• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Mallika Chopra: Przestań naklejać etykiety na swoje dzieci – oto dlaczego

Wszyscy przyjmujemy wiele etykiet w ciągu życia. Mogą one przybrać formę naszych zawodów (pisarz, praktyk, dietetyk, manager projektu), naszych hobby i pasji (biegacz, jogin, malarz), lub naszych relacji z innymi (matka, córka, brat, przyjaciel). Etykiety mogą też odzwierciedlać cechy wrodzone, jak tożsamość płciowa, orientacja seksualna, rasa, etniczność i narodowość.

Potem są etykiety zewnętrzne, zwykle tworzone dla nas przez nasze otoczenie i tych wokół nas – rzeczy jak pracowity, otwarty, nieśmiały, odpowiedzialny, zapominalski, lista sięga daleko. Możemy internalizować te etykiety lub czuć się nimi niezrozumianymi. W tym wszystkim, jak często zatrzymujesz się i myślisz o tym, jak te etykiety ci służą i cię odzwierciedlają? Z jakimi etykietami się identyfikujesz? Których chcesz zmienić?

Oczywiście każde pytanie o tożsamość może czuć się wielkie, a nawet przytłaczające czasami. Mallika Chopra – autorka, nauczycielka medytacji, córka Deepaka Chopry, M.D., FACP – twierdzi, że z tego powodu ważne jest, by uczyć dzieci robienia tego wcześniej.

Dlaczego musimy uczyć dzieci zadawać wielkie pytania.

„Ważne, by dać dzieciom narzędzia do uprawnienia, do poznania siebie, skąd przychodzą, i idąca poza etykiety” – mówi Chopra, której najnowsza książka dla dzieci Just Be You (trzecia w serii Just Breathe i Just Feel) premiere miała w tym miesiącu.

Dzieci muszą się tego nauczyć z tych samych powodów, co dorośli: łatwo wpaść w wymagania nowoczesnego życia i zacząć patrzeć na siebie przez soczewki, które nie malują całej obrazu. „Dzieci dorastają w takim środowisku wysokiego stresu i wymagań. Powinniśmy uczyć ich sposobów na powrót do podstaw poznania siebie” – mówi. „To strukturyzuje się wokół czterech pytań: Kim jestem, co chcę, jak mogę służyć i za co jestem wdzięczna?”

Wielkie pytania, na pewno. Ale zadawanie ich pozwala na zupełnie inny rodzaj rozmowy z dziećmi – zalany możliwościami i rozwojem: „Gdy zachęcamy ich do zadawania tych pytań i myślenia o tym, co lubią – odchodząc od ‚mocnych’ i ‚słabych’ stron, i czyniąc to bardziej podróżą budowania umiejętności i łączenia z innymi” – mówi Chopra.

Również ważne jest rozpoznawanie ról, które odgrywamy w tej podróży: „Od wczesnych lat rodzice, dorośli, nauczyciele, mentorzy, naklejają etykiety na dzieci od razu – znacznie wcześniej, niż myślimy. I etykiety, które inni naklejają na nie: Ona to odpowiedzialna starsza siostra, pianista, tenistka, uczeń z samymi piątkami – to wszystko etykiety, które dzieci dostają” – mówi. „Więc pierwszą rzeczą, jaką musimy zrobić, to przypomnieć dzieciom, że są więcej niż etykiety, które mają. Dzieci są, z jednej strony, odporne. Ale mogą też utknąć w etykietach, które definiują je”.

A gdy już jesteśmy przy tym, może zatrzymaj się i pomyśl, jak Ty możesz zadać te pytania sobie: „To dobra lekcja dla dorosłych też – jesteś więcej niż Twoje etykiety” – przypomina nas.

Wniosek.

Często schemiemy zachęcania dzieci do zadawania wielkich pytań – myśląc, że nie są do tego gotowe. Ale to, czego nie realizujemy, to że one już internalizują wiele lekcji, które mogą musieć zostać cofnięte później. Więc lepiej zacząć tę ważną, uważną pracę wcześnie, by mogły pomóc sobie później.