Czy warto zbankować krew z pępowiny dziecka? Przewodnik dla rodziców

Przed porodzie rodzice stoją przed wieloma ważnymi decyzjami: imię dziecka, wybór pediatry, karmienie piersią czy mlekiem modyfikowanym. Coraz częściej rozważają też zbankowanie krwi z pępowiny.

Z reklam w czasopismach, mailingów i ulotek w gabinecie ginekologa, rodzice wielokrotnie słyszą o „jednej w życiu szansie” na zachowanie krwi z pępowiny dla ewentualnego użycia w przyszłości, by uratować życie dziecka.

Ponieważ pobranie krwi z pępowiny nie boli i i tak zostałaby wyrzucona, mogłoby się wydawać, że nie ma problemu. Jaki rodzic nie chce zrobić wszystkiego, by dziecko dorosło zdrowe?

Problemem nie jest samo bankowanie krwi z pępowiny – co każdy rodzic powinien rozważyć. Problem dotyczy bankowania w komercyjnych bankach prywatnych na własne potrzeby rodziny. Alternatywą jest darowanie krwi z pępowiny do banku publicznego – za darmo.

Bankowanie krwi z pępowiny

Komórki macierzyste z krwi pępowiny stosuje się w transplantacjach do leczenia wielu chorób u dzieci: białaczki, choroby śledzicowe, choroby metaboliczne. Pacjenci potrzebujący transplantacji mogą szukać dawcy wśród rodzeństwa lub niepokrewnych osób. Transplantacja autologiczna (własna) jest możliwa, jeśli krew pępowiny dziecka została zgromadzona w prywatnym banku, choć nie robi się tego przy białaczce, bo ryzyko genetyczne choroby jest też w krwi pępowiny.

Argumenty ZA prywatnym bankowaniem

Rodzice decydujący się na prywatne bankowanie często uważają koszt za akceptowalny i traktują to jako „ubezpieczenie” i „dobrą inwestycję” na wypadek potrzeby.

Prywatne bankowanie może być dobrym pomysłem dla rodzin, które mają dziecko chorego na białaczkę, limfomę, inne nowotwory, chorobę śledzicową, talasemię lub inne choroby leczone transplantacją – wtedy mogą zgromadzić krew pępowiny za darmo w Programie Dawcy Rodzeństwa z Krwi Pępowiny Children's Hospital Oakland Research Institute. Może to być też dobre, jeśli inny członek rodziny ma chorobę leczoną transplantacją szpiku kostnego.

Argumenty PRZECIW prywatnemu bankowaniu

Choć pieniądze nie powinny decydować o ratowaniu życia dziecka, jeden z głównych argumentów przeciw prywatnemu bankowaniu to koszt – dla wielu rodzin po prostu za wysoki. Oprócz dużej opłaty za przetwarzanie i bankowanie, płaci się roczną opłatę za przechowywanie. Opłaty pierwszego roku to od 595 do 1835 USD, zależnie od banku. Roczne opłaty to ok. 150 USD.

Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) doskonale podsumowuje wady prywatnego bankowania w swoim przeglądzie tematu, stwierdzając: „Rodziny mogą być wrażliwe na marketing emocjonalny w momencie urodzenia dziecka i szukać rady u lekarzy. Nie ma wiarygodnych szacunków prawdopodobieństwa, że dziecko będzie potrzebować własnych komórek. Szacunki wahają się od 1:1000 do 1:200 000. Brak dowodów empirycznych na to, że dzieci będą potrzebować własnej krwi pępowiny w przyszłości. Brak też dowodów na bezpieczeństwo lub skuteczność transplantacji autologicznej krwi pępowiny w leczeniu nowotworów złośliwych. Z tych trudno zalecić rodzicom gromadzenie krwi pępowiny dzieci na przyszłość”.

Również w stanowisku politycznym z 2007 r. (potwierdzonym w 2017 r.) AAP stwierdza: „Prywatne przechowywanie krwi pępowiny jako ‚ubezpieczenie biologiczne’ powinno bycie odradzane”.

Pamiętaj też: jeśli dziecko zachoruje na chorobę leczoną transplantacją krwi pępowiny, a Ty nie zgromadziłaś jej, to nie oznacza braku leczenia. Oprócz tradycyjnych metod i transplantacji szpiku, możesz znaleźć dawcę w banku publicznym – skąd pochodzi większość transplantacji krwi pępowiny.

Czy to zrobić?

Oprócz banków non-profit i komercyjnych (np. Viacord, Cord Blood Registry), rodzice mają coraz więcej opcji darowania lub pozyskania transplantacji. Ustawa o Komórkach Macierzystych Krwi Pępowiny z 2005 r. (podpisana grudzień 2005) autoryzuje utworzenie Krajowego Inwentarza Krwi Pępowiny (NCBI).

Cel: zebranie i przechowanie 150 000 nowych jednostek krwi pępowiny do leczenia pacjentów. Część trafi też do badań. Ustawy z 2010 i 2015 r. nakazały biurowi GAO raportowanie postępów w zwiększaniu zbiorów dla NCBI.

Banki publiczne/darmowe są już dostępne w ramach sieci National Marrow Donor Program (NMDP) w 12 dużych miastach, jeśli chcesz oddać krew pępowiny dziecka, by była dostępna dla każdego dziecka potrzebującego transplantacji. AAP mocno zachęca do darowania krwi pępowiny do banku publicznego.

Oczywiście, jeśli uważasz koszt za akceptowalny i czułabyś się spokojniej, gdyby krew pępowiny dziecka była dostępna w razie potrzeby, możesz wybrać prywatny bank.

Previous:

Next: