• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Miłość i romantyka

Wszyscy doświadczyliśmy miłości. Kochaliśmy (i byliśmy kochani przez) rodziców, braci, siostr, przyjaciół, zwierząt. Ale miłość romantyczna jest inna. To intensywne, nowe uczucie, jakiego nie ma w innych formach kochania.

Dlaczego zakochujemy się?

Kochanie i bycie kochanym bogaci nasze życie. Gdy ludzie czują bliskość innych, są szczęśliwsi, a nawet zdrowsi. Miłość sprawia, że czujemy się ważni, zrozumieni i bezpieczni.

Ale każdy rodzaj miłości ma swój specyficzny charakter. Miłość do rodzica różni się od miłości do małego brata czy najlepszego przyjaciela. A miłość w relacjach romantycznych to zupełnie unikalny typ miłości.

Nasza zdolność do czucia miłości romantycznej rozwija się w okresie dojrzewania. Nastolatkowie na całym świecie odczuwują pasjonujące uczucia przyciągania. Nawet w kulturach, gdzie nie wolno na nie działać ani je wyrażać, one tam są. To naturalna część dorastania – rozwój uczuć romantycznych i przyciągania seksualnego do innych. Te nowe uczucia mogą być ekscytujące – lub na początku mylące.

Magiczne składniki relacji miłosnych

Miłość to tak silna emocja, że eksperci nieustannie ją badają. Odkryli, że miłość ma trzy główne cechy:

1. Przyciąganie to „chemia” miłości. To wszystko, co fizyczne – a nawet seksalne – w zainteresowaniu dwóch osób nawzajem. Przyciąganie odpowiada za pragnienie pocałunku i objęcia obiektu naszych afektów. To też to, co stoi za rumieniem, nerwowym a zarazem ekscytowanym stanem, gdy ta osoba jest blisko.
2. Bliskość to wiązanie, które rodzi się, gdy dzielimy myśli i uczucia, których nie dzielimy z nikim innym. Gdy masz to uczucie bliskości z chłopakiem lub dziewczyną, czujesz się wspierany, opiekowany, zrozumiany i zaakceptowany takim, jaki jesteś. Zaufanie to duża część tego.
3. Zaangażowanie to obietnica lub decyzja o pozostaniu przy drugiej osobie przez góry i dołki relacji.

Te trzy cechy miłości mogą łączyć się w różne sposoby, tworząc różne rodzaje relacji. Np. bliskość bez przyciągania to miłość, którą czujemy do najlepszych przyjaciół. Dzielimy z nimi sekrety i osobiste sprawy, je wspieramy, oni stają przy nas. Ale nie interesujemy się nimi romantycznie.

Przyciąganie bez bliskości to bardziej zachcianka lub zachwyt. Jesteś przyciągnięty fizycznie, ale nie znasz osoby dostatecznie dobrze, by czuć bliskość płynącą z dzielenia się doświadczeniami i uczuciami.

Miłość romantyczna to połączenie przyciągania i bliskości. Wiele relacji wywodzi się z początkowego przyciągania (zachcianki, „miłości od pierwszego wejrzenia”) i rozwijają w bliskość. Możliwe jest też, by przyjaźń przeszła z bliskości w przyciąganie, gdy dwoje ludzi zrozumie, że ich relacja to więcej niż „lubię” i zainteresowali się sobą nawzajem romantycznie.

Dla ludzi zakochujących się po raz pierwszy, trudno może być rozróżnić intensywne, nowe uczucia przyciągania fizycznego od głębszej bliskości towarzyszącej byciu zakochanym.

Trwała miłość czy krótki romans?

Trzeci składnik relacji miłosnej, zaangażowanie, to chęć i decyzja o byciu parą w przyszłości – mimo zmian i wyzwań, jakie niesie życie.

Czasami pary zakochujące się w liceum tworzą zaangażowane relacje trwające lata. Wiele relacji nie trwa, ale nie dlatego, że nastolatkowie nie są zdolni do głębokiego kochania.

Zazwyczaj mamy krótsze relacje w wieku nastolateckim, bo adolescencja to czas, gdy instynktywnie szukamy wielu różnych doświadczeń i wypróbowujemy różne rzeczy. To wszystko część odkrywania, kim jesteśmy, co cenimy i co chcemy z życia.

Inny powód krótszych relacji w nastolatkowym wieku to to, że to, co chcemy z relacji romantycznej, zmienia się z wiekiem. W nastolatkowym wieku – zwłaszcza u chłopców – relacje są głównie o przyciąganiu fizycznym. Ale gdy chłopcy osiągają ok. 20 lat, oceniają cechy wewnętrzne jako najważniejsze. Dziewczyny w nastolatkowym wieku kładą nacisk na bliskość – choć nie mają nic przeciwko, jeśli potencjalny partner jest uroczy!

W nastolatkowym wieku relacje są głównie o zabawie. Randki wydają się świetnym sposobem na to, by mieć kogoś do wspólnych wyjść i zajęć. Randkowanie może być też sposobem na wpisanie się w grupę. Jeśli wszyscy przyjaciele randkują, możemy naciskać na siebie, by też znaleźć partnera.

Dla niektórych randkowanie to kwestia statusu. Może prawie wyglądać jak inna wersja klik: presja, by iść z „odpowiednią” osobą w „odpowiedniej” grupie, może sprawić, że randkowanie jest mniej zabawne i mniej o miłości!

W późniejszym nastolatkowym wieku relacje mniej dotyczą zabawy i wpisywania się w grupę. Bliskość, dzielenie się, wierzenie stają się ważniejsze dla obojga płci. Gdy osiągają 20-latek, większość dziewczyn i chłopców ceni wsparcie, bliskość, komunikację i pasję. To czas, gdy ludzie zaczynają myśleć o znalezieniu kogoś, z kim można zaangażować się na długą metę – miłości, która przetrwa.

Co czyni dobrą relację?

Gdy ludzie po raz pierwszy doświadczają zakochania, często zaczyna się od przyciągania. Uczucia seksualne mogą być częścią tego przyciągania. Ludzie na tym etapie mogą marzyć o zachciance lub nowym partnerze. Mogą rysować imię osoby lub myśleć o niej, gdy gra konkretna piosenka.

To pewnie wygląda jak miłość. Ale to jeszcze nie miłość. Nie miało czasu wzrosnąć do emocjonalnej bliskości potrzebnej do miłości. Ponieważ uczucia przyciągania i zainteresowania seksualnego są nowe i skierowane na osobę, z którą chcemy relację, nie dziwi, że mylimy przyciąganie z miłością. Wszystko jest tak intensywne, ekscytujące i trudne do posortowania.

Szalona intensywność pasji i fazy przyciągania blaknie po pewnym czasie. Jak wkładanie całej energii w wygranie wyścigu – taka pasja jest ekscytująca, ale zbyt ekstremalna, by trwać wiecznie. Jeśli relacja ma przetrwać, tutaj na scenę wkracza bliskość. Wczesna pasja może opaść, ale na jej miejsce przychodzi głębokie, czułe przywiązanie.

Niektóre sposoby, w jakie ludzie zbliżają się:

• Nauka dawanie i otrzymywanie. Zdrowa relacja dotyczy obu ludzi, a nie tego, ile jeden może odebrać od (lub dać drugiemu).
• Ujawnianie uczuć. Wspierająca, troskliwa relacja pozwala ujawniać szczegóły o sobie – lubieniach i niechęciach, marzeniach i lękach, dumie i rozczarowaniach, strachach i słabościach.
• Słuchanie i wspieranie. Gdy dwoje ludzi troszczy się, oferują wsparcie, gdy drugi czuje się wrażliwy lub przerażony. Nie poniżają ani nie obrażają partnera, nawet gdy się nie zgadzają.

Dawanie, otrzymywanie, ujawnianie i wspieranie to proces dwukierunkowy: jedna osoba dzieli się detalem, potem druga, potem pierwsza czuje się bezpiecznie, by podzielić się nieco więcej. Tak relacja stopniowo buduje się w przestrzeń otwartości, zaufania i wsparcia, gdzie każdy partner wie, że drugi będzie, gdy czasy będą trudne. Obaj czują się polubieni i zaakceptowani takimi, jakimi są.

Początkowa pasja i przyciąganie nie znikają. Po prostu są inne. W zdrowych, długotrwałych relacjach pary często odkrywają, że intensywna pasja przychodzi i odchodzi w różnych momentach. Ale bliskość zawsze tam jest.

Czasami para traci bliskość. U dorosłych relacje mogą zamienić się w to, co eksperci nazywają „pustą miłością”. Oznacza to, że bliskość i przyciąganie zniknęły, a zostają razem tylko z zaangażowania. To rzadkie u nastolatków, ale są inne powody kończenia relacji.

Dlaczego relacje kończą się?

Miłość jest delikatna. Trzeba o nią dbać i pielęgnować, by przetrwała próbę czasu. Tak jak przyjaźnie, relacje mogą upaść, jeśli nie poświęca się im wystarczająco czasu i uwagi. To jeden powód, dla którego niektóre pary nie trwają – ktoś może być tak zajęty szkołą, zajęciami pozalekcyjnymi i pracą, że ma mniej czasu na relację. Albo relacja kończy się, gdy ludzie kończą szkołę i idą na różne studia lub ścieżki kariery.

Dla niektórych nastolatków para może oddalić się, bo rzeczy im ważne zmieniają się w trakcie dojrzewania. Albo każda osoba chce czego innego z relacji. Czasami obaj zdają sobie sprawę, że relacja się skończyła; czasami jeden to czuje, a drugi nie.

Idź do przodu

Strata miłości może być bolesna dla każdego. Ale jeśli to Twoja pierwsza prawdziwa miłość i relacja kończy się przed Twoją gotowością, uczucie straty może wydawać się przytłaczające. Jak początkowa pasja w relacji, tak nowość i surowe żałoba i straty mogą być intensywne – i zburające. Nie bez powodu mówi się o złamanym sercu.

Gdy relacja kończy się, ludzie naprawdę potrzebują wsparcia. Strata pierwszej miłości to coś, do czego nie jesteśmy emocjonalnie przygotowani. Pomaga mieć bliskich przyjaciół i rodzinę, na których można się opierać. Niestety, wielu ludzi – często dorosłych – oczekuje, że młodzi ludzie odskoczą i „po prostu to przejdą”. Jeśli masz złamane serce, znajdź kogoś, z kim możesz porozmawiać, kto naprawdę rozumie Twój ból.

Trudno uwierzyć, gdy serce pękło, że można kiedykolwiek poczuć się lepiej. Ale stopniowo te uczucia stają się mniej intensywne. W końcu ludzie przechodzą do innych relacji i doświadczeń.

Relacje – czy trwają 2 tygodnie, 2 miesiące, 2 lata czy życie – to wszyscy szansy na doświadczenie miłości na jej wielu poziomach. Uczymy się zarówno jak kochać, jak i jak być kochanym w zamian.

Romans daje szansę na odkrycie własnego „ja” w dzieleniu się z kimś nowym. Uczymy się, co lubimy w sobie, co chcielibyśmy zmienić, i jakie cechy i wartości szukamy w partnerze.

Relacje oparte na miłości uczą nas szacunku do siebie i do innych. Miłość to jedno z najbardziej wypełniających doświadczeń w życiu. Jeśli romans Cię jeszcze nie znalazł, nie martw się – masz mnóstwo czasu. I odpowiednia osoba jest wartą oczekiwania.