• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Osobowość unikająca (detached) u nastolatków

Nastolatkowie z zaburzeniem osobowości unikaącej (detached) odczuwają odrzucenie znacznie silniej niż przeciętny nastolatek. Zaburzenie to należy do szerokiej grupy zaburzeń osobowości. Większość typów zaburzeń osobowości zaczyna objawiać się w latach nastolatczych lub we wczesnej dorosłości, wedle DSM i broszury Borderline Personality Disorder Resource Center.

Zaburzenie osobowości unikającej

Zaburzenie osobowości unikającej (avoidant personality disorder) to częstsza nazwa. Nastolatkowie z tym zaburzeniem mają pervasive poczucie niewystarczalności i nieśmiałości. Odcinają się od życia, by zminimalizować te przytłaczające uczucia. Ci nastolatkowie czują się niekomfortowo w sytuacjach społecznych i stają się zamknięci i izolowani. Są pełni strachu i mogą przyciągać drwinę, co nasila izację.

Przyczyny

Zaburzenie unikające występuje u 1–2% populacji USA, ale mało wiadomo o jego częstotliwości u nastolatków, wedle badań z 2012 r. (Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry). Mało znane o przyczynach. US National Library of Medicine sugeruje, że geny lub ewentualna zmiana wyglądu nastolatka z powodu choroby mogą odgrywać rolę.

Jak to wpływa na Twojego nastolatka

Nastolatkowie z zaburzeniem unikającym mają trudności z budowaniem relacji i są zazwyczaj samotni. Możesz zauważyć, że unika zgromadzeń i zajęć pozalekcyjnych. Nawet może odmawiać chodzenia do szkoły. Wykazuje znaki niskiej samooceny, często opisywany jako nieśmiały i introwertyczny. Każda krytyka jest odbierana jako odrzucenie i czuje się komfortowo tylko z ludźmi, którym w pełni ufa.

Co się spodziewać

Z terapią nastolatek może funkcjonować stosunkowo dobrze. Leczenie: terapia poznawczo-behawiorowa, desensytyzacja, trening umiejętności, trening asertywności, gra ról – mogą pomóc zmniejszyć lęk przed bliskością i kontaktem społecznym. Bez interwencji może dorosnąć do osobnika zizolowanego, z małym lub brakiem kontaktu ze światem zewnętrznym, wedle US National Library of Medicine.