Jak rozwiązać problemy z częstym budzeniem się malucha

Większość rodziców młodych dzieci i maluchy spotyka problemy ze snem w pewnym momencie w ciągu pierwszych 2 lat życia dziecka. Czasami dzieje się to u dzieci, które dotąd dobrze spały w okresie niemowlęcym. W wieku ok. 12-14 miesięcy niektórzy maluchy przechodzą fazę problemów ze snem, najczęściej w postaci częstego budzenia i przyczepności, albo odmowy snu i walki ze snem. Artykuł dotyczy częstego budzenia i sposobów na zachęcenie dziecka do snu i przywrócenie spokojnego cyklu.

Potrzebne rzeczy

  • Ulubiony przedmiot uspokajający dziecka: np. miękka zabawka, kocyk
  • Spokojne, miłujące, ale asertywnie nastawione myślenie

Instrukcja

  1. Po pierwsze: Jeśli dziecko budzi się często, upewnij się, że: 1) Jest wysycone i nie głodne. 2) Ma czystą, wygodną pieluchę. 3) Jest zmęczone, ale nie wyczerpane/przeprzespanie. Paradoksalnie, gdy dziecko jest przeprzespanie, przerwy we śnie są bardziej prawdopodobne. Jeśli tak jest, kładź dziecko spać pół godziny wcześniej i sprawdź, czy to pomoże. 4) Zostało zbadane przez pediatrę i jest zdrowe.

  2. Zakładając, że powyższe jest zrealizowane, a dziecko nadal budzi się często, trzeba podjąć inne środki, zwłaszcza jeśli budzi się w stanie roztrzasku. U mnie tak było z 12-miesięcznym synem, który wykazywał wzorzec: a) zasypiał z butelką i matką obok, b) po 10 min. obudził się i płakał hysterycznie, c) uspokajałam go przytulaniem/kolysaniem lub butelką, d) budził się w regularnych odstępach całą noc z tym samym płaczem.

  3. Jeśli to Twój przypadek, a dziecko wcześniej dobrze spało w niemowlęctwie, najbardziej prawdopodobną przyczyną jest normalna faza lęku rozdzielania – dziecko szuka scenariusza uspokajającego, które usypiło je na początku.

  4. Np. mój syn zasypiał z butelką i matką. Gdy budził się, zamiast się przełożyć i spać dalej, szukał dodatkowego komfortu w butelce lub matce. Gdy któregoś nie było – hysteria. Rozwiązanie: naucz go zasypiać bez butelki i kolysania, zastępując to przedmiotem uspokajającym – u niego miękkim niebieskim kocykiem, u córki sosówką.

  5. Choć idea prosta, zajęło ok. 6 tygodni, by metoda dała efekty. UWAGA: NIE wierzę w "płacz do wyczerpania" – to NIE jest nasza metoda.

  6. 1) Najpierw zmniejszyliśmy zależność od butelki, stopniowo redukując ilość mleka przed snem do zera. 2) Wprowadziliśmy uspokajające bajki w przyciemnionym świetle, wielokrotnie prosząc o zamknięcie oczu podczas opowiadania. 3) Bez kolysania, tylko delikatne przytulanie, jeśli chciał. 4) Stałe zachęcanie, aż zasnął.

  7. Tu zaczęła się poprawa. Nigdy nie wywozieliśmy go z pokoju przy budzeniu. Każdego razu wchodziłem do jego pokoju i uspokajałem W JEGO POKOJU. Powtarzałem tę samą bajkę głosem uspokajającym, uspokajałem go z płaczu, kładłem z powrotem, głaszczę nogi (cokolwiek pomoże), by pokazać, że wszystko OK, nic się nie zmieniło, mama jest blisko.

  8. Po 6 tygodniach powolnej poprawy syn zrozumiał. Lęk rozdzielania wrócił z doublą siłą w 18 i 22 mies., ale dziś (26 mies.) śpi spokojnie większość nocy. Czasem budzi się – wtedy idę do pokoju, mówię, uspokajam "mama tu jest" i od razu zasypia.

  9. Podsumowując: 1) Odwyczaj od butelki i kolysania, bo ich nie znajdzie w nocy i musi nauczyć się sam zasnąć. 2) Zachęcaj do samodzielnego zasypiania z zamkniętymi oczami, słuchając bajki/kolysanki. 3) Jeśli budzi się/hysteria – uspokaj W JEGO POKOJU, nie zabieraj do swojego łóżka – to nie pomoże w rozwoju umiejętności samo uspokajania. Możesz robić cokolwiek, by uspokoić w jego pokoju. 4) Gdy spokojny, uspokaj do snu powtarzając oryginalną bajkę/kolysankę. 5) Gdy da znaki zasypiania – wyjdź.

  10. Pamiętaj: to wymaga czasu i cierpliwości. Ale wiem, że to możliwe. Mój syn był kolikowy, kolysany jako niemowlę, nigdy nie nauczył się sam spać, miał STRASZNE budzenia w nocy w 12 m-cy+. Trzymając się metody, nauczyłem go samouspokajania BEZ zostawiania go do płaczenia. Jest szczęśliwy, zrównoważony i skacze po ścianach rano!!

  11. Powodzenia wszystkim zmęczonym mamom!

Previous:

Next: