Współczynnik wiatrowego ochłodzenia – jak to działa

Współczynnik wiatrowego ochłodzenia – jak to działa

Współczynnik wiatrowego ochłodzenia to często nieporozumiane pojęcie. Nie jest to właściwie skala temperatury, ale miara straty ciepła. Oto jak to działa:

Podstawowe prawo termodynamiki mówi, że każdy obiekt cieplejszy od swojego otoczenia traci ciepło. Normalnie mamy na powierzchni skóry niewidzialną warstwę "nieruchomego" powietrza, która działa jak koc izolujący i spowalnia utratę ciepła ciała. Wdmuchający wiatr redukuje tę izolującą warstwę ciepłego powietrza obok naszej skóry i zwiększa nasz temp utraty ciepła. Im szybciej wieje wiatr, tym szybciej tracimy ciepło. To jeden z głównych powodów, dla których czujemy chłód, stojąc przed wentylatorem latem (drugim powodem jest parowanie, ale to inna historia).

Współczynnik wiatrowego ochłodzenia staje się krytyczny, gdy temperatura powietrza spada poniżej punktu zamarzania. Jeśli wiatr odbiera ciepło szybciej, niż nasze ciała potrafią je uzupełnić, skończymy z przykrym przypadkiem odmrożeń. (Odmrożenia występują, gdy tkanki zamarzają i obumierają). Zagrożenie odmrożeniami gwałtownie rośnie, gdy temperatura powietrza spada, a prędkość wiatru rośnie.

Łączna strata ciepła z powodu wiatru i niskich temperatur nazywana jest współczynnikiem wiatrowego ochłodzenia. Na przykład: temperatura powietrza 20°F (-6,7°C) w połączeniu z wiatrem 15 mph (24 km/h) daje tempo straty ciepła ekwiwalentne przebywaniu w zamrażarce przy -18°F (-27,8°C). Brrr.

Aby użyć tabeli, musicie wiedzieć dwie rzeczy. Po pierwsze: rzeczywistą temperaturę, a po drugie: dość dokładne szacowanie prędkości wiatru. Znajdźcie prędkość wiatru w lewej kolumnie, a następnie przeczytajcie wiersz w prawo, aż znajdziecie kolumnę najbliżej rzeczywistej temperatury powietrza (wymienionej w pierwszym rzędzie liczb na górze tabeli). Liczba w polu na przecięciu wiersza prędkości wiatru i kolumny temperatury to współczynnik wiatrowego ochłodzenia.


Współczynnik wiatrowego ochłodzenia – jak to działa