• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Co obniża pewność siebie u nastolatków?

Lata nastolatcze to czas ogromnych zmian, gdy dziecko dorasta do dorosłego. Droga prowadzi przez wzgórza i doliny. Wątpliwości i niska samoocena mogą prowadzić do złych decyzji z długoterminowymi skutkami. Dziewczyny, które źle czują się ze swoim wyglądem, są bardziej narażone na depresję, zaburzenia odżywianie i palenie, według MayoClinic.com. Wizerunek ciała to tylko jeden z czynników wpływających na pewność siebie nastolatków uczących się, kim są i kim staną się.

Zmiany ciała

Hormony i zmiany ciała to część życia nastolatka i mogą być genujące. Nastolatcy porównują się do rówieśników, a gorzej – do zretuszowanych medialnych idealów. Radzenie sobie z niespodziankami: trądzik od zwiększonego tłuszczu w skórze lub przytycie od hormonów – może potrząsnąć pewnością siebie. Wizerunek ciała to to, jak nastolatek CZUJE się ze swoim wyglądem, a nie jak WYGLĄDA w rzeczywistości.

Presja społeczna

Rówieśnicy są dla nastolatków ważniejsi niż kiedykolwiek i jednocześnie są źródłem ocen, które potrząsną nawet najpewniejszych. Złe dżinsy to upokarzające doświadczenie. Komunikatory i media społecznościowe potęgują wstydy i mogą zmienić się w cyberprzemoc. "Nikt nie może sprawić, by czułeś się gorszy bez Twojej zgody" – Eleanor Roosevelt. Dobry wybór przyjaciół i ignorowanie opinii innych to strategie przetrwania w korytarzach liceum z samooceną. Wszelkie zachowania bullyingowe zgłaszaj zaufanemu dorosłemu.

Rodzice

Nastolatcy dążą do niepodległości, ale wciąż potrzebują rodziców. Numer jeden pragnienia nastolatek w ankiecie: lepsza komunikacja z rodzicami (Do Something – organizacja non-profit). Rodzice mogą być autorytetami, wzorem wartości, wsparciem i radą. Brak tych elementów prowadzi do złych wyborów i braku pewności siebie.

Szkoła

Oceny, lekcje, testy – stres i wątpliwości co do własnych zdolności. "Jestem za głupi", "Nie ogarniam matmy" – po słabej ocenie. Wysokie osiągnięcia nie chronią przed brakiem pewności w nauce. Bez pewności siebie unika się nowych wyzwań i boi się porażki lub spadku średniej. Celowanie w wysiłek, a nie wynik, daje uczniowi władzę nad sytuacją i narzędzia do jej zmiany. To różnica: cel "zrobię wszystkie zadania na czas w semestrze" vs "dostanę się na wyróżniających się".