Niedowrażliwość sensoryczna u nastolatków

Niedowrażliwość sensoryczna (oficjalnie: under-responsivity) to ogólnie wskaźnik zaburzeń modulacji sensorycznej. Nastolatkowie z tym problemem wydają się nieświadomi bodźców w otoczeniu. Potrzebują silniejszego bodźca niż większość dzieci, by wywołać reakcję. Często są świadomi swoich trudności i doświadczają izolacji społecznej, lęku i depresji. Szukaj pomocy profesjonalnej, jeśli Twój nastolatek wykazuje objawy niedowrażliwości sensorycznej.

Zaburzenie modulacji sensorycznej

Niedowrażliwość to forma zaburzenia modulacji sensorycznej, co jest podtypem zaburzeń przetwarzania sensorycznego. Dzieci z tym typem nie wydają się skupione ani zmotywowane otoczeniem. Mogą marzyć na jawie i cierpieć na braku koordynacji ruchowej. Jak wszystkie zaburzenia przetwarzania sensorycznego, zaburzenie modulacji często występuje u dzieci z autyzmem, ADHD, upośledzeniem umysłowym i porażeniem dziecięcym – ale może występować samoistnie.

Objawy

Objawy niedowrażliwości zazwyczaj zaczynają się w niemowlęctwie, sugeruje SensationalBrain.com (strona terapeuty zajęciowej ze specjalizacją w zaburzeniach rozwojowych). Do lat nastolatczych dziecko może wyrosnąć z wielu objawów. Niemniej, zaburzenia przetwarzania sensorycznego zazwyczaj trwają do dorosłości, a większość nastolatków z tym problemem wykaże wyraźne objawy. Obejmują one: popęd na słone lub ostre jedzenie; słabą motorykę drobną; wysoką tolerancję bólu; napięcie mięśniowe; niemożność skupienia na mowie; chrapanie/pochylone ciało; brak uwagi na skręcone ubrania lub brudne ręce; niezgrabny chód; ogólną niezgrabność.

Strategie alarmujące zmysły

Wedle artykułu Jenny Brack (Autism Society, Education.com), osoby z łagodną niedowrażliwością często korzystają z celowanych strategii alertujących zmysły. Silne zapachy cytrusowe lub miętowe; prace oparte na ruchu (rozdawnie kartkówek); szybka muzyka; kwasne cukierki – pomagają alertować wiele dzieci z niedowrażliwością. To jednak rozwiązania krótkoterminowe, najlepiej stosowane razem z terapią leczącą, a nie tylko maskującą stan.

Leczenie

Zaburzenia przetwarzania sensorycznego zazwyczaj leczy się terapią zajęciową z integracją sensoryczną. Celem jest minimalizacja objawów niedowrażliwości. Terapia często odbywa się w bogatym sensorycznie środowisku – "gimnastyce terapeutycznej". Wielu terapeutów angażuje całą rodzinę, angażując rodziców i rodzeństwo w kontynuację pracy w domu. Dziecko może otrzymać "dietę sensoryczną" – listę pisemną lub obrazkową ćwiczeń terapeutycznych do wykonania, gdy objawy wracają.

Previous:

Next: