Aktywności budujące odwadzę u nastolatków

Niezależnie od tego, czy Twój nastolatek boi się presji rówieśników, szkolnych bulerów, kandydowania do prezesa klasy czy pływania w głębokiej części basenu, możesz pomóc mu rozwijać odwagę do pokonywania strachów i przejścia przez burzliwe lata nastolatkowe. Pomóż nastolatkowi zrozumieć, że odwaga nie jest synonimem bezstrachności; odwaga to zdolność do dążenia do celu lub wykonywania zadania mimo strachu.

Tablica odwadzy

Pomóż nastolatce zbudować odwadzę i pokonać strachy tablicą odwadzy, na którą może patrzeć codziennie. Niech sporządzi listę swoich strachów i znajdzie lub narysuje obrazy reprezentujące każdy z nich. Następnie spraw, by nastolatek pomyślał, co będzie konieczne do zmierzenia się z każdym punktem na tablicy. Np. jeśli boi się mówienia przed grupą, może wymyślić: prezentację przed lustrem, potem przed rodzicami lub najlepszymi przyjaciółmi. Jeśli boi się wysokości, ale chce kiedyś wspinać się na skały, może wymyślić kroki budujące odwagę: wyżej na huśtawce w parku lub pierwsza wspinaczka na kilka metrów w hali wspinaczkowej. Niech nastolatek zawiesi tablicę ze swoimi aktywnościami odważnymi i pomysłami na ścianie, i zachęcaj go do realizacji kroków, zaznaczając każdy ukończony w stronę celu.

Rozmowa i dzielenie się

Zachęcaj nastolatka do mówienia o strachu, by pomóc mu go pokonać. Możesz zacząć dialog, pytając o jego strachy, lub – jeśli boisz się, że będzie niechętny do dzielenia się – zacznij od podzielenia się własnymi strachami z przeszłości i teraźniejszości. Porozmawiaj o tym, czego bałeś się w jego wieku i innych strachach, np. rodzicielstwa, i o sposobach, w jakie pokonałeś niektóre z nich. Nie bój się przyznać, że wciąż masz strachy, nad którymi pracujesz. Możecie zrobić wycieczkę pamięcią nastolatka, mówiąc o strachach, jakie miał jako młodsze dziecko, i jak je pokonał. Użyj konkretnych przykładów: „Pamiętasz, gdy bałeś się spać w ciemności, ale chciałeś na obóz?” lub „Bałeś się klaunów, ale bardzo chciałeś urodziny w cyrku”, a potem zostaw to nastolatkowi, by wyjaśnił, dlaczego tych rzeczy już nie boi.

Odważni role models

Użyj postaci historycznych oraz idolów i bohaterów nastolatka, by pomóc mu zrozumieć wagę cech odważnych. Zacznij od listy osób z historii, które opisałby jako odważne: Matka Teresa, Mahatma Gandhi, Anne Frank, Martin Luther King, Rosa Parks, Nelson Mandela, Amelia Earhart. Zachęcaj do badań, by stworzyć listę sposobów, w jakie te osoby okazały odwagę. Następnie niech sporządzi listę osób z kultury popularnej, polityki i codziennego życia, które uważa za odważne, z przykładami ich odważnego zachowania. Alternatywnie niech poszuka odważnego role modela z przeszłości lub teraźniejszości i zbada jego życie, wyzwania, jakie pokonał, i efekty jego odwagi. Pomóż mu stworzyć kolaz zdjęć i informacji o osiągnięciach role modela. Wyróżnij słowa, które pomogą nastolatkowi czuć się uprawnionym: „pewny”, „odważny”, „lomźący nowe drogi”.

Praktyka odwadzy

Pozwól nastolatkowi objąć nową rolę lub wypróbować nowe zadanie w komforcie domu, by pracować nad budowaniem odwadzy. Pomóż nastolatkowi zagrać w role, by znaleźć wyjście z trudnej sytuacji. Jeśli martwi się o bulera w szkule, zagraj scenariusz z nim, zachęcając do użycia odwadzy i myślenia krytycznego w poszukiwaniu nienagannego rozwiązania. Gdy nadchodzi ustna prezentacja z historii, bądź publicznością nerwowego mówcy w salonie, dając mu szansę zmierzyć się ze strachem w mniejszej skali przed całą klasą. Rozmowy kwalifikacyjne na studia, pracę i wolontariat mogą być stresujące, ale możesz pomóc mu nabrać odwadzy i czuć pewnie siedząc naprzeciwko potencjalnego pracodawcy lub komisji. Daj nastolatkowi znać, że jesteś dostępny zawsze, gdy chce przećwiczyć scenariusz, by czuł się pewniej w nowych okolicznościach.

Previous:

Next: