• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Wartość grania w gry z przedszkolakiem

Budowanie umiejętności przez gry

Wartość grania w gry z przedszkolakiem

Wskazówka

Lotto obrazkowe to świetna gra dla 3-latków. Gdy dziecko opanuje proste dopasowywanie, wymyśl warianty. Rozdaj karty równo i na zmianę bądź "wojącym". Wołający odkrywa kartę i ogłasza: "Mam ptaka. Kto ma ptaka na swojej planszy?". To pozwala przedszkolakowi ćwiczyć nowe słownictwo.

Trzy lata to idealny wiek na rozpoczęcie gier planszowych i karcianych z dzieckiem – zwłaszcza jeśli Ty też je lubisz. Gry planszowe i karciane uczą o dążeniu do celu, sukcesie i rozczarowaniu. Dziecko doświadcza wygranej i przegranej – i uczy się, że za każdym razem zaczyna od czystej karty. Gry dają też szansę nauczyć o zasadach, uczciwości, szczęściu. Zwiększają zdolność skupienia. To też bardzo społeczna okazja – ćwiczenie umiejętności społecznych potrzebnych do gry z innymi: kolejkowanie, dzielenie kostki/strzałki, cierpliwość, bycie dobrym graczem. (Grając z dzieckiem, kładź nacisk na zabawę, nie na "kto wygrywa".)

Oprócz lekcji życiowych i umiejętności społecznych, dobre gry dla dzieci dają szansę na szlifowanie umiejętności akademickich. Większość gier planszowych dla przedszkolaków to liczenie lub dopasowywanie kolorów. Gry karciane to dopasowywanie figur/liczb (Pamięć, Piotruś, Makao, Wojna) lub porównywanie liczb (Wojna). Lotto obrazkowe rozszerza słownictwo i trenuje analizę i dopasowywanie obrazów.

Wprowadzając gry planszowe i karciane, wybieraj najprostsze. Jeśli dziecko musi opanować skomplikowane zasady zanim zagra, Ty lub ono szybko straci cierpliwość. Gry z przesuwaniem pionków w wyścigu do mety, kręcenie strzałką lub rzucanie kostką, liczenie do 6 – idealne wejście. Klasyki:

Candyland, Chutes and Ladders, Uncle Wiggly, Sorry, Hi-Ho Cherry-O, Trouble.

Podobnie z kartami: zacznij od prostych gier na dopasowywanie obrazków, a nie od brydża czy nawet Kier.

Jak godnie przegrywać

Niesprawiedliwe! Nigdy nie wygrywam!

Czy dać przedszkolakowi wygrać? Tzn. czy robić "łapówkę", przegrywać celowo?

Można argumentować, że celowe przegrywanie upokarza dziecko. Zamiast dawać fałszywe pewność siebie, graj tak dobrze, jak potrafisz, i niech kostki padną, jak padną. Jeśli dziecko przegra – niech tak zostanie. Przecież przedszkolak musi poznać obie strony etykiety rywalizacji: jak godnie przegrywać i jak wygrywać bez poszarpivanja.

Ale z drugiej strony chcesz, by dziecko lubiło grać. Jeśli przegrywa zawsze, zamiast motywować do starania się następnym razem, straci zainteresowanie grą. Więc, by utrzymać zainteresowanie, musi wygrywać blisko połowie gier.

Oczywiście, to nie oznacza, że musisz robić "łapówki". Możesz trzymać twarde linie, odmawiając przegrywania. Ale jeśli tak robisz, ogranicz gry do tych opartych wyłącznie na szczęściu, gdzie przedszkolak ma równe szanse. Większość gier dla przedszkolaków – Chutes and Ladders, Hi-Ho Cherry-O, Candyland – opiera się na losowości.

Z drugiej strony, wiele gier karcianych dla przedszkolaków – Pamięć, Makao, Piotruś – ma element umiejętności. W takich grach prawdopodobnie będziesz lepszym graczem. Jeśli wciąż insystujesz na grzeniu na maksymalnie i wygrywaniu w grach wymagających umiejętności, rozważ dawnie sobie handicap. W Pamięci np. daj dziecku na start 6–8 par kart przed rozłożeniem reszty. Metodą prób i błędów dobierz odpowiedni handicap, by dodać napięcia (kto wygra?).

Wskazówka

W grach, które wydają się trwać wieki (Wojna), dziecko pewnie nie doceni, jeśli po prostu zrezygnujesz. W takich przypadkach przegranie celowe może być najszybszym i najmniej bolesnym końcem.

Z pewnością dziecko musi nauczyć się godnie przegrywać. Inni przedszkolacy nie pozwolą mu wygrać. Zanim zacznie grać z innymi, musi zrozumieć, że każde dziecko chce wygrać, ale tylko jedno może.

Jednocześnie lekcje z gry nie powinny kręcić się wyłącznie wokół godnego przegrywania. Wygrana, zwłaszcza pokonanie Ciebie (tak dużego, silnego, mądrego), da przedszkolakowi ogromną radość i wstrząs pewności siebie. To też daje Tobie szansę na pokazanie godności w porażce – jeśli dasz radę.