Uczenie się o śniegu – eksperymenty i obserwacje dla dzieci

Uczenie się o śniegu – eksperymenty i obserwacje dla dzieci

Płatki śniegu i dzieci są stworzone dla siebie. Możecie wykorzystać naturalną ciekawość Waszych dzieci o śnieg jako bramę do eksploracji naukowej. Oto krótki przewodnik.

Skąd bierze się śnieg?

Jako dziecko, moja babcia opowiadała mi, że płatki śniegu to kawałki chmur wstrząśnięte luzy, gdy aniołki tańczyły z Bogiem. Jej wyjaśnienie było co najmniej częściowo poprawne. Kryształy śniegu rodzą się w chmurach, gdy para wodna zamiera na cząstce pyłu, pływającym kawałku bakterii lub innym materiale stałym.

Gdy temperatura w chmurze jest w punkcie zamarzania lub niżej, a w powietrzu jest obfita para wodna, kryształy lodu formują się wokół cząstki jądra. Gdy para wodna skrapla i zamiera, rodzi się złożony wzór płatka śniegu, cząsteczka po cząsteczce. Sześciokątny kształt płatka śniegu rodzi się na poziomie atomowym. To tutaj cząsteczki wody łączą się w stabilne struktury krystaliczne.

Śnieg można dalej podzielić na sześć podstawowych wzorów zwanych: igły, kolumny, płyty, kolumny z nakładkami płytowymi, dendryty i gwiazdy. Każdy typ jest wynikiem innych warunków atmosferycznych i temperatury w chmurze. Kliknij tutaj, aby przeczytać więcej o każdym typie.

Obserwowanie płatków śniegu

Co będziecie potrzebować:
Platforma do obserwacji: czarny welwet, ciemna tkanina lub czarny karton techniczny
Lupa

Płatki śniegu są delikatne i ich subtelny kształt krystaliczny może zniknąć przy dotyku ciepła. Będziecie musieli zamrozić powierzchnię do obserwacji (trzymajcie ją w lodówce lub na zewnątrz w chłodnym, suchym miejscu). Jeśli śnieg pada, po prostu przytrzymajcie platformę w górze, by złapać kilka płatków i obserwujcie lupą. Możecie potrzebować szalika na ustach i nosie, by nie topić płatków ciepłym oddechem.

Fotografowanie płatka

Będziecie potrzebować aparatu z obiektywem "makro" i statywem. Ustawcie aparat w zacienionym miejscu (słońce może być śmiertelne dla nowo narodzonego płatka śniegu "śpiącego" na ciemnej, chłonnej powierzchni). Ustawcie ostrość i eksperymentujcie z naświetleniem. Szanse są takie, że chyba że używacie szybkiego filmu, czas naświetlenia wyniesie od 1/15 do 1/30 sekundy. Może dłużej.

Prowadzenie "dziennika śniegu"

Proste prowadzenie dziennika to świetny sposób na wprowadzenie Waszego dziecka (w każdym wieku) do podstawowego narzędzia naukowego – obserwacji. Młodsze dziecko może po prostu rysować obrazy obserwowanych rodzajów płatków śniegu pod lupą, podczas gdy starsze dzieci mogą zająć się bardziej szczegółowym rejestrowaniem.

Wskazówka dla rodzica: Dziennik to doskonały sposób na uzyskanie przewagi w przyszłorocznym projekcie naukowym. Nauczyciele zawsze są pod wielkim wrażeniem, gdy dziecko prezentuje projekt oparty na szczegółowych zapisach i własnych obserwacjach.

Rodzaje obserwacji do zapisu w dzienniku:

  1. Data, godzina i ilość opadu śniegu;
  2. Temperatura powietrza i pokrywy śnieżnej;
  3. Rodzaje obserwowanych kryształów śniegu (igły, kolumny, płyty, kolumny z nakładkami płytowymi, dendryty i gwiazdy);
  4. Waga jednostki śniegu. Używając małego pojemnika, np. 1/4 kubka miarki, nabierzcie tyle śniegu, by wypełnić pojemnik (NIE KURCZYJCIE ŚNIEGU). Użyjcie prostej krawędzi (np. linijki lub noża do masła), by wyrownanie śnieg do górnej krawędzi pojemnika i zważycie go na wadze listonowej. Chodzi o to, by objętość mierzona śniegu była spójna za każdym razem. Okazuje się, że im większa waga, tym wyższa zawartość wody.

Pytania do zadania:

  1. Czy istnieje zależność między typem obserwowanych kryształów a wagą (zawartością wody) śniegu?
  2. Jak temperatura powietrza wpływa na formowanie się kryształów?
  3. Co dzieje się z płatkami śniegu na ziemi w nocy i po kilku dniach? Czy zmieniają kształt?

Czy wiedziałeś?
Najwięcej śniegu w jednym sezonie zanotowano w sezonie 1998-1999, gdy na Mount Baker w stanie Waszyngton spadło 1140 cali śniegu. To niesamowite 95 stóp śniegu! Spróbujcie to wypłukać z Waszej podjazdowej!

Previous:

Next: