Testy alergiczne u nastolatków – co warto wiedzieć?

Ponad 50 milionów Amerykanów cierpi na alergie, a nastolatkowie są najbardziej narażeni na śmiertelne reakcje alergiczne na pokarmy, donosi American College of Asthma, Allergy and Immunology. Choć alergie kojarzą się z nieprzyjemnościami jak zatkanie nosa czy świączące oczy, mogą wywołać potencjalnie śmiertelny szok anafilaktyczny. Nastolatkowie rzadziej noszą z sobą penzule z epinefryną, mniej są nadzorowani przez rodziców i zachowują się mniej ostrożnie. Jeśli Twój nastolatek doświadcza niediagnozowanych objawów alergicznych, czas na testy alergiczne.

Alergie w okresie dojrzewania

Wiek nastolatecki to czas zwiększonego ryzyka nasilenia alergii i powstawania nowych, zwraca uwagę Cheryl M. Reifsnyder, Ph.D., w broszurze „Allergies and Hormones”. Wynika to z gwałtownych wahań hormonalnych. Hormony i układ odpornościowy – odpowiedzialny za reakcje alergiczne – są ze sobą silnie powiązane. Jeśli u nastolatka pojawią się nowe objawy, testy alergiczne są kluczowe; alergie mogą pojawić się lub nasilić się w okresie dojrzewania, nawet jeśli dziecko nie miało ich wcześniej. Z drugiej strony, alergie mogą też ustąpić pod wpływem zmian hormonalnych, dlatego warto powtarzać testy, by sprawdzić, czy alergia minęła.

Objawy sugerujące konieczność testów

Nastolatkowie mogą cierpieć na alergie oddechowe lub pokarmowe. Pierwsze wywołuje kontakt lub wdychanie alergenów, drugie – spożycie (kontakt i wdychanie też stanowią ryzyko). Objawy: zatkanie nosa/oskrzeli, katar, łzawienie/świąd oczu, kaszel, duszności, świąd w gardle, obrzęk ust, trudności w oddychaniu, rumień, wysypka, świąd, skurcze, biegunki, zaparcia, wymioty oraz anafilaksja (zaangażowanie wielu układów). Nastolatkowie rzadziej zgłaszają problemy – ze względu na relacje z rodzicami, poczucie niezwyciężoności, mniejszą ostrożność i niechęć do wizyt u lekarza. Mogą też bać się drążeń, jeśli muszą nosić penzulę z epinefryną.

Badanie krwi (testy IgE)

Testy krwi to jedna z dwóch głównych metod diagnostyki alergii. Mierzą reakcje chemiczne po wprowadzeniu alergenów. Są droższe, mniej wrażliwe i wymagają analizy laboratoryjnej (wyniki po kilku dniach, często tydzień lub dłużej). Są jednak jedyną opcją dla nastolatków przyjmujących antyhistaminowe, sterydy lub niektóre leki przeciwdepresyjne. Również zalecane przy silnych alergicznych schorzeniach skórnych, pewnych chorobach serca, źle kontrolowanym astmie oraz historii groźnych dla życia reakcji na testy skórne. Niektórzy nastolatkowie wolą jednorazowe pobranie krwi od wielokrotnych ukłuć przy testach skórnych.

Testy skórne

Druga główna metoda – testy skórne. Różne metody (ukłucie igłą, iniekcje) wprowadzają alergeny do skóry. Iniekcje są płytkie i zazwyczaj niebolesne. Reakcję skórną można odczytać po ok. 20 minutach. Są tańsze, szybsze i bardziej wrażliwe od testów krwi. Wymagają jednak, by organizm nastolatka był całkowicie wolny od antyhistaminowych, sterydów i innych leków immunosupresyjnych (zazwyczaj tydzień przerwy przed testem – zgodnie z zaleceniami alergologa).

Testy prowokacyjne (challenge testing)

Żaden z testów (krwi ani skórnych) nie jest w 100% wiarygodny – oba dają fałszywie negatywne i fałszywie pozytywne wyniki. Zazwyczaj dają dobry punkt wyjścia, ale często konieczne są testy prowokacyjne pod opieką alergologa. Polegają na celowym wyeliminowaniu podejrzanego alergena z diety/środowiska na 2–4 tygodnie (obserwacja ustąpienia objawów), a następnie ponownym jego wprowadzeniu i obserwacji przez 4 godziny. To najbardziej wiarygodna metoda empiryczna.

Previous:

Next: