Zaburzenia odżywiania u nastolatków:objawy, przyczyny, leczenie i zapobieganie



Zaburzenia odżywiania u nastolatków są powszechnymi schorzeniami psychicznymi, które prowadzą do niezdrowych lub nieregularnych nawyków żywieniowych. Większość ludzi rozwija zaburzenia odżywiania w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości. Jadłowstręt psychiczny, bulimia psychiczna i zaburzenia objadania się to częste zaburzenia odżywiania diagnozowane u nastolatków. Wczesne wykrycie i odpowiednie leczenie mogą pomóc w zapobieganiu zaburzeniom odżywiania, długotrwałym zagrożeniom dla zdrowia i poprawie jakości życia. Czytaj dalej, aby poznać rodzaje, przyczyny, diagnozę, leczenie i zapobieganie zaburzeniom odżywiania u nastolatków.

Jakie są objawy zaburzeń odżywiania u nastolatków?

Oznaki i objawy zaburzeń odżywiania różnią się w zależności od rodzaju zaburzenia odżywiania. Niektóre z typowych objawów, które mogą wskazywać na zaburzenia odżywiania, to:

  • Jedzenie mniejszej ilości jedzenia lub pomijanie posiłków
  • Gromadzenie i ukrywanie jedzenia oraz jedzenie w tajemnicy
  • Obsesja na punkcie wyglądu i wagi
  • Sucha, łuszcząca się skóra i wypadanie włosów
  • Brak miesiączki lub niepłodność
  • Uszkodzenia zębów, szczególnie u młodych pacjentów
  • Nadmierne ćwiczenia i częste sprawdzanie wagi
  • Zachowywanie stresu podczas jedzenia lub rozmowy o jedzeniu
  • Nadmierny przyrost lub utrata masy ciała z objawami fizycznymi, takimi jak wrażliwość na zimno, zmęczenie i zawroty głowy
  • Wycofanie społeczne, lęk i depresja
  • Stałe i nadmierne diety
  • Częste wycieczki do toalety, zwłaszcza po posiłkach

Jakie są różne rodzaje zaburzeń odżywiania?

Istnieją różne rodzaje zaburzeń odżywiania, w zależności od objawów. Poniżej znajdują się niektóre z najczęstszych zaburzeń odżywiania, które dotykają nastolatków i nastolatków.

  1. Anoreksja psychiczna: Znany również jako anoreksja, to psychiatryczne zaburzenie odżywiania, w którym dana osoba ma zniekształcony obraz ciała. Uważają się za osoby z nadwagą lub otyłością, nawet jeśli mają poważną niedowagę. Intensywny strach przed przybieraniem na wadze powoduje gwałtowne ograniczanie spożycia jedzenia i napojów aż do zagłodzenia. To zaburzenie często zaczyna się w okresie dojrzewania i dotyka częściej nastoletnie dziewczęta niż chłopców.
  1. Bulimia psychiczna: Powszechnie znana jako bulimia, jest to psychiatryczne zaburzenie odżywiania, w którym dana osoba zjada niezwykle duże ilości jedzenia w krótkim czasie, aż do boleśnie pełnych. Następnie, aby złagodzić poczucie winy z powodu przejadania się i oczyścić pokarm, oddają się wymuszonym wymiotom oraz stosowaniu środków przeczyszczających, lewatyw i diuretyków. Osoba może również pościć i później wykonywać intensywne ćwiczenia. Bulimia występuje częściej u nastoletnich dziewcząt niż u chłopców.
  1. Objadanie się: Według National Institute Of Mental Health, napadowe objadanie się jest jednym z najczęstszych zaburzeń odżywiania w Stanach Zjednoczonych. Jej początek jest zwykle obserwowany u nastolatków, a szczyt chorobowości występuje w wieku od 16 do 17 lat. W tym zaburzeniu ludzie jedzą niezwykle duże ilości jedzenia, ale nie wykazują zachowań kompensacyjnych w celu oczyszczenia jedzenia, co jest powszechnie obserwowane w bulimii. Dlatego tacy ludzie mają tendencję do nadwagi lub otyłości.
  1. Pica: Pica polega na celowym spożywaniu substancji nieodżywczych, takich jak brud, ziemia, mydło, papier, kreda, tkaniny i skrobia kukurydziana. Potwierdzona diagnoza pica gwarantuje, że zachowanie utrzymuje się przez co najmniej miesiąc. Pica może wystąpić u dzieci, nastolatków, kobiet w ciąży i osób z upośledzeniem umysłowym. W zależności od spożywanej substancji nieodżywczej pica może zagrażać życiu.
  1. Zaburzenie unikania/ograniczania przyjmowania pokarmu: ARFID to nowy termin określający stan wcześniej określany jako „zaburzenie selektywnego jedzenia”. Podobnie jak w przypadku anoreksji, osoba z ARFID celowo ogranicza przyjmowanie pokarmów i napojów. Jednak ograniczenie nie jest związane z kształtem ciała, rozmiarem ani strachem przed przybraniem na wadze.

Niektóre inne określone zaburzenia odżywiania lub odżywiania (OSFED) obserwowane u nastolatków to zaburzenia przeczyszczania, zespół nocnego jedzenia, ortoreksja i diabulimia.

Jakie są możliwe przyczyny zaburzeń odżywiania u nastolatków?

Dokładna przyczyna zaburzeń odżywiania może być w większości przypadków nieznana. Badania pokazują, że zaburzenia odżywiania mogą wystąpić z powodu złożonej interakcji czynników genetycznych, biologicznych, emocjonalnych i społecznych.

Następujące czynniki mogą odgrywać rolę w rozwoju zaburzeń odżywiania u nastolatków.

  1. Czynniki psychologiczne: Nastolatkowie o skrajnym perfekcjonizmie, niezadowoleniu z wizerunku ciała i problemach emocjonalnych, takich jak lęk, depresja i niska samoocena, zwykle są zestresowani i odizolowani. Wiele nastolatków może wyładować te emocje i uczucia, objadając się lub ograniczając jedzenie.
  1. Czynniki biologiczne: Badania pokazują, że czynniki genetyczne zwiększają ryzyko wystąpienia jadłowstrętu psychicznego, bulimii i zaburzeń objadania się o 40 do 60 procent. Nieprawidłowości w strukturze i funkcji podwzgórza oraz wahania poziomu neuroprzekaźników mogą również wpływać na patologię odżywiania, powodując zaburzenia odżywiania.
  1. Czynniki społeczne: Niektóre wrogie sytuacje społeczne, takie jak preferencja, by wyglądać na szczupłą i atrakcyjną dla płci przeciwnej, akceptacja rówieśników, zawstydzanie i zastraszanie w szkole, mogą prowadzić do zaburzeń odżywiania u nastolatków. Wpływ mediów i celebrytów, akulturacja i traumatyczne wydarzenia mogą również odgrywać pewną rolę w kilku przypadkach.
Subskrybuj

Jak zapobiegać zaburzeniom odżywiania u nastolatków?

Zapobieganie zaburzeniom odżywiania zwykle obejmuje aktywną interakcję między rodzicami a nastolatkami. Oto kilka wskazówek, których możesz przestrzegać.

  1. Edukuj na temat zaburzeń odżywiania i ich komplikacje zdrowotne. Spraw, aby nastolatek zrozumiał, jak ważne jest rozpoznawanie i akceptowanie zaburzeń odżywiania. Naucz je niekierowanej diety może utrudnić ich wzrost, rozwój i dobre samopoczucie psychiczne.
  1. Zachęć ich do rozmowy i udostępniania ich uczucia, myśli i emocje z rodzicami i członkami rodziny. Wyjaśnij, w jaki sposób dzielenie się swoimi uczuciami i emocjami może pomóc wyładować i złagodzić nieprzyjemne uczucia, takie jak niepokój i frustracja.
  1. Omów wpływ mediów i celebrytów. Zachęć ich do kwestionowania każdej wiadomości, którą słyszą lub widzą w różnych typach mediów, zwłaszcza wizerunku ciała i karnacji, które można łatwo źle zinterpretować.
  1. Promuj pozytywny wizerunek ciała. Porozmawiaj ze swoim nastolatkiem o jego postrzeganiu siebie i edukuj go, w jaki sposób obraz ciała i wygląd różnią się w zależności od osoby. Zmotywuj ich do ćwiczenia pozytywnych umiejętności radzenia sobie, jeśli ktoś powie coś krzywdzącego.
  1. Wzmacniaj samoocenę i pewność siebie. Świętuj osiągnięcia nastolatka, słuchaj ich uważnie i wyrażaj, jak bardzo je doceniasz. Poprowadź ich, jak indywidualna osobowość jest czymś więcej niż obrazem ciała i wyglądem.
  1. Zachęcaj do zdrowych nawyków żywieniowych. Poinformuj nastolatka o znaczeniu zdrowych praktyk żywieniowych. Omów, w jaki sposób dieta może wpłynąć na ich wygląd i ogólny stan zdrowia. Możesz wspierać swojego nastolatka, gotując zdrową żywność dla rodziny.
  1. Ustaw właściwe przykłady. Przestrzegaj zdrowych nawyków żywieniowych i okazuj pozytywne zachowanie wizerunkowe. Jeśli stale odchudzasz się, aby dobrze wyglądać, używasz jedzenia, by radzić sobie z emocjami lub wyrażasz użalanie się nad sobą z powodu swojej sylwetki, rozmiaru lub wyglądu, to wysyłasz niewłaściwą wiadomość do swojego nastolatka.

Jak diagnozuje się zaburzenia odżywiania u nastolatków?

Poniżej przedstawiamy kilka metod diagnozy, które mogą być stosowane przez pracownika służby zdrowia do diagnozowania zaburzeń odżywiania.

  1. Badanie fizyczne: Lekarz sprawdziłby wzrost i wagę nastolatka, aby upewnić się, czy jest w zdrowym zakresie wagi. Po nim następuje badanie parametrów życiowych, takich jak częstość tętna, ciśnienie krwi i oddychanie, aby wykluczyć jakiekolwiek nieprawidłowości. Lekarz zbada również paznokcie nastolatka pod kątem odpryskiwania lub łamliwości, skórę i włosy pod kątem łuszczenia i suchości, a brzuch pod kątem obrzęku, bólu lub innego dyskomfortu.
  1. Testy laboratoryjne: Całkowita morfologia krwi, badanie moczu, badanie wątroby, nerek i tarczycy to niektóre testy, które lekarz zaleciłby w celu dalszej oceny stanu zdrowia nastolatka. Dodatkowo lekarz może poprosić o kontrolę stomatologiczną, prześwietlenie lub EKG / EKG (elektrokardiogram) w celu sprawdzenia nieprawidłowości spowodowanych niedoborami żywieniowymi, które mogą wskazywać na zaburzenia odżywiania.
  1. Ocena psychologiczna: Specjalista ds. zdrowia psychicznego może zadawać pytania dotyczące nawyków żywieniowych nastolatka i tego, jak postrzegają swój obraz ciała. Te pytania mogą być niewygodne, ale nastolatek musi być zmotywowany, aby szczerze odpowiedzieć. Ocena psychologiczna może być niezbędna do potwierdzenia wyników badania fizykalnego i testów laboratoryjnych.

Na podstawie diagnozy lekarz opracuje kompleksowy plan leczenia zaburzenia odżywiania i związanych z nim problemów zdrowotnych.

Jak leczy się zaburzenia odżywiania?

