Jak rodzice mogą modelować umiejętności dobrego słuchania?

Jak rodzice mogą modelować umiejętności dobrego słuchania?

Jak rodzice mogą modelować umiejętności dobrego słuchania? Słuchaj lepiej, ucz się więcej
W jednym z pasków komiksowych Family Circus, mała dziewczynka patrzy na ojca, który czyta gazetę, i mówi: „Tatu, musisz mnie słuchać oczami, a nie tylko uszami.”

To stwierdzenie mówi prawie wszystko, co jest do powiedzenia o słuchaniu, czy w naszych rozmowach prywatnych, czy w nauce w szkole.

Czy umiejętności słuchania wpływają na uczenie się? Słuchanie nie jest przedmiotem szkolnym jak czytanie i pisanie. Wielu z nas wydaje się uważać, że przychodzi naturalnie i że tak długo, jak potrafimy słuchać wskazówek, jak znaleźć toaletę, nic więcej nie musi być powiedziane. Najnowsze badania odkrywają, że słuchanie jest bardzo dużą częścią szkolnego uczenia się i jest jednym z naszych głównych sposobów interakcji z innymi ludźmi na podstawie osobistej. Szacuje się, że między 50 a 75 procent czasu lekcyjnego uczniów poświęca się na słuchanie nauczyciela, innych uczniów lub mediów audio.

Czy rodzice mogą kierować swoje dzieci do lepszego słuchania? Według badań nad umiejętnościami słuchania, bycie dobrym słuchaczem oznacza skupienie uwagi na treści i przeglądanie ważnych informacji. Rodzice mogą modelować dobre zachowania słuchania dla swoich dzieci i doradzać im sposoby słuchania jako aktywnego ucznia, wyłanianie punktów kulminujących rozmowy i zadawanie odpowiednich pytań. Czasem pomaga „pokazać” dzieciom, że aktywny słuchacz to ten, kto patrzy mówiącemu w oczy i jest gotowy wyłączyć telewizor, by upewnić się, że słuchacz nie jest rozpraszany przez zewnętrzne zakłócenia.

Wskazówki do dobrego słuchania
Bądźcie zainteresowani i uważni. Wasze dziecko może say, czy ma Wasze zainteresowanie i uwagę, po to, jak odpowiadacie lub nie. Zapomnijcie o telefonie i innych rozpraszaczach. utrzymajcie kontakt wzrokowy, by pokazać, że naprawdę jesteście z Waszym dzieckiem.

Zachęcajcie do mówienia. Niektóre dzieci potrzebują zaproszenia, by zacząć mówić. Możecie zacząć od: „Opowiedz mi o swoim dniu w szkole.” Dzieci są bardziej skłonne dzielić się swoimi pomysłami i uczuciami, gdy inni uważają je za ważne.

Słuchajcie cierpliwie. Ludzie myślą szybciej, niż mówią. Z ograniczoną słownictwem i doświadczeniem w mówieniu, dzieci często potrzebują więcej czasu niż dorośli, by znaleźć odpowiednie słowo. Słuchajcie, jakbyście mieli mnóstwo czasu.

Wysłuchajcie dzieci do końca. Unikajcie przerywania dzieci przed skończeniem mówienia. Łatwo ukształtować opinię lub odrzucić poglądy dzieci zanim skończą to, co mają do powiedzenia. Może być trudno słuchać z szacunkiem i nie korygować nieprawidłowych pojęć, ale szanujcie ich prawo do posiadania i wyrażania opinii.

Słuchajcie komunikatów niewerbalnych. Wiele komunikatów, które dzieci wysyłają, jest przekazywanych niewerbalnie przez ton głosu, mimikę twarzy, poziom energii, postawę lub zmiany we wzorcach zachowania. Często możecie dowiedzieć się więcej z tego, jak dziecko coś mówi, niż z tego, co mówi. Gdy dziecko wraca widocznie zdenerwowane, znajdźcie ciszy chwilę wtedy lub w tym dniu, by pomóc zbadać te uczucia.

Sugestie do poprawy komunikacji
Bądźcie zainteresowani. Pytajcie o pomysły i opinie dziecka regularnie. Jeśli pokażecie jej, że naprawdę interesujecie się tym, co myśli i czuje, i chcecie wiedzieć, jakie są jej opinie, ona stanie się komfortowa z wyrażaniem myśli dla Was.

Unikajcie pytań zamkniętych. Zadajcie dziecku pytania, które rozszerzą interakcję, a nie ją zakończą. Pytania wymagające tak/nie lub dobrej odpowiedzi prowadzą rozmowę do ślepego zaułka. Pytania proszące o opis, wyjaśnienie lub dzielenie się pomysłami wydłużają rozmowę.

Rozwijajcie rozmowę. Spróbujcie złapać kawałek rozmowy dziecka. Odpowiadajcie na jej stwierdzenia pytaniem, które parafrazuje lub używa niektórych z tych samych słów, których ona użyła. Gdy używacie własnego phrasingu dziecka lub terminologii, wzmacniacie jej pewność siebie w umiejętnościach konwersacyjnych i werbalnych i uspokajacie ją, że jej pomysły są słuchane i cenione.

Dzielcie się swoimi myślami. Dzielcie się tym, o czym myślicie, z dzieckiem. Na przykład, jeśli zastanawiacie się, jak przeustawić meble, angażujcie dziecko pytaniami takimi jak: „Nie jestem pewien, gdzie postawić tę półkę. Gdzie myślisz, że byłoby dobre miejsce?”

Obserwujcie znaki. Obserwujcie dziecko pod kątem znaków, że czas skończyć rozmowę. Gdy zaczyna patrzeć w dal, daje głupie odpowiedzi, lub prosi o powtórzenie kilku Waszych uwag, to prawdopodobnie czas zatrzymać wymianę.

Odbijajcie uczucia. Jedną z najważniejszych umiejętności dobrych słuchaczy jest zdolność do włożenia się w buty kogoś innego – empatyzowania z mówiącym przez próbę zrozumienia jego myśli i uczuć. Jako rodzic, spróbujcie zwierciadlić uczucia dziecka, powtarzając je. Możecie odzwierciedlić jej uczucia, komentując: „Brzy to tak, jakbyś była zła na swoją nauczycielkę matematyki.” Przeformułowanie lub parafrazowanie tego, co powiedziało dziecko, jest użyteczne, gdy przeżywa silne emocje, których może nie być w pełni świadome.

Pomagajcie wyjaśniać i wiązać z doświadczeniami. Gdy słuchacie, starajcie się uczuć dziecka wyjaśnić, stawiając je we własnych słowach. Wasze szersze słownictwo może pomóc mu wyrazić się tak dokładnie i jasno, jak to możliwe i dać mu głębsze zrozumienie słów i wewnętrznych myśli.

Rodzice są kluczem w budowaniu umiejętności komunikacyjnych dzieci
Rodzice odgrywają kluczową rolę w budowaniu umiejętności komunikacyjnych dzieci, bo dzieci spędzają więcej czasu z rodzicami niż z jakimkolwiek innym dorosłym. Dzieci mają też głębsze zaangażowanie z rodzicami niż z jakimkolwiek innym dorosłym, a rodzina jako jednostka ma dożywotni kontakt z członkami. Rodzice kontrolują wiele kontaktów dziecka ze społeczeństwem, a także kontaktów społeczeństwa z dzieckiem.

Dorośli, rodzice i nauczyciele dają potężny przykład dobrej lub złej komunikacji. Umiejętności komunikacyjne są kształtowane przez przykłady, które dzieci widzą i słyszą. Rodzice i nauczyciele, którzy słuchają swoich dzieci z zainteresowaniem, uwagą i cierpliwością, dają dobry przykład. Największą publicznością, jaką mogą mieć dzieci, jest dorosły, który jest dla nich ważny i zainteresowany nimi.

Źródło: Jak rodzice mogą modelować umiejętności dobrego słuchania? National Parent Information Network

Previous:

Next: