• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak radzić sobie z nastolatkiem, który nie wymalizuje myśli

Gdy nastolatek nie chętnie wymalizuje uczuć i myśli, musisz pracować harder, by czuł się swobodnie, by się wyrażać. Może jest nieśmiała, zawstydzona, prywatna – albo zła i milczenie to jej sposób na radzenie sobie z gniewem. Według terapeuty behawioralnego James Lehmana (Empowering Parents), nastolatek czuje moc, gdy domyka się przed rodzicem. Nie bierz braku wymalizowania osobiście, ale też go nie zachęcaj, niezależnie od przyczyny.

Instrukcje

1. Przestań pchać nastolatka do rozmowy, radzi psycholog Carl Pickhardt (Carlpickhardt.com). Pchanie do wymalizowania pogarsza sprawę. Np. gdy widzisz stres, a on nie chce gadać, mówienie: „Jestem rodzicem i wymagam, byś powiedział, co cię boli” – tylko odpycha. Powiedz: „Jestem, jeśli chcesz porozmawiać, kiedykolwiek to będzie”. To pokazuje troskę i brak presji.

2. Odłóż wszystko i słuchaj, gdy nastolatek podejmie próbę rozmowy, radzi Laura Markham (psycholog, Aha Parenting). Nastolatkowie nie dają opcji „skonczę to, co robię, porozmawiamy później”. Nawet jeśli Twoja sprawa jest pilna – przestań i słuchaj. Wiedza, że jesteś gotowy słuchać zawsze, może sprawić, że częściej się wymalizuje.

3. Zadawaj pytania wymagające rozbudowanej odpowiedzi, nie tak/niew. Według Markham to dobra metoda nauki wymalizowania. Np. zamiast „Jak było w szkole?” (odpowiedź: „Dobrze”) zapytaj: „Czego się dziś nauczyłeś?”. Wymuszasz namysł i myślową odpowiedź.

4. Powiedz nastolatce, że jej brak wymalizowania zmusza Cię do domyślania się o jej życiu – i może nie spodoba jej się to, co wymyślisz. Według Pickhardta to daje znać, że milczenie nie jest mile widziane, bez podsłuchiwania. Np.: nagłe złe oceny Cię martwią, ale brak chęci rozmowy sprawia, że masz wrażenie, że coś ukrywa, i z niewiedzy musisz wymyślić dyscyplinę, co może nie wydawać się sprawiedliwe. Milczenie o ocenach może sugerować narkotyki – odbierasz prawo jazdy i kieszonkowe. Tymczasem przyczyna to frustracja z przedmiotu.