Badanie ginekologiczne (badanie miednicy)

Co to jest badanie ginekologiczne?

Badanie ginekologiczne to wizyta, podczas której lekarz lub pielęgniarka położna bada narządy rozrodcze dziewczyny (zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz). Obejmuje to dotykanie macicy i jajników, by upewnić się, że wszystko jest w porządku.

Nastolatki zazwyczaj nie robią badań ginekologicznych. Czasem lekarze je robią, jeśli podejrzewają problem. Np. jeśli dziewczyna skarży się na obfite krwawienie, pomijane miesiączki lub wycieki – lekarz chce sprawdzić przyczynę. W przeciwnym razie zaleca się regularne badania ginekologiczne i cytologie dopiero po 21. roku życia.

Jak wygląda badanie ginekologiczne?

Asystent medyczny lub pielęgniarka daje Ci fartuch i przścieradło na przykrycie. Zostajesz sama, by się rozebrać – w całości (jeśli też badanie piersi) lub od pasa w dół.

Lekarz/położna wchodzi, opowiada, czego się spodziewać i dlaczego robi badanie. Potem kładziesz się na stole, by pośladki były na końcu. Uginasz kolana i kładziesz stopy w dwóch podporach – metalowych trójkątnych pętelkach wystających z końca stołu. Mogą wyglądać nieco przerażająco, ale służą tylko do odpoczynku stóp i większego komfortu.

Badanie ginekologiczne (badanie miednicy)

Lekarz prosi, byś rozłożyła kolana na boki tak szeroko, jak idzie. Może to wydawać się dziwne na początku, ale każdemu tak jest.

Lekarz zakłada rękawiczki i bada zewnątrz pochwy – czy nie ma owrzodzeń, obrzęków, czy wygląda OK.

Badanie wewnętrzne

Lekarz chce zajrzeć do wnętrza pochwy. Używa spekulum, by delikatnie ją rozszerzyć. Spekulum to cienki plastikowy lub metalowy element z zawiasem. Jeśli metalowy – lekarz/położna go ogrzeje. Poinformuje, zanim wkłada.

Gdy spekulum jest w miejscu, lekarz/położna delikatnie je otwiera. Włóżenie i otwarcie nie powinno boleć. Niektórzy czują lekkie ciśnienie i dyskomfort.

Ponieważ pochwa otoczona jest mięśniami, badanie jest wygodniejsze, jeśli rozluźnisz mięśnie tam. Ćwiczenia oddechowe, skupienie na rozluźnieniu, pisknienie lub rozmowa z lekarzem pomagają zrelaksować się.

Po włożeniu spekulum lekarz/położna świeci lampą do wnętrza pochwy, szukając niespodzianek: zaczerwienienia, obrzęków, wycieków, owrzodzeń. Może szybko pobrać patyczkiem próbkę śluzu do testu na infekcję, jeśli trzeba. Spekulum zostaje wyjęte zaraz po badaniu. Ta część trwa minutę-dwie.

Jajniki i macica są tak głęboko, że nie widać ich – nawet ze spekulum. Lekarz/położna musi je dotknąć, by sprawdzić rozmiar i wykluczyć torbiele lub inne zmiany.

Do tego stopy zostają w podporach. Lekarz/położna nakłada smar na dwa palce (wciąż w rękawiczkach) i wkłada je do pochwy. Drugą ręką uciska dolną część brzucha (obszar między pochwą a żołądkiem). Możesz czuć lekkie ciśnienie lub dyskomfort. Znowu – rozluźnienie mięśni i głębokie, wolne oddechy pomagają.

Całe badanie ginekologiczne trwa ok. 3–5 minut.

Umówienie wizyty

Najlepiej umówić wizytę na czas, gdy nie masz miesiączki, ale trudno to przewidzieć, bo wiele dziewczyn na początku ma nieregularne cykle. Przy umawianiu zapytaj, co robić, jeśli miesiączka przyjdzie w dniu wizyty. Większość lekarzy mówi, że nie ma problemu – przyjdź spokojnie.

Pierwsze badanie ginekologiczne może być szokiem, ale pamiętaj: za każdym razem łatwiej się zrelaksować. Nikt nie kocha tego badania, ale zaufany lekarz/położna naprawdę pomaga.