Plan leczenia jest dostosowany do konkretnego zaburzenia odżywiania nastolatka. Grupa pracowników służby zdrowia, taka jak pediatrzy, dietetycy/żywieniowcy i eksperci w zakresie zdrowia psychicznego, może współpracować w celu leczenia nastolatka . Aby skutecznie leczyć nastolatka, można zastosować kombinację następujących metod leczenia.

  1. Doradztwo żywieniowe: Poradnictwo dietetyczne pomaga nastolatkowi zrozumieć znaczenie zdrowych praktyk żywieniowych. Daje również nastolatkom możliwość retrospekcji i przeanalizowania, w jaki sposób ich złe nawyki żywieniowe doprowadziły do ​​ich aktualnych problemów zdrowotnych. Sesje żywieniowe skupiają się również na planowaniu diety, które pomaga przezwyciężyć niedobory żywieniowe i uzyskać zdrową masę ciała.
  1. Psychoterapia: Nastolatkowi i jego rodzinie można zalecić psychoterapie, takie jak terapia poznawczo-behawioralna (CBT) lub terapia rodzinna, aby mogli rozmawiać i dzielić się swoimi emocjami i uczuciami. Pomoże im to wyładować frustrację i niepokoje oraz skupić się na nauce umiejętności radzenia sobie z emocjami poprzez racjonalne myślenie.
  1. Leki: Problemy psychologiczne, takie jak lęk i depresja, często towarzyszą zaburzeniom odżywiania. Dlatego lekarze mogą przepisywać nastolatkom leki, takie jak leki przeciwdepresyjne i przeciwpsychotyczne. Te leki pomagają leczyć i radzić sobie z problemami ze zdrowiem psychicznym i prawdopodobnie łagodzą zaburzenia odżywiania.

Nastolatek może wymagać hospitalizacji lub przyjęcia do programu leczenia stacjonarnego w ciężkich przypadkach zaburzeń odżywiania.

Jakie są powikłania zaburzeń odżywiania u nastolatków?

Zaburzenia odżywiania mogą poważnie wpłynąć na samopoczucie psychiczne, fizyczne i fizjologiczne nastolatka. Niektóre z prawdopodobnych powikłań, które mogą powodować zaburzenia odżywiania, to:

  1. Zanik mięśni spowodowany ekstremalnymi ograniczeniami w jedzeniu i napojach.
  1. Niska odporność, anemia i niedożywienie z powodu niedoborów żywieniowych.
  1. Niski poziom cukru we krwi lub stale wysoki poziom cukru we krwi, który z czasem może przekształcić się w cukrzycę typu 2.
  1. Wahania ciśnienia krwi, takie jak wysokie lub niskie ciśnienie krwi, które mogą prowadzić do chorób sercowo-naczyniowych.
  1. Stała utrata masy kostnej wpływająca na motorykę i jakość życia.
  1. Nieodwracalne uszkodzenie narządów, takich jak żołądek, wątroba, nerki i woreczek żółciowy.

Nieleczone zaburzenia odżywiania mogą stać się zagrażające życiu. Dlatego konieczna jest terminowa identyfikacja, leczenie i zarządzanie.

Większość zaburzeń odżywiania u nastolatków nie ma dokładnej przyczyny. Często są one związane z problemami zdrowia psychicznego, takimi jak depresja i stres. Jednak eksperci uważają, że zaburzenia odżywiania mogą wystąpić z powodu czynników genetycznych, środowiskowych i społeczno-emocjonalnych. Ponieważ nastolatki są podatne na rozwój zaburzeń odżywiania, monitorowanie ich nawyków żywieniowych i ogólnego stylu życia jest niezbędne do wczesnego rozpoznania objawów i szybkiego rozpoczęcia leczenia. Promowanie pozytywnego wizerunku ciała, zachęcanie nastolatków do mówienia i edukowanie ich o zaburzeniach odżywiania i ich wpływie na zdrowie fizyczne i psychiczne może pomóc im zapobiegać.


Previous:

Next: