• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Czym jest regresja snu u maluchów? Przyczyny, objawy i radzenie sobie

Pewnie myślałeś, że dni regresji snu minęły, gdy okres niemowlęcy został поза Tobą. A jednak maluchy też mogą przechodzić te same fazy, częściowo z powodu ich niemal ciągłego wzrostu i rozwoju. Od budowania umiejętności ruchowych i nauki nocnika po poszerzanie słownictwa – wiek 1–3 lat to ekscytująca pora – zbyt ekscytująca, by spać!

Regresja snu może być trudniejsza do ogarnięcia w wieku malucha niż w niemowlęctwie, bo większe dzieci są tyle bardziej zdolne do mowy i ruchu. Ale z cierpliwością i oddaniem solidnej rutynie przed snem, ten cofnięcie się w senie można naprawić.

Oto więcej o tym, czym jest regresja snu u malucha, plus typowe przyczyny i sposoby na powrót na właściwy tor snu.

Czym jest regresja snu u malucha?

Regresja snu u malucha to przerwa w regularnym harmonogramie drzemek i nocnego snu, sprawiająca, że dziecko pomija lub skraca drzemkę, wielokrotnie budzi w nocy lub wstaje nadzwyczaj wcześnie rano.

Choć regresja snu u malucha jest tymczasowa, zazwyczaj trwająca tylko kilka tygodni, jest też dość powszechna i może wystąpić w 12., 15. i 18. miesiącu życia, a także w 2. i 3. roku życia.

Objawy regresji snu u malucha

Są wiele wskazówek, na które możesz uważać, jeśli podejrzewasz regresję snu, np.:

• Walka z drzemką. Jeśli ciąg „nie” towarzyszy kładzeniu do drzemki albo maluch pomija popołudniową drzemkę, to może sygnalizować regresję.

• Nocne obudzenia. Nagłe ponowne budzenie się w nocy to inny znak regresji.

• Większa drażliwość. Maluchy potrzebują 11–14 godzin snu w nocy, więc jeśli Twoje maluch jest super cwaniak, może być seno-zdeprywowane i przechodzić regresję.

• Większe przyklepanie. Dziecko może być nadmiernie przyklepane i chwytać Cię, gdy próbujesz wyjść z jego pokoju, by wyrazić lęk rozdzielności.

• Wspinanie się z łóżka. Niezależnie od tego, czy maluch wspina się po słupkach łóżeczka, czy po prostu wylatuje z nowego łóżka malucha, te taktyki ucieczki mogą wskazywać na regresję.

• Zbyt wczesne budzenie. Jeśli maluch nagle budzi o świcie, to może oznaczać regresję snu.

Co powoduje regresję snu u maluchów?

Co do przyczyn regresji snu u maluchów, odpowiedzi zazwyczaj łączą się z umiejętnościami fizycznymi, które maluch opanowuje, i pewnymi fazami rozwojowymi. Oto spojrzenie:

• Lęk rozdzielności. Maluchy przechodzą tę fazę tak jak kiedyś niemowlęta, co jest jedną z przyczyn regresji i oznacza przyklamywanie do i płaczenie za ulubionymi ludźmi (mianowicie mamą i tatą).

• Osiągnięcia fizyczne. Wciąganie się i nieumiejętność zjazdu, plus chodzenie po meblach, chodzenie i wspinanie to tylko kilka fajnych trików, które maluch ćwiczy i które mogą spowodować regresję snu.

• Przybywanie zębów. Perły malucha sprawiają ból i zakłócają sen, dzięki pojawieniu się kłów i górnych oraz dolnych trzonowych.

• Kwestie drzemek. Większość maluchy przechodzi z dwóch drzemek dziennie w 1. roku do jednej do końca 2. roku. Ten proces może oznaczać pomijane drzemki lub skrócone.

• Więcej słów. Od zaledwie kilku słów w 1. roku do nawet 200 w 3. roku, umiejętności językowe malucha są w nocy i w czasie drzemki w pełni wykorzystywane. Bez wątpienia usłyszysz swoje imię (raz po raz) i żądanie „mama, wstań!”.

• Nauka nocnika. Przejście z pieluch na nocnik to kolejny czynnik za regresją snu u malucha.

• Koszmary. Lepsza wyobraźnia i większe zrozumienie opowieści i programów TV mogą wywołać strach przed ciemnością, koszmary lub nawet koszmary nocne u maluchów.

• Czas przed ekranem. Choć dla maluchów od 18 miesięcy rekomendowane są tylko małe ilości nadzorowanej TV, życie bywa inne. Program starszego rodzeństwa lub wiadomości mogą zostać zobaczone przez malucha, wywołując niepokój, strach lub lęk. Ekrany emitują też niebieskie światło, które przeciwdziała naturalnej produkcji melatoniny i sprawia, że wewnętrzny zegar myśli, że jest dzień.

• Zmiany w życiu. Regresja snu może być też przypięta do narodzin rodzeństwa, przeprowadzki, nowej opiekunki lub początku przedszkola/żłobka.

• Sonambulizm. Choć w większości przypadków bezpieczny, sonambulizm może zacząć się, jeśli maluch ma nieregularny harmonogram snu lub jest przezmęczony, i może współwystępować z bezdchem sennym i koszmarami nocnymi.

• Choroba. Sprawdź, czy gorączka, przeziębienie lub zapalenie ucha nie trzyma malucha w nocy.

• Nowe łóżko. Przejście z łóżeczka do dużego łóżka to spora rzecz dla maluchów. A skoro wstanie z nowego miejsca do snu jest łatwe, na pewno będziesz mieć wiele wizyt.

Jak długo potrwa regresja snu mojego malucha?

Jeśli zastanawiasz się, kiedy kończą się regresje snu u maluchów, te fazy mogą się różnić u każdego dziecka, trwając jeden-dwa tygodnie lub nawet do sześciu tygodni. Długość regresji w dużej mierze zależy od tego, jak szybko konkretny problem zostanie wykryty i poradzony.

Np. dziecko w trakcie przejścia z łóżeczka do łóżka malucha może potrzebować kilku tygodni, by nauczyć się, że w nocy musi zostać w miejscu. Ale to, które boi się ciemności lub czegoś w szafie, może zostać uspokojone szybko lampką w korytarzu lub nowym pluszakiem do przytulania w łóżku.

Wskazówki do radzenia sobie z regresją snu u malucha

Weź głęboki oddech, zanim przejdziesz do radzenia sobie z regresją snu malucha. Może to potrwać trochę prób i błędów i pewną dawkę cierpliwości. Oto od czego zacząć:

• Zachowaj spokój. Zdenerwowywanie się, negocjowanie lub podszywanie malucha, by zostać w łóżku, nie jest zalecane. Twoja najlepsza opcja to przywracanie malucha do pokoju z minimalnym hałasem za każdym razem, gdy wstaje.

• Puść drzemkę. Jeśli poranna drzemka wydaje się zbędna, wyeliminuj ją. Większość maluchów nadal robi jedną popołudniową drzemkę.

• Przejrzyj rutynę. Pilnuj regularnego harmonogramu kładzenia się spać, a nawet wydłuż go nieco, by pomóc zajętemu maluchowi zwolnić na koniec dnia. Dodatkowa bajka lub dłuższa kąpiel może być wszystkim, czego potrzebuje, by zrelaksować i pójść spać bez problemu.

• Dodaj światło. Miękkie poświatka w rogu lub zostawienie światła w szafie z otwartymi drzwiami może złagodzić strach przed ciemnością.

• Ogranicz TV. Bądź ostrożny z TV blisko snu i sprawdzaj treść. Ekrany powinny zostać wyłączone min. dwie godziny przed snem.

• Wyeliminuj napoje. Ustaw malucha na sukces w nocniku, ograniczając płyny wczesnym wieczorem. Przenośny nocnik w jego pokoju może też pomóc.

• Zaoferuj przysmak. Mała przekąska przed snem zwykle nie szkodzi, zwłaszcza jeśli dziecko budzi się wcześnie, bo jest głodne. Spróbuj jogurtu z owocem lub kawałka tostu z masłem orzechowym.

Kiedy zadzwonić do lekarza

Zadzwon do lekarza, jeśli przerwy w snu trwają dłużej niż kilka dni do tygodnia, zwłaszcza jeśli dziecko było wcześniej wytrenowane na nocnik i teraz ma wypadki lub słyszysz chrząkanie lub głośne oddychanie w nocy.

Zaleca się też zadzwonienie, jeśli maluch jest senny w dzień przez za mało snu w nocy lub ma problemy z rozdzielaniem się od Ciebie lub wykazuje problemy behawioralne.

A jeśli koszmary są bardzo zakłócające, ten problem powinien zostać omówiony z pediatrą, bo może dotyczyć zaburzenia snu, lęku lub innej sprawy. Rozmowa z dostawcą opieki zdrowotnej też uspokoi Cię, bo dowiesz się, że wiele z tych problemów snu jest u maluchów zupełnie normalne i powinno się poprawić z czasem.