• Bebekler
• Aile kurma
• Çocuklar
• Genel ebeveynlik
• Yenidoğanlar
• Gençler
• Yürümeye başlayan çocuklar
• Gebelik

Aile Dışı İletişim Becerileri Geliştirmek

Çocuğunuzun öğreneceği iletişim becerileri, onun sadece sizinle değil, dünya at large ile etkileşim biçimini etkileyecektir. Bu beceriler, gençliğinizin pazarlık yapmasına, problemleri çözmesine ve başkalarından öğrenmesine yardımcı olacaktır. İletişim, övmek, cezalandırmak, duyguları ifade etmek, içgörü ve anlayış sağlamak için de kullanılabilir.

Nasıl iletişim kurduğunuz, neyi iletişim kurduğunuzun ayrılmaz bir parçasıdır. İyi yapıldığında, iletişim sevgi, kabul, saygı ve onayı çocuğunuza nasıl ilettiğinizin yoluudur. Övgü vermek, örneğin, sadece sözcükler söylemek değildir. Çocuğunuzun kendisi ve davranışı hakkında nasıl düşündüğünü anlamanızı, ne zaman ve hangi yolla onunla gururunuzu paylaşabileceğinizi bilmenizi gerektirir, böylece o sizi en iyi duyabilir ve neyi söylemeye çalıştığınızı kabul edebilir. Başarılı iletişim, sadece bir kişinin diğerine bir şey söylemesi değil, iki kişilik bir süreçtir. Eğer çocuğunuzla sürekli iyi iletişim kurarsanız, o sizin onun hakkında iyi düşündüğünüzü bilecektir. Bu sadece sizin onunla olan ilişkinizi beslemekle kalmaz, onun büyümesine, gelişmesine ve bir kişi olarak yeteneklerini tam kullanmasına da yardımcı olabilir.

Maalesef, çok sayıda ebeveyn bu kabulü ifade etmede kötü bir iş çıkarır. Şunu düşünebilirler: "Eğer oğlumun benim gözümde olduğu gibi tamamen iyi olduğunu söylersem, o hayatında daha sıkı çalışıp daha iyi olmaya motive olmayacak." Ama aslında, çocuklar ebeveyn onayını kazanma baskısından kurtulduklarında daha iyi performans gösterir. Çocuğunuzu sürekli yargılamak ve eleştirmek yerine, onu kabul ettiğinizi ve sevdiğinizi bildirin. Buna karşılık, o kendini daha fazla beğenmeye başlayacak ve öz saygısı artacaktır.

Bu kabulü hem sözler hem eylemler yoluyla iletmeye çaba sarf edin. Evet, beden diliniz, yüz ifadeleriniz, öpüşleriniz ve jestlerinizle duygularınızı sözel olmayan yollarla gösterebilirsiniz. Ama bunu söylemeniz de gerekir.

Çok sık, ebeveynler çocuklarıyla sözel iletişim kurarken etkisiz, kabul etmeyen yollar seçerler. Emir verebilirler ("Ben dediğim gibi yapacaksın, aksi takdirde!"), ders verebilirler ("Ben o yaşta, seninkinden iki kat fazla ev işim vardı"), veya vaaz verebilirler ("Asla tekrar öyle davranmamalısın"). Ya da eleştirebilirler ("Bugün her şeyi yanlış yapıyorsun"), alay edebilirler ("Vurduğunda komik göründün"), veya küçümseyebilirler ("Senin yaşındakinin bunu bilmesi gerekir").

Çocuğunuzla olumlu ve kabul edici bir dille konuşun. Sık sık övün ve 가능한 spesifik olun ("Bu gece matematik ödevindeki o zor problemi çözmek için harika bir iş çıkardın"). Kendisi olmak için, kendi önceden kavrayışlarınızın ne olursa olsun onunla mücadele etmesine gerek kalmadan, onun kadar değerdiğinizi bildirin ("Bugün pistte koşunu izlerken ne kadar gurur duyduğumu anlatamam").

Ayrıca, çocuğunuzun bazı aktivitelerine karışmamak suretiyle de kabul gösterebilirsiniz. Örneğin, hangi renklerin karıştırılacağı hakkında tavsiye vermeden sadece boyamasını izlerseniz, bu onun kendi başına da çok iyi yaptığını mesajı verir. Benzer şekilde, bazen kendi düşüncelerinizi ve onu çelişkendirebilecek veya düzeltebilecek yorumlarınızı araya sokmadan, çocuğunuzu sessizce dinleyebilirsiniz.