Jak dziecko wpływa na relację z partnerem

Przejście z bycia parą do bycia rodzicami to ekscytujące, wzmocniające i zmieniające życie doświadczenie. Jednocześnie jest to jednak wyczerpujące, frustrujące i absorbujące czasowo. Połączenie wszystkich tych czynników może poważnie wpłynąć na waszą relację, jeśli nie będziecie ostrożni.

Badania pokazują, że pary zazwyczaj doświadczają wzrostu konfliktów i spadku ogólnego zadowolenia po urodzeniu pierwszego dziecka. Do tych stanów przyczynia się wiele czynników, w tym adaptacja do nowych ról oraz wyczerpanie zasobów takich jak czas, sen i finanse.

Wielu rodziców jest w szoku, gdy okazuje się, że kryzys relacyjny po urodzeniu dziecka to rzeczywistość. Zakładają, że dziecko naturalnie zbliży ich jako parę. Aby tak się stało, nowi rodzice muszą wkładać tyle samo planowania i wysiłku w ochronę swojego związku, co w przygotowanie pokoju dziecięcego i uczestnictwo w kursach rodzenia.

Choć urodzenie dziecka to szczególny czas pełen podziwu i zachwytu, życie z noworodkiem jest niezwykle stresujące i pełne nieprzewidzianych wyzwań. Oto jak pary mogą dyskutować i przygotowywać się do potencjalnych problemów zanim te się pojawią.

Równomierny podział obowiązków

Rodzicowanie bywa wyczerpującą, niewdzięczną pracą, która może stworzyć napięcia w związku, jeśli oczekiwania dotyczące równego udziału nie zostaną zrealizowane.

Aby poruszyć ten temat, możecie porozmawiać o tym, jak odpowiedzialności rodzicielskie były realizowane w waszych rodzinach i jak chcecie to robić u siebie. Omówcie, na czym zależy obu partnerom, i wypracujcie kompromis, który zadowoli obie strony.

Złość, frustracja i zazdrość mogą się pojawić, jeśli jeden partner czuje, że ponosi cały ciężar pracy i nigdy nie dostaje przerwy. Niezależnie od tego, czy obaj planujecie pracować, czy jeden z rodziców zostaje w domu, opieka nad dzieckiem, gotowanie i prace domowe muszą zostać podzielone w sposób sensowny dla waszej rodziny. Nie jest realistyczne oczekiwanie, że jeden rodzic przejmie wszystkie obowiązki.

Ustalenie strategii snu

Kolejnym głównym powodem sporów wśród nowych rodziców jest ilość snu, jaką uzyskują. To nie tajemnica, że noworodki budzą się w nietypowych godzinach, a nawet pomylają dzień z nocą. Większość noworodków musi być karmiona co dwie-trzy godziny, zwłaszcza przy karmieniu piersią, więc może upłynąć kilka miesięcy, zanim nowi rodzice będą mogli spać bez przerwań.

Na ten stresujący i wyczerpujący okres pary powinny zdecydować, jak radzić sobie z bezsennymi nocami. Należy unikać sytuacji, w których jeden partner śpi spokojnie każdej nocy, nie martwiąc się o wstawanie do dziecka.

Nawet jeśli jeden partner pracuje w tygodniu, a drugi zostaje w domu, powinni opracować strategię, która zapewni obu rodzicom trochę snu.

Na przykład pracujący rodzic może wstawać do dziecka w weekendy. Jeśli mama karmi piersią i zostaje w domu, partner może wstać, przełożyć dziecko i przynieść je do mamy. Jeśli obaj rodzice pracują i karmią dziecko butelką, mogą na zmianę wstawać do niego.

Kluczem jest to, by jeden rodzic nie został obciążony wszystkimi nocnymi obowiązkami. Porozmawiajcie o swoich pomysłach przed urodzeniem dziecka i wypracujcie plan działania. Bądźcie jednak gotowi go zmienić po porodzie, jeśli okaże się, że nie działa dla któregoś z was.

Najważniejsze jest, byście rozmawiali o swoich potrzebach i byli gotowi do współpracy. Rozwiązanie problemu snu będzie inne dla każdej pary, ale każda para powinna je mieć.

Pokazywanie wzajemnej wdzięczności

Jedną z najczęstszych skarg w małżeństwie jest poczucie braku docenienia. Doładowujcie "zbiornik" partnera małymi słowami pochwały. Mówienie rzeczy takich jak: "Jesteś świetny/z nami dzieckiem", "Kocham to, jak karmisz naszego malucha" albo "Dziękuję, że tak ciężko pracujesz, żebym mogła zostać w domu z dzieckiem", daje partnerowi energię na kolejny dzień rodzicowania.

Jeśli wyrażanie miłości i wdzięczności nie przychodzi wam łatwo, ustawcie przypomnienie w telefonie. Następnie spełnijcie je słowem wsparcia.

Możecie też kupić paczkę czystych kartek i pisać myślne notatki raz w tygodniu. Albo zostawiać karteczki post-it po domu przed wyjściem do pracy. Nawet myślne wiadomości SMS w ciągu dnia mogą podnieść humor partnera.

Akceptacja różnic w wychowaniu

Żadni dwoje partnerów nie będzie wchodzić w interakcje i wychowywać dzieci identycznie. To często dobra rzecz. Zamiast nalegać, by partner wychowywał tak jak wy, zaakceptujcie i docenijcie różnice.

Może jeden partner jest bardziej opiekuńczy, a drugi lubi aktywną zabawę, np. w "kuku" lub gryzienie. Oba typy interakcji są ważne i zasługują na docenienie.

Mogą też występować drobne różnice w przełożaniu czy karmieniu dziecka. Powstrzymajcie się od korygowania partnera. To może sprawić, że przestanie pomagać z dzieckiem.

Bądźcie gotowi zaakceptować, że partner może robić rzeczy inaczej i to w porządku. Inne nie znaczy gorsze.

Inwestowanie w relację

Niezależnie od tego, czy chodzi o spędzanie czasu zu zweit, czy o dbanie o życie intymne, ważne jest, by świadomie dbać o romantyzm w relacji.

Zanim urodzi się dziecko, porozmawiajcie o tym, jak to zrealizować, pamiętając, że nowa mama potrzebuje czasu na regenerację po porodzie. Zazwyczaj seks jest dozwolony po ustąpieniu krwawień po porodzie siłowym i później po cesarskim cięciu lub powikłaniach.

Dlatego ważne jest, by nie było presji na bliskość fizyczną, dopóki obaj nie będziecie gotowi. Istnieją jednak inne, równie ważne sposoby na budowanie więzi: spędzanie czasu razem rozmawiając, przytulanie na kanapie podczas filmu czy wspólne spacery.

Nigdy nie zapominajcie, że wasza relacja jest priorytetem. Nie musicie jej odkładać na później i liczyć, że za pięć lat będzie w porządku. Niezależnie od tego, czy zatrudniacie opiekunkę na cotygodniową randkę, czy po prostu planujecie czas dla dorosłych nad ranną kawą, żywe utrzymanie relacji jest kluczowe. Na koniec zyskuje na tym wasze małżeństwo tak samo jak wasze dzieci.

Przyznawanie i dyskutowanie o uczuciach

Po urodzeniu dziecka pojawia się wiele uczuć – a wiele z nich może was zaskoczyć. Na przykład nowi rodzice nie rzadko doświadczają zazdrości. Albo jeden z was (lub obaj) może nie cieszyć się wychowaniem noworodka – wręcz może to wydawać się nudne.

Nowe mamy często czują samotność i zmagają się ze zmienną tożsamością. Wszystkie te uczucia są normalne. Kluczem jest ich przyznanie i omówienie z partnerem.

Ważne jest, byście byli szczero i otwarci wobec siebie nawzajem o swoich stanach. Potrzebujecie też wzajemnego wsparcia i dobrego słuchania. Przyznajcie to, co wam mówi partner, nie próbując tego "naprawić".

Zamiast tego skupcie się na empatii i pytaniu, co partner chce, byście zrobili, by mu pomóc. Czasami chce tylko, byście posłuchali i przytuliście. Innym razem może chcieć, byście zmienili zachowanie. Kluczem jest to, by nie unieważniać ani nie banalizować uczuć partnera, ale słuchać z otwartą głową.

Słowo od Verywell

Gdy pojawią się niezgody – a się pojawią – znajdźcie czas, by o nich porozmawiać. Szybsze adresowanie konfliktów okaże się opłacalne w przyszłości. Nie tylko wasze partnerstwo zyska, ale gdy dzieci będą rosły, sytuacje i troski będą się zmieniać, a wy będziecie mieli ustaloną dobrą komunikację i zdolność do współpracy.

Previous:

Next: