
Strach przed ciemnością. Rozwijająca się wyobraźnia w tym wieku może prowadzić do koszmarów lub niepokoju, gdy w jej pokoju gaśnie światło.
Odrzucona drzemka. Wiele maluchów w tym wieku przechodzi z dwóch drzemek na jedną, zazwyczaj popołudniową. Jeśli Twoje to robi, jej dzienny (i nocny) sen może być zakłócony. Ale jeśli nocny sen jest solidny, może znaczyć, że dobrze znosi pojedynczą drzemkę.
Wskazówki do radzenia sobie z regresją snu 15-miesięcznego
Ciekawe, jak zarządzać tym najnowszym cofnięciem w senie? Spróbuj tych wskazówek:
Płyn z tym. Jeśli chodzi o zmiany drzemek i zakłócenia, po prostu idź dalej. Gdy dzienny sen zaczyna maleć, bywa nerwowo. Linia dolna: przeżyje, by drzemiać w innym dniu.
Obserwuj swoją reakcję. Maluchy uwielbiają uwagę, nawet negatywną. Jeśli zdenerwujesz się i zapanuje lęk o nocne obudzenia lub wczesne wstawanie, to może przejść na nie.
Wróć do podstaw. Czy rutyna przed snem upadła w zapomnienie? Bądź konsekwentny, by maluch wiedział, co się spodziewać. Spraw, by proces był regularny, przewidywalny: kąpiel, kilka bajek, specjalna piosenka, przytulanki i kładzenie do łóżka.
Spróbuj lampki nocnej. Mała lampka w rogu lub zostawione światło na korytarzu może złagodzić strach przed ciemnością. Jeśli dziecko nie znalazło jeszcze specjalnej zabawki do przytulania, zaproponuj pluszaka na noc.
Rozważ trening snu – znów. Nie, to nie tylko dla niemowląt! Możesz powrócić do metody, którą używałeś wcześniej, albo spróbować po raz pierwszy w wieku malucha. Zdecyduj, jakie podejście pasuje do malucha, np. metoda krzesełka, przesuwanie godziny kładzenia się lub metoda Ferbera.
Kiedy zadzwonić do lekarza
Jeśli po prostu nie możesz ustalić, dlaczego maluch walczy z drzemką lub znowu budzi w nocy, zadzwon do lekarza. Pediatra może mieć inne strategie i może sprawdzić malucha, by ustalić, czy choroba lub coś innego hamuje sen. I nie ignoruj głośnego oddychania, chrząkania lub silnie zakłócających koszmarów – zadzwon do lekarza.
Trzymaj głowę do góry, jeśli Twoje maluch przechodzi regresję snu 15-miesięcznego. Ta tymczasowa faza powinna się wyrobić w ciągu kilku tygodni, zwłaszcza jeśli trzymasz się zwyczajowej rutyny przed snem i drzemek. Będąc konsekwentnym, sygnalizujesz maluchowi, że sen przychodzi każdej nocy, w ten sam sposób.
Previous:Czym jest regresja snu u maluchów? Przyczyny, objawy i radzenie sobie
Next:Regresja snu 18-miesięcznego malucha – objawy, przyczyny i porady
-
Amanda, mama z Manhattanu, wydaje mieć wszystko: Dwie urocze córki, wspaniałego męża i pracę, którą kocha w PR. Czego nie ma, prawie nigdy, to porządnej nocy snu. „Nasza rutyna kładzenia spać może trwać do dwóch i pół godziny, a nasza mała wciąż budz
-
Po raz pierwszy od prawie 20 lat Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) oraz Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) zaktualizowały wytyczne dotyczące kamieni milowych rozwoju w programie „Learn the Signs. Act Early”. Program ten, utworzony w 20
-
Mikrosefalia to stan wrodzony, co oznacza, że jest obecny przy urodzeniu, w którym głowa niemowlęcia jest znacznie mniejsza niż oczekiwano u niemowlęcia w tym samym wieku i płci. W typowej ciąży głowa płodu rośnie wraz z wzrostem mózgu. W mikrosefal





