Jak radzić sobie z typowym zachowaniem nastolatka

Lata nastolateckie to często burzliwy czas dla rodziców i dzieci. Czasem zastanawiasz się, co stało się z Twoim dotychczas słodkim, miłym i posłusznym dzieckiem. Wiele irytujących zachowań – wybuchy emocji, łamanie godziny wracania – jest normalnych u nastolatków, ale może sprawiać, że czujesz się bezsilny. Nie musisz w्या się frustracją ani prowadzić ciągłej wojny. Możesz radzić sobie z typowym zachowaniem i budować pozytywną, miłującą relację.

Instrukcje

  1. Przeczytaj o rozwoju nastolatków (KidsHealth.org). Poznaj, co jest normą, a co odchyleniem. Jeśli wiesz, czego się spodziewać – lepiej poradzisz sobie z sytuacjami. Jeśli uznasz zachowanie za normalne – mniej stresu. Jeśli na podstawie wiedzy uważasz, że nie jest normalne – skonsultuj się ze specjalistą ds. zdrowia psychicznego dzieci.
  2. Słuchaj nastolatka, gdy prosi o radę lub pomoc. Wielu rodziców, zajętych pracą, nie poświęca czasu na słuchanie i rozmowę (Focus Adolescent Services). Nastolatek może buntować, by przyciągnąć uwagę. Słuchaj, gdy chce gadać, interesuj się jego życiem. Zmień perspektywę: słuchanie to nie dawanie nieproszonych rad ani ocenianie. Spróbuj wejść w jego buty i zrozumieć, co czuje. Może się rozluźnić i otworzyć, gdy robicie coś razem – mycie naczyń, spacer.
  3. Unikaj wyrywania się, gdy nastolatek Cię odrzuca lub wydaje się, że Cię nienawidzi (Nadine Kaslow, WebMD). Cel rozwojowy adolescencji: separacja od rodziny i budowanie własnej tożsamości. Nastolatek musi Cię odsunąć, by przetestować wiarę we własne siły. Jeśli czujesz ukrzyżowanie, możesz chcieć odpłacić tą samą monetą. Zamiast tego: zostaj spokojny, pokaż współczucie – pamiętaj swoją młodzieńcze i spróbuj zrozumieć go.
  4. Ustal konsekwencje za łamanie zasad. Możesz być współczujący, ale nie musisz być dywanem. Stawiaj granice, ale nagradzaj zaufane zachowania (KidsHealth.org). Np. jeśli nastolatek przestrzega policyjny powrót – przesuń go o 30 min później, pokazując docenienie.
  5. Rozmawiaj o narkotykach i alkoholu. AACAP: eksperymentowanie w młodzieńcze jest powszechne, ale nie znaczy, że masz to tolerować. Poinformuj, że oczekuj abstynencji niezależnie od tego, co robią znajomi. Powiedz, że rozumiesz presję rówieśników, ale ufasz, że trzyma się zasad. Polityka zero tolerancji to najlepsza ochrona (HealthyChildren.org).

Previous:

Next:

  • 3 główne różnice między sensorycznym wybuchem a hysterią
    3 główne różnice między sensorycznym wybuchem a hysterią
    Jako rodzice zazwyczaj potrafimy rozpoznać, gdy nasze dziecko rzuca hysterię. Coś, zazwyczaj słowo „nie”, to uruchamia. Nagle zamieniają się w czerwonotwarzą, dziko patrzącego biesa. Ale jest coś innego, co może sprawić, że zachowują się podobnie – s
  • Potrzeby specjalne: definicja i zrozumienie 4 typów
    Potrzeby specjalne: definicja i zrozumienie 4 typów
    Potrzeby specjalne mogą oznaczać wiele rzeczy – od dobrze radzenia sobie ze stanem, który wyzwanie stawia przed jednym aspektem życia codziennego, po radzenie sobie z czymś, co zmusza do nauki nowej normy. Termin „potrzeby specjalne” służy do opisu o
  • Kluczowe zasady rodzicielstwa: Co robić, a czego unikać w dyscyplinie
    Kluczowe zasady rodzicielstwa: Co robić, a czego unikać w dyscyplinie
    Nie wiem, jak Ty, ale nie lubię słowa „dyscyplina”. Sugeruje wyrzucanie, karanie, a nawet (niech żyje) bicie. Dzieci powinny być widziane, a nie słyszane – cała ta bajka. Właściwie jednak, po przejściu nad same słowo, to niezbędna umiejętność dla rod