Kokłusz u nastolatków

Kokłusz (pertussis), nazywany też „kaszlem 100 dni”, trwa do 10 tygodni. Choć znany jako choroba dziecięca, może dotknąć nastolatków. To wysoce zaraźliwe zapalenie dróg oddechowych wywołuje gwałtowne ataki kaszlu i silne objawy przeziębienia. Wczesne szczepienie chroni przed kokluszem.

Objawy

  • Często objawy pojawiają się 1–3 tygodnie po infekcji (bakteria Bordetella pertussis). Na początku łagodne, naśladowujące przeziębienie: katar, kichanie, łzawienie, zatkanie nosa, suchy kaszel, podwyższona temperatura. Po 1–2 tygodniach nasilają się: niekontrolowany kaszel, ekstremaalne zmęczenie, ataki kaszlu kończące się charakterystycznym „kokłuszowym” dźwiękiem.

Powikłania

  • Kokłusz mało grozi nastolatkom – ich układy odpornościowe są dojrzałe. Może dać uciążliwy kaszel, bezsenność, nieobecności w szkole. Rzadko: silny kaszel pęka żeber, pęka naczyń krwionośnych w skórze/bielmach oczu, pęknięcia brzuszne. Kokłusz jest wysoce zaraźliwy – rozprzestrzenia się kapiązkami z nosa/ust. Nastolatkowie i dorośli są bardziej podatni, bo szczepienie z dziecięstwa osłabia.

Przewidywanie

  • Nastolatkowie powinni odebrać szczepionkę przeciw kokluszem. Według Amerykańskiej Akademii Pediatrii, dawkę przypominającą Tdap można podać w wieku 11–18 lat. Podobna do DTaP (difteria, tetanos, kokłusz bezkomórkowy) podawanej przed 6. rokiem życia, Tdap ma mniejsze stężenia toksyn difterii i tetanusa i może być podawana dorosłym.

Diagnoza i leczenie

  • Tylko lekarz może zdiagnozować kokłusz: wywiad, badanie, próbki z gardła/nosa, morfologia, RTG klatki. Antibiotyki – standardowe leczenie, skracające infekcję. Leczenie nie zawsze łagodzi objawy, ale hamuje rozprzestrzenianie. Wypoczynek i nawilżacz chłodnej mgiełki ułatwiają rekonwalescencję.