• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Twój nastolatek w szkole

Wraz z początkiem klasy średniej szkoła stopniowo staje się epicentrum życia młodego człowieka. To tutaj doskonali umiejętności, które są tak samo istotne dla jego wszechstronnego rozwoju i przyszłych sukcesów, jak angielski, matematyka, nauki ścisłe i nauki społeczne, nawet jeśli nie pojawiają się na świadectwie. Obejmują one krytyczne myślenie, rozwiązywanie problemów, szanowanie autorytetu (i, w stosownych przypadkach, kwestionowanie go), zadawanie pytań, obronę pozycji i uczenie się dogadywania się z rówieśnikami.

Ten artykuł skupia się na wielu sposobach, w jakie rodzice mogą pomóc nastolatkom w osiągnięciu sukcesu zarówno w nauce, jak i uczuciu. Badania pokazują, że dzieci, których rodziny interesują się ich edukacją, uzyskują wyższe stopnie i wyniki testów, opuszczają mniej dni w szkole, odrabiają więcej prac domowych, lepiej się zachowują i bardziej lubią szkołę, a także częściej kończą studia i kończą studia. Zacznijmy od przeglądu wyzwań, przed jakimi staje Twój nastolatek, gdy przechodzi ze szkoły podstawowej do gimnazjum lub gimnazjum i do liceum.

Przejście nr 1:ze szkoły podstawowej do gimnazjum

Tak może wyglądać pierwszy dzień gimnazjum dla dziecka:

Wyobraź sobie, że przychodzisz do pracy w poniedziałek rano i odkrywasz, że Twoja firma połączyła się z dwiema innymi. Osiedlasz się w swoim nowym biurze, ale co czterdzieści pięć minut dzwoni dzwonek i zostajesz wypędzony i musisz schronić się w innym biurze.

Chociaż rozpoznajesz kilka znajomych twarzy, kim są ci wszyscy nieznajomi, którzy przepływają przez korytarze? Powiedz, nadchodzi twój szef. I jeszcze jeden, ktoś, kogo nigdy wcześniej nie spotkałeś. I kolejny. I kolejny. To trochę denerwuje.

Cóż, przynajmniej masz swoją pracę jako programista komputerowy, na której możesz polegać. Osiągnąłeś pewien poziom biegłości i masz dość pewności, że poradzisz sobie ze wszystkim, co stanie na Twojej drodze. Dlaczego więc dostajesz palnik spawalniczy i gogle? Nie umiesz spawać. Oh. Najwyraźniej zaraz się nauczysz. Co to jest? Chcesz iść do domu? Ale to jeszcze nie pora na lunch.

Przejście ze szkoły podstawowej do gimnazjum może na początku być dezorientujące. Wszystko wydaje się tak drastycznie inne:scholastycznie, społecznie — zmieniła się nawet struktura dnia. Młodzi ludzie mają o wiele więcej wymagań i często są tymczasowo wytrącani z równowagi. Badania prowadzone od wczesnych lat 80. pokazują, że średnio oceny chłopców i dziewcząt spadają w pierwszym roku gimnazjum. Większość w końcu się dostosowuje i rozwija. Inni jednak popadają w tak głęboką koleinę porażki, że nigdy się z niej nie wydostają. Pierwszym krokiem w zapobieganiu „złomnemu samopoczuciu w szkole średniej” jest pełne zrozumienie przez matki i ojców, jak różne jest to nowe środowisko uczenia się i jak wiele wymaga się od ich syna lub córki. W porównaniu ze szkołą podstawową, gimnazjum oferuje mniej możliwości podejmowania decyzji i dyskusji w klasie, z większą ilością uczenia się na pamięć. Oceny nabierają dodatkowego znaczenia; w konsekwencji nastolatki stają się coraz bardziej świadome tego, kto jest A student i kto jest C student.

Prawdopodobnie najbardziej uderzającą różnicą jest ilość zadanych prac domowych. W czwartej klasie jeden na pięciu uczniów poświęca od jednej do dwóch godzin dziennie lub więcej na pracę domową; mniej więcej połowa zrzuca ich zadania w niecałą godzinę. Do ósmej klasy jeden na trzech uczniów poświęca od jednej do dwóch lub więcej godzin dziennie. Przyjeżdżający gimnazjaliści poddają swoją zdolność przystosowania się, motywację i koncentrację jak nigdy dotąd.

Zdolność do adaptacji

„W szkole podstawowej”, zauważa dr Coleman, „dziecko ma jednego, dwóch, może trzech nauczycieli ze wszystkich przedmiotów. Teraz nagle ma innego nauczyciela do każdego przedmiotu. Może to oznaczać pięć, sześć lub siedem różnych stylów nauczania, osobowości i wymagań organizacyjnych.

„Dzieci muszą również niezwykle szybko dokonywać tego, co nazywamy przejściami poznawczymi. Przechodzą, powiedzmy, z matematyki do geografii w ciągu zaledwie kilku minut. Konieczność dostosowania w każdym z tych ustawień jest ogromna”.

Motywacja własna

Szkoła podstawowa jest środowiskiem bardzo wspierającym dla dzieci. Począwszy od gimnazjum, oczekuje się od uczniów, że będą brali większą odpowiedzialność za siebie, od odrabiania zadań domowych, przez posiadanie własnej szafki, a nawet pozostawanie po szkole na zajęcia pozalekcyjne. Odtąd sukces akademicki młodego człowieka będzie w dużej mierze opierał się na jego wewnętrznym pragnieniu, by dobrze sobie radzić. Żadna zewnętrzna motywacja rodziców i nauczycieli nie jest w stanie zrekompensować braku pracowitości.

Koncentracja

Nastolatkowie muszą żonglować wszystkimi tymi nowymi wymaganiami w środowisku pełnym zakłóceń. Każda klasa wypełnia się inną grupą uczniów. Podczas gdy możliwości nawiązywania nowych przyjaźni mnożą się w większej, bardziej zróżnicowanej szkole, rosną również potencjalne możliwości odrzucenia. A jaki temat mógłby konkurować z codziennym dramatem tego, kto spędza czas z kim i jego nieuniknioną kontynuacją, kto nie rozmawia z kim? Samo znalezienie drogi przez korytarze nowego budynku może początkowo być przytłaczające.

Przejście do gimnazjum często ma miejsce wtedy, gdy w końcu rozpoznaje się deficyty uwagi i zaburzenia uczenia się, które nie zostały wykryte przez lata. Niektóre dzieci są wystarczająco inteligentne lub ich niepełnosprawność jest na tyle łagodna, że ​​mogą przejść przez trzecią i czwartą klasę – kolejny krytyczny moment w nauce – i ukończyć szkołę podstawową. Ale podwyższone oczekiwania gimnazjum mogą okazać się przysłowiową kroplą, która przełamie grzbiet wielbłąda.

Przejście nr 2:z gimnazjum do liceum

„W szkole średniej uczniowie napotykają na wyższy poziom wymagań poznawczych i osiągnięć niż to, do czego byli przyzwyczajeni w gimnazjum” — mówi dr Coleman, były nauczyciel. Cel uczęszczania do college'u – który zrobi dwóch na trzech absolwentów szkół średnich – nie jest już odległym marzeniem. Być może po raz pierwszy młodzi ludzie mogą odczuwać rosnącą presję, aby to osiągnąć, aby dostać się na wybraną przez siebie uczelnię.

Podobnie jak pierwsza klasa gimnazjum, pierwszy rok liceum oznacza niepewny moment w naukowej karierze nastolatka. Według amerykańskiego Departamentu Edukacji jest to mniej więcej czas, w którym młodzi ludzie, którzy mają problemy, mogą zrezygnować. Nieszczęśliwe doświadczenie w dziewiątej klasie zwiększa szanse na odejście przed ukończeniem szkoły.