Co robić, gdy Twój partner ma depresję poporodową

Większość z nas wyobraża sobie, że czas po porodzie dziecka będzie pełen radości i bliskości. Oczywiście, spodziewamy się być rozciągnięci na granice i wykończeni, ale nieliczni z nas kojarzą nowe rodzicielstwo z upokarzającą depresją lub lękiem.

Z uwagi na to, że aż 1 na 7 nowych matek doświadcza depresji poporodowej po porodzie, nie jest rzadkie, by partnerzy znaleźli się w roli opiekunów zdrowia psychicznego partnera, jednocześnie ucząc się uspokajać noworodka i nadążać za przełożeniami i karmieniem.

Bycie partnerem osoby zmagającej się z depresją poporodową to ogromne wyzwanie. Możesz czuć troskę o partnera, niepokój o dziecko – i przytłoczenie odpowiedzialnością za to, by partner poczuł się lepiej. Możesz nawet czuć złość i zazdrość na to, co się dzieje (to też normalne).

Spokojnie – depresja poporodowa jest leczalna. Masz bardzo ważną rolę w pomaganiu partnerowi w wyzdrowieniu – i jest wiele prostych, bezpośrednich kroków, które możesz podjąć, by to się udało.

Zrozumienie swojej roli

Depresja poporodowa to poważne zaburzenie psychiczne wymagające pomocy profesjonalnej. Nie Twoim zadaniem jest diagnozowanie partnera, ani bycie ich terapeutą. Depresja poporodowa jest częściowo spowodowana zaburzeniem chemicznym w mózgu, które często wymaga leczenia farmakologicznego, i to nie Twoja robota, by zajmować się tą stroną.

Masz jednak krytyczną rolę do odegrania w wsparciu partnera i pomaganiu im w radzeniu sobie z diagnozą. Przecież Ty jesteś tą osobą, która jest z nimi i dzieckiem większość czasu, i prawdopodobnie jesteś tą osobą, na którą się opierają w szukaniu wsparcia emocjonalnego.

Jednym z najtrudniejszych aspektów depresji poporodowej jest to, że czasem partnerka wydaje się Cię odpychać. Depresja poporodowa może sprawiać, że ktoś czuje całą gamę emocji, w tym złość i gniew. Czasem ta agresja może być skierowana w Tobie.

Kiedy to się dzieje, staraj się utrzymać perspektywę. Choć partnerka może mieć uzasadnione frustracje wobec Ciebie, wyrażanie złości wobec Ciebie i odpychanie Cię to jej depresja poporodowa przejmuje ster, więc staraj się nie brać tego osobiście.

Ogólnie Twoja główna rola w radzeniu sobie z depresją poporodową partnera to bycie słuchaczem i zapewnianie bezpiecznej przestrzeni. Oznacza to:

  • Słuchaj partnera i pozwól im wyrazić swoje uczucia bez oceny.
  • Nie próbuj naprawiać ich uczuć; potwierdź, co czują, i współczuj tak, jak potrafisz.
  • Pomóż partnerowi zrozumieć, że nie obwinisz ich za to, jak się czują; depresja poporodowa nie jest ich winą, ani Twoją.
  • Pomóż partnerowi zrozumieć, że to, co przeżywają, jest tymczasowe.
  • Uspokój partnera, że leczenie depresji poporodowej działa, i że znowu poczują się jak sami sobie.

7 rzeczy, które możesz zrobić, by pomóc partnerowi

Wsparcie dla osób z depresją poporodową musi być emocjonalne, oczywiście. Ale jest wiele praktycznych rzeczy, które możesz zrobić, by ułatwić życie partnerowi i sprawić, by było mniej przytłaczające.

Parte tego, co sprawia, że depresja poporodowa jest tak trudna do zarządzania, to to, że wielu nowych rodziców po prostu nie ma czasu na podstawy jak sen, relaks, a nawet zdrowy posiłek. Pomaganie partnerowi w realizacji tych rzeczy – jak i wspieranie ich przez górkę 러시아 emocjonalną – jest żywotne.

Zrób się dostępnym

Jeśli pracujesz, podczas gdy partnerka jest na urlopie rodzicielskim, możesz czuć pociągnięcie do pracy jak najwięcej, by zapewnić opłacanie rachunków. To też ważne, ale jeśli są sposoby, byś mógł być bardziej dostępny w domu, teraz jest czas, by to zrobić.

Może możesz iść do pracy później parę dni w tygodniu, by partnerka mogła wyspać się, albo byś mógł wstać w nocy do dziecka. Może możesz pracować zdalnie raz lub dwa razy w tygodniu, byś był częściej wokół. Wiele osób zmagających się z depresją poporodową doświadcza samotności i izolacji: samo obecność kogoś innego może pomóc.

Daj partnerce trochę „czasu dla siebie”

Jednym z wyzwalaczy depresji poporodowej jest ogromna zmiana tożsamości, która dzieje się, gdy ktoś ma dziecko. Mogą czuć, że ich ja z przed dziecka jest nigdzie do znalezienia, co może być przerażające i dezorientujące.

Dlatego może bardzo pomóc, byś dał partnerce trochę „czasu dla siebie”. Nawet tylko godzina lub dwie w tygodniu samotności – albo czasu na hobby lub kawę z przyjaciółką – może zrobić ogromną różnicę dla ich zdrowia psychicznego.

Pomagaj w domu

Wielu nowych rodziców czuje presję bycia idealnymi w opiece nad dzieckiem i domem. Ale to po prostu niemożliwe. Możesz pomóc partnerce mieć bardziej realistyczne oczekiwania co do tego, co oznacza posprzątany dom (czyli bałagan jest teraz normą!).

Możesz też wpleść się i pomagać zawsze, gdy to możliwe. Najlepiej robić to bez proszenia, bo prośba partnerki o pomoc to już samo w sobie zadanie. Jeśli to pomoże, zróbcie listę z partnerem, co musi zostać zrobione dziennie, byś miał pomysł, gdzie możesz wtrącić.

Daj partnerce spać

Istnieje powiązanie między niedoborem snu a depresją poporodową, więc pozwolenie partnerce na nadrobienie snu będzie ważną częścią ich lepszego samopoczucia. Rzeczywistość jest taka, że dzieci po prostu nie pozwalają na dużo nieprzerwanego snu, więc będziesz musiał pracować wokół nieregularnego harmonogramu dziecka.

Rozważ podział nocnej opieki równo między wami dwa, ustalenie czasów, gdy partnerka może drzemnąć, podczas gdy Ty opiekujesz się dzieckiem, albo pozwolenie im na wyspanie w weekendy lub w dni, gdy możesz iść do pracy później.

Nakarm partnerkę

Zdrowe nawyki żywieniowe mogą pomóc partnerce czuć się bardziej zbalansowaną i dobrze. Może wydawać się niemożliwe, by jeść regularnie i zdrowo, gdy opiekujesz się niemowlęciem, ale możesz pomóc partnerce w tym dziale.

Możesz przynosić im posiłki, gdy karmią lub dojają dziecko. Możesz zadbać, by zdrowe przekąski i napoje były tam, gdzie partnerka może ich potrzebować. I możesz gotować i robić zakupy za partnerkę, jeśli nie robisz tego już.

Uspokaj partnerkę, że jest dobrym rodzicem

Bardzo powszechne u osób z depresją poporodową jest wiara, że nie są dobrymi rodzicami. Wierzą, że są niewystarczające, nie mają pojęcia, co robią, i zawiedzają swoje dzieci w jakiś sposób. Jedną z najważniejszych rzeczy, które możesz teraz zrobić, to uspokoić partnerkę, że tak nie jest.

I nie mów tylko: „Jesteś dobrą mamą”. Wskazuj wiele rzeczy, które robią co minutę dla dziecka i rodziny. Podaj im konkretne przykłady, pokazujące, jak wytrzymały nawet, gdy było trudno, i podkreślaj sposoby, w jakie poświęciły się, by dziecko było zdrowe ikochane.

Twoje własne zdrowie psychiczne też jest ważne

Bycie opiekunem dla kogoś z depresją poporodową może obciążyć Twoje własne zdrowie psychiczne. Może to być naprawdę bolać, widząc partnerkę w ten sposób. Możesz obwiniać siebie za to, co się stało. I możesz czuć się przytłoczony i wyczerpany w roli opiekuna.

Pamiętaj, że nie musisz robić tego sam. Jeśli masz innych zaufanych dorosłych w życiu – zwłaszcza takich, którym partner ufa – poproś o pomoc. Zaskoczysz się, ilu ludzi chce pomóc Twojej rodzinie. Prawdziwie trzeba wioskę, a czasem wszystko, co musisz zrobić, to sięgnąć po swoją wioskę w czasie potrzeby.

Możesz też chcieć połączyć się z innymi partnerami, których partnerzy nawigują depresją poporodową. Tak jak są grupy wsparcia dla cierpiących na depresję poporodową, są grupy dla ludzi jak Ty. Są też fora online, które mogą być bardzo pomocne, jeśli nie myślisz, że masz czas na spotkania stacjonarne.

Postpartum Support International: Zasoby dla Ojców

The Postpartum Stress Center: Notatka do Tatów

Postpartum Progress: Grupy Wsparcia Depresji Poporodowej w USA i Kanadzie

Zawsze, jeśli odkryjesz, że Twoje własne zdrowie psychiczne cierpi teraz – czy przez walki partnera, czy po prostu dlatego, że bycie nowym rodzicem jest wyzwaniem – skontaktuj się z terapeutą lub psychologiem po pomoc.

Pomiędzy 2% a 20% rodziców nieciążących cierpi na zaburzenia nastroju poporodowe, a opieka nad partnerem z depresją poporodową zwiększa Twoje ryzyko rozwoju jej u siebie o 50%. Więc upewnij się, że sięgniesz po pomoc, jeśli czujesz, że możesz cierpieć na zaburzenie nastroju poporodowe.

Słowo od Verywell

Pomaganie partnerce w nawigacji przez mroczne wody depresji poporodowej to nie to, na co się zapisałaś, i możesz czuć rozczarowanie i zniechęcenie tym, co przeżywacie Wy i Wasza rodzina. To naturalne reakcje na sytuację. Pozwól sobie czuć cokolwiek musisz czuć o tym, co się dzieje – ale staraj się nie pozwolić, by te emocje przejęły nad Tobą górę.

Depresja poporodowa jest powszechna i leczalna. Ani Ty, ani partnerka nie macie winy za to, co się dzieje, i powinieneś wiedzieć, że nie jesteś sam. Wiele par to przeżywa, a wiele wychodzi z tego silniejszych i odporniejszych.

Wyzdrowienie z depresji poporodowej jest możliwe, a wspierający partnerzy jak Ty są jednym z kluczowych elementów, których partnerka potrzebuje, by to przejść. Dasz radę – i Wy i Wasza rodzina będziecie dobrze.

Previous:

Next: