Cyberprzemoc
Co to jest cyberprzemoc?
Cyberprzemoc to wykorzystanie technologii do nękania, grożenia, upokarzania lub celowania w inną osobę. Groźby online i wulgarne, agresywne lub grube SMS-y, tweety, posty, wiadomości – to wszystko to cyberprzemoc. Tak samo publikowanie informacji prywatnych, zdjęć lub filmów mających na celu skrzywdzenie lub upokorzenie kogoś innego.
Cyberprzemoc obejmuje też zdjęcia, wiadomości lub strony, które nie zostają usunięte, nawet po prośbie osoby dotkniętej. Innymi słowy, to cokolwiek, co trafia do sieci i ma na celu skrzywdzenie, nękanie lub upokorzenie kogoś innego.
Zastraszanie lub okruczne komentarze skupione na płci, religii, orientacji seksualnej, rasie lub różnicach fizycznych to dyskryminacja, która jest przeciwwna prawu w wielu stanach. Oznacza to, że może wpuścić się policja, a sprawcy mogą ponieść poważne konsekwencje prawne.
Przemoc w sieci może być szczególnie szkodliwa i drażniąca, bo jest zazwyczaj anonimowa lub trudna do zidentyfikowania. Trudno ją też kontrolować, a ofiara nie ma pojęcia, ile osób (setki?) zobaczy wiadomości lub posty. Można być męczony non-stop, każdego razu, gdy sprawdza telefon lub komputer.
Przemoc i nękanie online może być łatwiejsze do dopuszczenia niż inne formy przemocy, bo sprawca nie musi konfrontować ofiary osobiście.
Jakie są skutki cyberprzemocy?
Czasami przemoc w sieci, jak inne formy przemocy, może prowadzić do poważnych, długotrwałych problemów. Stres bycia w ciągłym stanie napięcia lub strachu może prowadzić do problemów z nastrojem, poziomem energii, snem i apetytem. Może też sprawić, że ktoś czuje się napięty, zalekany lub smutny. Jeśli ktoś jest już zdepresyjny lub zalekany, cyberprzemoc może sprawić, że stanie się znacznie gorzej.
Nie tylko osoba nękana cierpi. Kara dla cyberprzemocowców może być poważna. Coraz więcej szkół i programów popołudniowych tworzy systemy reagowania na cyberprzemoc. Szkoły mogą wykluczać sprawców z drużyn sportowych lub zawieszać z nauki. Niektóre formy cyberprzemocy mogą naruszać regulaminy szkół, a nawet łamać przepisy antydyskryminacyjne lub o molestowaniu seksualnym. Sprawca może ponieść poważne kłopoty prawne.
Dlaczego ludzie to robią?
Dlaczego ktoś byłby cyberprzemocowcą? Powodów prawdopodobnie tyle, ile samych sprawców.
Czasami to, co wygląda na nękanie online, może być przypadkowe. Obojętna natura SMS-ów, postów i innych form komunikacji online sprawia, że trudno rozróżnić, czy ktoś żartuje, czy nie.
Większość ludzi wie, gdy jest nękana, bo przemoc polega na powtarzających się obraźach lub groźbach. Osoby dokonujące przemocy też wiedzą, że przekroczyły granicę. To nie jednorazowy żart czy obraza w gniewie – to ciągłe nękanie i groźby wykraczające poza typowe, nieszkodliwe drąganie czy złośliwy komentarz wyrzucony w gniewie.
Co mogę zrobić z cyberprzemocą?
Czasami ludzie boją się lub nie są pewni, czy są nękani, więc nie robią nic. Jeśli jesteś nękany, znieważany lub drągany w krzywdzący sposób – lub znasz kogoś, kto jest – nie musisz cierpieć w ciszy. Fakt, absolutnie powinieneś zgłosić każde drażniące SMS-y, wiadomości, posty lub e-maile.
Powiedz komuś. Większość ekspertów się zgadza: pierwszą rzeczą jest powiedzenie zaufanemu dorosłemu. To często łatwiejsze w teorii niż w praktyce. Osoby nękane w sieci mogą czuć wstyd lub niechęć do zgłoszenia. Niektórzy wahają się, bo nie są w 100% pewni, kto to robi. Ale przemoc może się nasilić, więc mów, aż znajdziesz kogoś, kto pomoże. Czasami policja może zidentyfikować anonimowego nękacza online, więc warto to zgłosić.
Większość rodziców tak dba o bezpieczeństwo dzieci, że czasem skupiają się na radykalnych krokach, by zatrzymać nękanie. Jeśli jesteś nękany i boisz się utracić telefon lub komputer, wyjaśnij rodzicom swoje obawy. Powiedz im, jak ważne jest zostać w kontakcie, i współpracujcie, by znaleźć rozwiązanie, które nie sprawi, byś czuł się ukarany i prześladowany. Możesz musieć negocjować bezpieczne zasady użytkowania telefonu lub komputera – najważniejsze to najpierw kontrolować nękanie.
Możesz też porozmawiać z pedagogiem szkolnym, zaufanym nauczycielem lub członkiem rodziny. Jeśli nękanie naprawdę Cię deprime (np. wpływa na sen lub koncentrację), terapia może pomóc. Jeśli nie jesteś gotowy, nadal możesz skorzystać z wsparcia zaufanego dorosłego.
Odejdz. To, co słyszałeś o odchodzeniu od rzeczywistego nękacza, działa też w świecie wirtualnym. Ignorowanie nękaczy to najlepszy sposób na odebranie im władzy, ale nie zawsze łatwe – w rzeczywistości i online.
Jeśli zobaczysz coś drażniącego, spróbuj odejść od komputera lub wyłączyć telefon na chwilę. Nie odpowiadaj, nigdy nie przesyłaj wiadomości dalej. Znajdź coś, co Cię rozprzeje od tego, co się dzieje. Zrób coś, co kochasz i co nie daje Ci czasu na myślenie o tym, co się dzieje – graj na gitarze, idź na bieg, zanurz się w książce lub filmie. Możesz też pogadać z rodzicem, rodzeństwem lub pobawić się z zwierzakiem.
Taka przerwa pozwala utrzymać perspektywę i skupić się na dobrych rzeczach w życiu. Daje też czas, by pomyśleć, jak chcesz to obsłużyć.
Zahamuj chęć zemsty lub odpowiedzi. Odchodzenie lub przerwa, gdy jesteś atakowany online, daje przestrzeń, by nie pociągnąć gniewną odpowiedzią ani angażować się z nękakiem. Odpowiedź, gdy jesteś zestresowany, może pogorszyć sprawę. (Stanowienie wobec nękacza bywa skuteczne, ale częściej prowokuje i nasila sytuację.) Przerwa oddaje Tobie władzę!
Choć nie warto odpowiadać nękaczowi, warto zebrać dowody nękania, jeśli możesz. Mogą pomóc udowodnić Twój punkt, jeśli zajdzie potrzeba. Nie musisz trzymać wulgarnych maili, SMS-ów czy innych komunikacji w polu widzenia – możesz poprosić rodzica o zrobienie kopii lub zapisanie na pendrive.
Zgłoś nękanie. Serwisy mediów społecznościowych traktują poważnie publikowanie okrucznych treści czy zakładanie fałszywych kont. Jeśli użytkownicy zgłoszą nadużycie, administrator może zablokować nękacza od korzystania z serwisu. Jeśli ktoś wysyła wulgarne SMS-y lub maile, zgłoś to dostawcy usług telefonicznych lub e-mail (np. Comcast, Google, Verizon).
Zablokuj nękacza. Większość urządzeń ma ustawienia pozwalające elektronicznie zablokować nękacza lub nękaczy od wysyłania wiadomości. Jeśli nie wiesz jak, zapytaj przyjaciela lub dorosłego, który wie.
Bądź bezpieczny online. Zabezpiecz hasłem smartfona i konta online, zmieniaj hasła często. Podawaj hasła tylko rodzicom lub opiekunom. Różnie mądre jest dwukrotnie pomyśleć przed udostępnieniem informacji prywatnych lub zdjęć/filmów, których nie chcesz, by widział świat. Raz opublikowane zdjęcie lub wiadomość może być trudne lub niemożliwe do usunięcia. Przypominaj sobie, by być ostrożnym przy publikowaniu zdjęć lub odpowiadaniu na drażniące wiadomości.
Jeśli przyjaciel jest nękaczem
Jeśli wiesz, że przyjaciel zachowuje się jako cyberprzemocowiec, zabierz go na bok i porozmawiaj. Bez poniżania przyjaciela, stań w obronie swoich zasad: daj nękaczowi znać, że to nie OK.
Wyjaśnij przyjacielowi, że nękanie może mieć poważne konsekwencje: dla nękacza, dla nękanych, a nawet dla świadków jak ty i Twoi przyjaciele.
-
Wiele atramentu rozlano o stresie wyborczym Amerykanów wykraczającym poza wykresy, a nowe badania pokazują, że dzieci nie są odporne. Nowe badanie psychologiczne opublikowane w Child Psychiatry and Human Development sugeruje, że dzieci i nastolatkowi
-
Dziesięć lat temu pomogłam założyć National Domestic Workers Alliance (NDWA), bo moje życie głęboko zostało dotknięte przez opiekunów, zaczynając, gdy byłam niemowlęciem. Moja babcia była moją pierwszą opiekunką – poza rodzicami – i opiekowała się mn
-
Bądźmy szczerzy. Maluchy nie potrzebują niczego dodatkowego, by być niesamowicie uroczy – to ich naturalny stan. Ale nawet z ich wrodnym uroczeniem i charem, nie da się zaprzeczyć, że słodkie fryzury dla maluchów podnoszą sprawę na wyższy poziom. Od





