Jak rozmawiać z dziećmi o wyborach 2020 i brzydkiej stronie polityki – wedle ekspertów

Wiele atramentu rozlano o stresie wyborczym Amerykanów wykraczającym poza wykresy, a nowe badania pokazują, że dzieci nie są odporne. Nowe badanie psychologiczne opublikowane w "Child Psychiatry and Human Development" sugeruje, że dzieci i nastolatkowie martwią się kwestiami politycznymi. To argument dla rodziców i opiekunów, by rozpocząć rozmowę o wyborach i czasem brzydkiej stronie polityki.

"Niektórzy rodzice, zrozumiale przerażeni, wyłączają TV, gdy pojawia się cokolwiek politycznego i nie rozmawiają z dziećmi o polityce wcale" – mówi dr Leela R. Magavi, psychiatra dorosłych, nastolatków i dzieci, dyrektor medyczny Community Psychiatry. "Zalecam rozmowy adekwatne do wieku o polityce. Dzieci usłyszą o [wiadomościach] przez różne platformy i znajomych, dlatego ważne, by mogły otwarcie rozmawiać z rodzicami i zadawać pytania".

Oto jak rodzice i opiekunowie mogą rozmawiać z dziećmi o polityce w sposób pomagający im myśleć krytycznie, zarządzać wielkimi emocjami i podjąć produktywne, sensowne działania.

Podstawy dla rodziców

Dzieci, których uważasz za za małe – prawdopodobnie nie są. Magavi naleca do rozmów o polityce w sposób adekwatny do wieku, pamiętając, że dzieci w wieku 3 lat są gotowe na pewne tematy.

Eric Patterson, licencjonowany doradca z Kittanning, Pensylwania, zgadza się: "Żaden temat nie powinien być tabu ze względu na wiek odbiorcy. Rozmawiając z młodszymi dziećmi o polityce i obecnym klimacie, najlepiej trzymać się 'ogólnych' idei reprezentujących osobę lub partię, np.: 'Demokraci chcą opiekować się potrzebującymi, Republikanie zazwyczaj myślą, że ludzie powinni sami o siebie dbać' – to dość precyzyjne i łatwe do zrozumienia".

Traktuj to jako okazję. Rozmowa o głosowaniu i wyborach daje szansę wyjaśnić, jak działa rząd i deliniować cel wyborów jako czasu, gdy wszyscy obywatele sprawują prawo do wyboru przywództwa – mówi Mary Rourke, psycholog, dyrektor Instytutu Psychologii Klinicznej Uniwersytetu Widener.

Rozbij kluczowe elementy polityki

Wartości

Ted Sun, psycholog organizacyjny z Dublin, Ohio, ojciec 8-latki, angażuje córkę w temat wyborów pytając o wartości. "Większość dzieci uczy się, jakie wartości powinni praktykować, jakie powinni mieć liderzy: uczciwość, integralność, szacunek itp." Pyta ją:

  • Jak myślisz, w jaki sposób lider powinien traktować ludzi?
  • Czego nauczyłaś się w szkole o uczciwości?
  • Co wiemy o przymuszeniu?
  • Jakiego lidera chciałabyś podążać?

Refleksja nad tymi pytaniami pomaga jej myśleć krytycznie i dochodzić do własnych wniosków.

Opinie

Rodzice mogą pokazać, że do kwestii jest wiele stron/perspektyw i że dobrzy ludzie mogą się nie zgadzać. "Pomaganie dzieciom zobaczyć, że różne opinie prawie nigdy nie to kwestia dobra kontra zło" – mówi Rourke.

Dr Lea Lis, psychiatra dorosłych i dzieci, autorka "No Shame", proponuje dodać: inne punkt widzenia nie czyni ludzi wrogami. "Użyj pozytywnych modeli: jak sędzia Ruth Bader Ginsburg nie zgadzała się z sędzią Scalią, ale były wspaniałymi przyjaciółmi".

Uczucia

Ten sezon wyborczy jest wyjątkowo wredny: bałagan, obraźliwe określenia, przymusowanie – przyznaje Rourke. "Dyskurs wokół wyborów staje się bardziej o osobie i emocjach, mniej o ideach".

Warto omówić rolę emocji w polityce. Politycy wiedzą, że większość ludzi głosuje na podstawie uczuć, nie faktów, więc celowo podburzają emocje – sugeruje Robin Terry-Brown, autorka nadchodzącej książki National Geographic "Breaking the News".

Rodzice mogą zilustrować to dla dzieci, wyjaśniając "przepis na propagandę". "Składniki propagandy: gdy postacie publiczne grają na strachach ludzi, używają prostych komunikatów i powtarzają je w kółko. Gdy dzieci to zrozumieją, będą rozpoznawać to codziennie w wyborach".

Rourke naleca wyjaśnić dzieciom, że duże uczucia nie są najbardziej pomocnym sposobem podejmowania decyzji i mogą odciągnąć od ważnych informacji. "Możemy skierować uwagę dzieci od wrednictwa i negatywnych zachowań ku ważnym kwestiom, jakie reprezentuje każdy kandydat. Pomaganie dzieciom zobaczyć, że apelacje do uczuć nie są tak pomocne jak uwaga do kwestii – pomoże im opierać się emocjonalnemu ciągnięciu".

Daj im pomocne, produktywne narzędzia

1. Podkreślaj klasyczne lekcje z przedszkola.

Niro Feliciano, psychoterapeutka, specjalistka od lęku z Wilton, Connecticut, sugeruje powtarzanie podstaw:

  • Szacunek dla ludzi, którzy nie wyglądają ani nie myślą jak Ty.
  • Cierpliwe słuchanie. (Szukaj przykładów w ich życiu: "Jak czujesz się, gdy mama nie słucha, gdy chcesz do mnie mówić?")
  • Bez obraźliwych przezywek.

2. Pokaż im, jak działa refleksyjne słuchanie.

Refleksja tego, co ktoś powiedział, pokazuje, że bierzesz drugą osobę na poważnie – wskazuje Lis. Działa przez powtórzenie oryginalnego stwierdzenia. Np. jeśli ktoś mówi: "Myślę, że ten kandydat może być za stary na prezydenta", możesz powiedzieć: "Rozumiem, że może być stary, ale myślę, że wciąż jest bardzo zwinny umysłowo" – reflektując oryginał.

3. Modeluj reakcje pełne współczucia.

"Np. po debacie jak pierwsza prezydencka 2020, rodzic może powiedzieć: 'Ojej, czuję, że ten kandydat może być przerażony perspektywą przegranej – patrz, jak jego wielkie uczynia go przerywać i być niemiły dla drugiego. Nie słyszymy nawet jego własnych pomysłów'. Albo: 'Ojej, ten kandydat musi być zły. Jego wielkie uczucia sprawiły, że nazwał przeciwnika przezwiskiem. To nie szanowne i nie pomaga nam zobaczyć jego pomysłów'."

Pomagając dzieciom wpiąć negatywne zachowania emocjonalne w kontekst i zrozumieć ich możliwe pochodzenie, rodzice i opiekunowie mogą im pomóc uniknąć wciągania w negatywność i skupić się na ważności kwestii – mówi Rourke.

4. Zachęcaj do pauzy, myślenia i zadawania pytań przed działaniem lub reakcją.

Najlepszy sposób na zachęcanie dzieci do myślenia krytycznego, gdy czują silnie? Zachęcaj do czasu przed odpowiedzią i do myślnej reakcji, a nie irracjonalnej – mówi Feliciano. Jedna metoda: poproś o opis sytuacji, w której zareagowali za szybko, i omów wynik.

Uwaga o mediach społecznościowych: Rodzice mogą rozmawiać ze starszymi dziećmi o tym, jak nagłówki i posty w mediach społecznościowych są często projektowane, by wywoływać silne reakcje emocjonalne, by ludzie klikalali lub udostępniali – mówi Terry-Brown. "Najlepsza rada dla dzieci – i nas wszystkich – to: gdy czujemy silną, natychmiastową reakcję, powstrzymaj chęć natychmiastowego udostępnienia. Zatrzymaj się, oddechnij, pomyśl, co sprawia, że tak się czujesz. Pierwsza linia obrony: przeczytaj cały artykuł/post przed udostępnieniem".

Dodaje, że rozmowa o postach politycznych w mediach to szansa dla rodziców, by wskazać, że wielu ludzi myśli, że w sieci można powiedzieć cokolwiek, jakkolwiek krzywdzące.

"Przesłanie do dzieci: pamiętaj, że po drugiej stronie postów są ludzie, i nigdy nie powinieneś pisać w mediach czegoś, czego nie powiedziałbyś komuś osobiście" – mówi Terry-Brown. "A gdy widzisz, że inni piszą okruciejsze rzeczy – ci ludzie są fejarni, bo nigdy nie powiedzieliby to osobiście".

Podsumowując dyskurs w mediach, wg Pattersona: "Zachęcaj dzieci do komunikowania się o polityce twarzą w twarz lub wideoczatem, by zmniejszyć ryzyko, że którejś ze stron odważy się na dystansie mediów".

5. Pomóż im zarządzać lękiem

"Dla dzieci każdego wieku ważne, by widziały, że dorośli zwracają uwagę i zareagują na to, co nadejdzie, i to poradzą. Ważne: przyznać, że to trudne czasy, wielu się martwi, co będzie dalej, ale równie ważne: dać pewność, że myślni i zdolni dorośli będą w okolicy i poradzą sobie z czymkolwiek".

6. Pomóż im skierować energię na zmiany

Duża część nauczania dzieci jak mówić i angażować się w politykę i wybory to modelowanie zdrowych zachowań i komunikacji dla nich. Ale przy wielkich emocjach, jakie polityka wywołuje nawet u dorosłych, trudno nie krzyczeć na TV ani nie robić dramatycznych stwierdzeń ("Może trzeba wyjechać do Kanady!" albo "To koniec demokracji!").

Rodzice mogą przekierować tę pasję i energię na zmiany w małej skali – sugeruje Patterson. "Zamiast zmian, które natychmiast zmieniają świat, dzieci i dorośli mogą zacząć od angażowania się w mniejsze zadania: wolontariat na dobry cel, darowizna dla ulubionej charyty. To pokazuje dzieciom, że małe działania mogą tworzyć zmiany".

Previous:

Next: